Naar inhoud
Juristi.nl

UWV moet zieke man schadevergoeding en proceskosten betalen wegens dagloonfout — CRVB:2026:1105

schadevergoeding wegens onjuist vastgesteld dagloon van een Ziektewet-uitkering

Eiser / verzoeker

appellant (uitkeringsgerechtigde)

VS

Verweerder / gedaagde

Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV)

UWV moet € 1.000 immateriële schadevergoeding, € 2.802 proceskosten en € 188 griffierecht aan appellant betalen; het hoger beroep zelf is niet-ontvankelijk omdat het UWV het dagloon al had hersteld.

  • UWV herziet tijdens de hoger-beroepsprocedure alsnog het dagloon van € 110,42 naar € 150,57, ruim drieënhalf jaar na het oorspronkelijke besluit
  • Hoger beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard omdat appellant door de herziening geen belang meer heeft bij een inhoudelijk oordeel
  • Voor een hogere immateriële schadevergoeding wegens geestelijk letsel zijn concrete, objectief vast te stellen gegevens nodig; enkel gestelde impact op het leven is onvoldoende
  • Raad acht de door UWV zelf aangeboden vergoeding van € 1.000 billijk
  • UWV wordt veroordeeld in de volledige proceskosten van € 2.802 en het griffierecht, omdat het appellant alsnog is tegemoetgekomen

Samenvatting

Een man die in 2022 een Ziektewet-uitkering kreeg toegekend, streed jarenlang met het UWV over de hoogte van zijn dagloon. Het UWV had dat dagloon aanvankelijk vastgesteld op € 110,42, gebaseerd op de loongegevens in zijn polisadministratie. Volgens de man klopten die gegevens niet: over mei 2021 stond daarin loon geregistreerd terwijl hij, zo bleek uit loonstroken en een e-mail van zijn voormalig werkgever, zijn eerste salaris pas in juni 2021 had ontvangen.

Het UWV wees zijn verzoek om herziening af, en ook zijn bezwaar daartegen werd in oktober 2023 ongegrond verklaard. De man stapte naar de rechtbank Rotterdam, die zijn beroep op 2 augustus 2024 eveneens ongegrond verklaarde en het besluit van het UWV in stand liet. Daarop ging de man in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep, de hoogste rechter in dit soort zaken.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Tijdens die hoger-beroepsprocedure kwam de Raad zelf met een kritische vraag aan het UWV. Het gevolg: het UWV kwam terug op zijn eigen besluit en stelde het dagloon in februari 2026, ruim drieënhalf jaar na de oorspronkelijke vaststelling, alsnog vast op € 150,57, veel hoger dan het aanvankelijke bedrag. De man kon zich in die nieuwe berekening vinden. Omdat het geschil over het dagloon zelf daarmee was opgelost, had hij geen belang meer bij een inhoudelijk oordeel van de Raad over de oorspronkelijke rechtbankuitspraak. De Raad verklaarde het hoger beroep dan ook niet-ontvankelijk.

Daarmee was de zaak echter niet afgelopen. De man vroeg de Raad namelijk ook om het UWV te veroordelen tot vergoeding van immateriële schade: het jarenlange gesteggel over zijn dagloon had volgens hem grote impact gehad op zijn gezondheid. Hij miste een derde van zijn inkomen, voelde zich niet gehoord door het UWV en kreeg te maken met veel frustratie en mentale problemen, waarvoor hij eerst bij de praktijkondersteuner van zijn huisarts en later bij de psychiatrieafdeling van een ziekenhuis onder behandeling kwam.

Het UWV erkende dat het besluit onrechtmatig was geweest en bood uit zichzelf een schadevergoeding van € 1.000 aan, gelet op de opgelopen frustratie en mentale problemen. De man vond dat bedrag geen recht doen aan zijn situatie en vroeg de Raad om een hoger bedrag vast te stellen. De Raad wijst erop dat voor een hogere vergoeding voor geestelijk letsel concrete, objectief vast te stellen gegevens nodig zijn, en dat de man dat onvoldoende heeft onderbouwd. Dat de hele procedure een negatieve invloed heeft gehad op zijn leven is voorstelbaar, maar dat is op zichzelf niet genoeg voor een hogere vergoeding. De Raad komt daarom, net als het UWV zelf al had voorgesteld, tot een bedrag van € 1.000.

Omdat het UWV met zijn latere besluit alsnog aan de man is tegemoetgekomen, moet het UWV wel de kosten vergoeden die de man voor rechtsbijstand in beroep en hoger beroep heeft moeten maken. De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk, veroordeelt het UWV tot betaling van € 1.000 aan immateriële schadevergoeding, veroordeelt het UWV in de proceskosten van € 2.802 en bepaalt dat het UWV het griffierecht van in totaal € 188 aan de man terugbetaalt.

Betrokken advocaten

mr. M.A.T. Sick

appellant

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

24/2098 ZW

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CRVB:2026:1506
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1505
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1485
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1495
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1496
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht