Naar inhoud
Juristi.nl

Centrale Raad verwerpt beroep tegen IVA-ingangsdatum en vaststellingsovereenkomst — CRVB:2026:372

IVA-uitkering / ingangsdatum duurzame arbeidsongeschiktheid / vaststellingsovereenkomst / dagloonberekening

Eiser / verzoeker

Appellant (WIA-uitkeringsgerechtigde)

VS

Verweerder / gedaagde

Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV)

Hoger beroep verworpen: de IVA-uitkering per 4 februari 2020 blijft in stand, het beroep tegen het nieuwe besluit is ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding is afgewezen.

  • Vaststellingsovereenkomst tussen appellant en UWV is rechtsgeldig; strijd met openbare orde of ILO-verdrag 121 niet aangetoond.
  • Ingangsdatum IVA-uitkering per 4 februari 2020 is correct: beperkingen zijn duurzaam vanaf het afsluiten van de behandeling bij Lentis op die datum.
  • Artikel 25 Dagloonbesluit (maximering dagloon bij samenloop uitkeringen) is in het tweede besluit op bezwaar voldoende inzichtelijk toegepast.
  • Beroepsgronden over maatmanfunctie en maatmaninkomen vallen onder de reikwijdte van de vaststellingsovereenkomst en behoeven geen verdere bespreking.
  • Verzoek om schadevergoeding afgewezen; appellant krijgt geen proceskostenvergoeding.

Samenvatting

Een man die al jarenlang een WIA-uitkering ontving, probeerde via meerdere procedures een gunstiger uitkomst te krijgen voor de ingangsdatum van zijn IVA-uitkering en de berekening van zijn dagloon. De zaak draaide om een reeks geschillen met het UWV, die in 2020 deels waren beslecht via een vaststellingsovereenkomst.

In mei 2020 sloten de man en het UWV een vaststellingsovereenkomst waarin afspraken werden gemaakt over zijn uitkeringen op grond van de Ziektewet en de WIA, met 5 november 2012 als eerste ziektedag. Daarna oordeelde het UWV dat zijn arbeidsbeperkingen per 4 februari 2020 als duurzaam konden worden aangemerkt — de datum waarop zijn behandeling bij Lentis formeel werd afgesloten — en kende het hem een IVA-uitkering toe. De man maakte bezwaar: hij vond dat de duurzaamheid al op 1 oktober 2019 had moeten worden vastgesteld en had ook bezwaren over de dagloonberekening en de vraag bij welke werkgever hij had gewerkt.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het UWV erkende in de bezwaarprocedure dat artikel 25 van het Dagloonbesluit niet correct was toegepast, maar concludeerde dat correcte toepassing juist zou leiden tot een hogere terugvordering, zodat geen nabetaling plaatsvond. De rechtbank Noord-Nederland vernietigde het eerste besluit op bezwaar omdat onvoldoende duidelijk was hoe die berekening precies was gemaakt, en droeg het UWV op opnieuw te beslissen. Inhoudelijk stelde de rechtbank het UWV echter in het gelijk op de ingangsdatum en de overige punten.

In hoger beroep voerde de man opnieuw aan dat de vaststellingsovereenkomst ongeldig was wegens strijd met de openbare orde. Hij beriep zich op een ILO-verdrag over prestaties bij arbeidsongevallen en op de zogenoemde doorkruisingsleer uit een arrest van de Hoge Raad uit 1990. De Centrale Raad van Beroep gaat hier niet in mee. Een vaststellingsovereenkomst mag inhoudelijk afwijken van de wet, zolang die niet zozeer ingaat tegen de bedoeling van de wetgever dat nakoming niet verwacht mocht worden. Dat daarvan sprake is, heeft de man niet aannemelijk gemaakt. Het beroep op het ILO-verdrag faalde ook, omdat de man niet had onderbouwd waarom de Nederlandse regelgeving daarmee in strijd zou zijn.

De Raad bevestigt verder dat de rechtbank de overige punten — de ingangsdatum, het ontbreken van dienstverbanden bij andere vennootschappen en de dagloonberekening — correct heeft beoordeeld. Het tweede besluit op bezwaar legt volgens de Raad voldoende inzichtelijk uit hoe artikel 25 van het Dagloonbesluit is toegepast.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank, verklaart het beroep tegen het nieuwe besluit van 30 maart 2023 ongegrond en wijst het verzoek om schadevergoeding af. De man krijgt geen vergoeding voor zijn proceskosten.

Betrokken advocaten

mr. D.E. de Hoop

appellant

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

23/256 WIA

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CRVB:2026:1506
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1505
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1485
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1495
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1496
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht