WIA-uitkering vrouw terecht beëindigd: arbeidsongeschiktheid minder dan 35% — CRVB:2026:392
Beëindiging WIA-uitkering wegens arbeidsongeschiktheid onder 35%-drempel
Eiser / verzoeker
Appellante (voormalig administratief medewerkster)
Verweerder / gedaagde
Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV)
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank: de beëindiging van de WIA-uitkering per 25 oktober 2022 blijft in stand, met een arbeidsongeschiktheidspercentage van 34,43%.
- Arbeidsongeschiktheidspercentage van 34,43% is terecht vastgesteld; dit valt onder de wettelijke drempel van 35% voor WIA-recht.
- Medische beperkingen aan hand en pols zijn voldoende meegewogen; objectief bewijs voor verdergaande beperkingen ontbreekt.
- Urenbeperking voor TENS-gebruik is niet geïndiceerd; eerdere urenbeperking hing samen met een destijds lopend revalidatietraject.
- LEAO-diploma brengt opleidingsniveau 3 met zich mee; arbeidsverleden maakt appellante geschikt voor de functie administratief medewerker finance.
- Motiveringsgebrek in het bestreden besluit gepasseerd op grond van artikel 6:22 Awb; UWV veroordeeld tot vergoeding proceskosten van € 2.802,- en griffierecht van € 138,-.
Samenvatting
Een vrouw verloor haar WIA-uitkering nadat het UWV bij een herbeoordeling had vastgesteld dat zij nog maar voor 34,43% arbeidsongeschikt was — en dus minder dan de wettelijke drempel van 35% die recht geeft op een uitkering. De vrouw, die eerder werkte als administratief medewerkster, was het hier niet mee eens. Ze stelde dat haar beperkingen, met name aan haar rechterhand, maar ook op het gebied van overgevoeligheid voor licht en drukte, waren onderschat. Ook vond ze dat er ten onrechte geen urenbeperking was opgenomen voor het gebruik van haar TENS-apparaat, en betwijfelde ze of haar opleidingsniveau haar wel in staat stelde de voorgestelde functies te vervullen.
De verzekeringsartsen van het UWV hadden haar klachten wel degelijk meegewogen. Zo waren beperkingen vastgesteld voor grijp- en knijpkracht, fijne motoriek en tillen en dragen. De operatie aan haar rechterhand en de behandeling wegens neuropathie waren bij de beoordeling betrokken. Maar objectief medisch bewijs dat zij niet in staat zou zijn eenvoudige handelingen te verrichten — zoals het pakken van een stapeltje post of een ordner — ontbrak. De eerdere urenbeperking hing samen met een revalidatietraject dat de vrouw jaren geleden volgde, en was dus niet meer van toepassing op de situatie in 2022.
Een groter struikelblok bleek de vraag of de vrouw geschikt was voor de nieuw geselecteerde functie van 'administratief medewerker finance'. Het UWV moest tijdens de procedure bij de Centrale Raad van Beroep uitvoerig toelichten waarom haar opleiding en werkervaring voldoende waren voor deze functie. De vrouw had een LEAO-diploma, wat gelijkstaat aan MBO-niveau 1 of 2, maar dat brengt in de systematiek van het arbeidskundig stelsel toch opleidingsniveau 3 met zich mee. Haar arbeidsverleden was bovendien relevant: ze had onder meer twee jaar als boekhoudmedewerker gewerkt en had ruime ervaring met administratieve taken, telefonisch klantcontact en computergebruik.
Na navraag bij de werkgever bleek dat de functie van administratief medewerker finance niet om echt boekhoudwerk vraagt. Het gaat voornamelijk om het inboeken van facturen en werkbonnen, registreren van gegevens en doorsturen naar leidinggevenden. Het eigenlijke boekhouden is voorbehouden aan een accountant. Die administratieve aard van de functie sluit goed aan bij wat de vrouw in haar carrière heeft gedaan.
De Centrale Raad van Beroep stelde vast dat de volledige onderbouwing van het UWV pas in de hogerberoepsfase volledig op orde was — een motiveringsgebrek dat echter werd gepasseerd, omdat de uitkomst sowieso hetzelfde zou zijn geweest. De beëindiging van de WIA-uitkering bleef in stand. Omdat het UWV een motiveringsgebrek had laten bestaan, werd het wel veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van de vrouw in hoger beroep ter hoogte van € 2.802,-, evenals het betaalde griffierecht van € 138,-.
Betrokken advocaten
mr. I. Winia
appellant
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2026:355, Rechtbank Rotterdam, 20-01-2026, 25/1871
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:7251, Rechtbank Midden-Nederland, 12-12-2025, 25/6375
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:5150, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 06-08-2025, 25/3060
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:2859, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 13-05-2025, 25/1787
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
24/1738 WIA
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.