Staat betaalt schadevergoeding na trage WIA-procedure ME/CVS-patiënt — CRVB:2026:579
schadevergoeding wegens overschrijding redelijke termijn en proceskostenveroordeling in WIA-zaak ME/CVS
Eiser / verzoeker
Appellante (ME/CVS-patiënte)
Verweerder / gedaagde
Raad van bestuur van het UWV en de Staat der Nederlanden
UWV veroordeeld tot €5.689,33 aan proceskosten en €88,24 schadevergoeding; Staat veroordeeld tot €2.911,76 schadevergoeding wegens overschrijding redelijke termijn.
- UWV herzag zijn besluit na tussenuitspraken van de Centrale Raad over arbeidsbeoordeling bij ME/CVS, waardoor appellante haar hoger beroep introk
- Procedure duurde bijna 7 jaar, ruim 2 jaar en 9 maanden boven de redelijke termijn van 4 jaar
- Totale schadevergoeding wegens termijnoverschrijding vastgesteld op €3.000, verdeeld naar rato van de duur per fase (1/34 UWV, 33/34 Staat)
- UWV vergoedt €2.653,83 voor kosten van medische rapporten van Cardiozorg die appellante had ingebracht
- UWV veroordeeld tot totale proceskosten van €5.689,33, inclusief griffierecht
Samenvatting
Een vrouw met ME/CVS voerde jarenlang een procedure tegen het UWV over haar WIA-uitkering. Nadat de Centrale Raad van Beroep tussenuitspraken had gedaan over de beoordeling van arbeidsongeschiktheid bij ME/CVS-patiënten, herzag het UWV zijn standpunt en nam het op 15 januari 2026 een nieuw besluit dat tegemoet kwam aan de bezwaren van de vrouw. Daarop trok zij haar hoger beroep in, maar vroeg de Raad tegelijk om het UWV te veroordelen in de proceskosten en om schadevergoeding wegens de te lange duur van de procedure.
De procedure duurde vanaf het bezwaarschrift in april 2019 tot het nieuwe besluit in januari 2026 bijna zeven jaar — ruim twee jaar en negen maanden langer dan de redelijke termijn van vier jaar die geldt voor dit soort drietrapsprocedures. Voor overschrijding van de redelijke termijn, zoals beschermd door het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, heeft de vrouw recht op een vergoeding van immateriële schade.
De Centrale Raad berekende de totale schadevergoeding op €3.000. Omdat het bezwaar bij het UWV bijna zeven maanden duurde en de rechterlijke procedure ruim zes jaar, lag het leeuwendeel van de vertraging bij de rechtspraak. Op basis van een vaste verdeelsleutel — de methode van de Hoge Raad uit 2016 — moet de Staat der Nederlanden (als verantwoordelijke voor de rechterlijke fase) 33/34e deel betalen: €2.911,76. Het UWV draagt het resterende 1/34e deel: €88,24.
Daarnaast werden de proceskosten van de vrouw vergoed. Het UWV betaalt €1.868 voor de bijstand in beroep en €934 voor het hoger beroep, plus ruim €2.653 voor medische rapporten die zij had laten opstellen door Cardiozorg. Ook de kosten voor het indienen van het schadevergoedingsverzoek worden gedeeld: UWV en Staat betalen elk €233,50. Het UWV vergoedt bovendien het griffierecht van €178. In totaal moet het UWV €5.689,33 aan proceskosten betalen.
Betrokken advocaten
onbekend (gemachtigde)
appellante
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
20/3274 WIA
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.