Raad houdt vast aan forfaitaire proceskostenvergoeding tegen Uwv — CRVB:2026:986
hoogte van de proceskostenvergoeding na intrekking hoger beroep door het Uwv
Eiser / verzoeker
betrokkene
Verweerder / gedaagde
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek van betrokkene om een integrale in plaats van forfaitaire proceskostenvergoeding af, maar veroordeelt het Uwv wel tot € 934 wegens het ingetrokken hoger beroep.
- Intrekking van het hoger beroep door het Uwv raakt niet de ontvankelijkheid van het incidenteel hoger beroep van betrokkene.
- Een vennootschap die premies had betaald wordt ten onrechte als partij aangemerkt: zij heeft geen zelfstandig belang bij de Uwv-besluiten.
- Forfaitaire proceskostenvergoeding blijft het uitgangspunt; afwijking naar een integrale vergoeding vereist uitzonderlijk hoge, redelijkerwijs gemaakte kosten door toedoen van het bestuursorgaan.
- Een foutieve beëindigingsdatum van de vrijwillige verzekering levert op zichzelf geen bijzondere omstandigheid op voor een hogere kostenvergoeding.
- Uwv wordt wel veroordeeld tot € 934 aan proceskosten wegens het ingetrokken eigen hoger beroep, los van de uitkomst van het incidenteel hoger beroep.
Samenvatting
Een man had een geschil met het Uwv over de beëindiging van zijn vrijwillige verzekering voor de Werkloosheidswet en de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen. Het Uwv had deze verzekering bij besluit van 14 juni 2023 met terugwerkende kracht per 2 juni 2023 beëindigd, wat achteraf ten onrechte bleek te zijn gebeurd. De rechtbank Oost-Brabant behandelde het beroep van de man tegen de daaropvolgende beslissing op bezwaar van 20 december 2023 en kende hem een proceskostenvergoeding toe voor bezwaar en beroep, berekend volgens het gebruikelijke forfaitaire tarief op € 3.108. Het Uwv ging tegen die uitspraak in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep, waarop de man incidenteel hoger beroep instelde omdat hij het niet eens was met juist die forfaitaire kostenvergoeding.
Nog voordat de zaak inhoudelijk werd behandeld, trok het Uwv zijn eigen hoger beroep weer in. De Raad stelde voorop dat die intrekking geen gevolgen heeft voor de ontvankelijkheid van het incidenteel hoger beroep van de man: dat kon gewoon worden beoordeeld. Verder moest de Raad nog rechtzetten dat een besloten vennootschap die de premies voor de vrijwillige verzekeringen van de man had betaald, ten onrechte als partij bij de procedure was betrokken. Die vennootschap heeft namelijk geen zelfstandig belang bij de besluiten die het Uwv over de verzekeringen van de man heeft genomen, ook al betaalde zij wel de premies.
De kern van het incidenteel hoger beroep was dat de man niet de forfaitaire vergoeding wilde, maar een integrale vergoeding van de daadwerkelijk gemaakte advocaatkosten: ruim € 26.653 voor bezwaar en beroep en nog eens ruim € 9.307 voor het hoger beroep. Hij voerde aan dat het Uwv bewust onzorgvuldig had gehandeld of tegen beter weten in onjuiste besluiten had genomen, waardoor zijn gemachtigde uitzonderlijk veel tijd had moeten steken in literatuur- en jurisprudentieonderzoek om de onjuiste standpunten van het Uwv te weerleggen, veel meer dan in een gewone procedure nodig zou zijn geweest. Het Uwv betwistte dat van zulke bijzondere omstandigheden sprake was.
De Raad overwoog dat het uitgangspunt bij proceskostenvergoeding een vast, forfaitair tarief is, en dat daarvan alleen in bijzondere omstandigheden mag worden afgeweken. Daarvoor moet iemand door de werkwijze van een bestuursorgaan uitzonderlijk hoge kosten hebben moeten maken die hij ook redelijkerwijs heeft moeten maken. De Raad onderschreef het oordeel van de rechtbank dat daarvan hier geen sprake was. Dat het Uwv de vrijwillige verzekering aanvankelijk op de verkeerde datum had beëindigd en het bezwaarbesluit dus ten onrechte in stand was gebleven, maakte dat niet anders: de man had niet aannemelijk gemaakt dat het Uwv dit tegen beter weten in had gedaan of dat hij daardoor gedwongen was tot een uitzonderlijke tijdsbesteding door zijn gemachtigde. Ook zag de Raad geen aanleiding om de zaak als bijzonder omvangrijk of juridisch complex te beschouwen.
Omdat het Uwv zijn hoger beroep had ingetrokken, kon de man op grond van een aparte wettelijke regeling wel verzoeken om een proceskostenveroordeling voor dat ingetrokken hoger beroep. Die kosten stelde de Raad vast op het forfaitaire bedrag van € 934 voor het indienen van het verweerschrift, opnieuw zonder afwijking naar een hoger, integraal bedrag. Het verzoek van de man om de inhoudelijke overwegingen van de rechtbank ten overvloede te bevestigen, liet de Raad onbesproken, omdat daarvoor geen ruimte meer was nu het Uwv zijn hoger beroep had ingetrokken.
De Raad concludeerde dat het incidenteel hoger beroep van de man niet slaagt en bevestigde de uitspraak van de rechtbank voor zover die was aangevochten. De man krijgt voor het incidenteel hoger beroep geen proceskostenvergoeding, maar het Uwv moet wel € 934 aan hem betalen als vergoeding voor de kosten van het ingetrokken hoger beroep van het Uwv zelf.
Betrokken advocaten
mr. J.H.J. Boekel
betrokkene
Gerelateerde uitspraken
Raad wijst verzoek om integrale proceskostenvergoeding tegen Uwv af
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBOBR:2025:2160, Rechtbank Oost-Brabant, 10-04-2025, 24/690
Rechtbank Oost-Brabant · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBAMS:2024:7502, Rechtbank Amsterdam, 05-12-2024, 24/836
Rechtbank Amsterdam · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/1653 WW
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.