Centrale Raad van Beroep houdt weigering ZW-uitkering na WIA-beoordeling in stand — CRVB:2026:990
weigering Ziektewet-uitkering na WIA-beoordeling
Eiser / verzoeker
appellante
Verweerder / gedaagde
UWV
Hoger beroep tegen de weigering van de Ziektewet-uitkering slaagt niet, de weigering blijft in stand
- Bij een nieuwe ziekmelding na een eerdere WIA-beoordeling zonder werkhervatting gelden de destijds geselecteerde functies als maatstaf, niet het laatst feitelijk verrichte werk
- Vaststelling dat de medische beperkingen niet zijn toegenomen sinds de WIA-beoordeling is op zichzelf voldoende om een Ziektewet-uitkering te weigeren
- Nieuw overgelegde medische informatie dateerde van ruim na de datum in geding en betrof al bekende diagnoses
- Geen aanwijzingen voor psychopathologie of ernstige persoonlijkheidsproblematiek bij psychisch onderzoek
- Geen aanleiding voor benoeming van een onafhankelijke deskundige omdat geen twijfel bestond over het medisch onderzoek
Samenvatting
Een vrouw die na een eerdere WIA-beoordeling opnieuw ziek werd, heeft bij de Centrale Raad van Beroep geen Ziektewet-uitkering afgedwongen. Volgens de Raad is haar gezondheid sinds die eerdere beoordeling niet zodanig verslechterd dat zij ongeschikt is voor het werk dat destijds als uitgangspunt gold.
De vrouw werkte als schoonmaakster en meldde zich in 2020 ziek. Na de wettelijke wachttijd oordeelde het UWV in 2022 dat zij weliswaar haar oude werk niet meer kon doen, maar wel minder dan 35% arbeidsongeschikt was omdat zij nog geschikt werd geacht voor een aantal andere functies, zoals productiemedewerker en assemblagemedewerker. Zij kreeg daarom geen WIA-uitkering, maar wel een WW-uitkering. Op 24 januari 2024 meldde zij zich opnieuw ziek, nu met zowel lichamelijke als psychische klachten. Een verzekeringsarts oordeelde dat zij nog steeds geschikt was voor de eerder bij de WIA-beoordeling geselecteerde functies, waarna het UWV weigerde haar een Ziektewet-uitkering toe te kennen. Het bezwaar daartegen werd ongegrond verklaard, en ook de rechtbank Oost-Brabant hield die beslissing eerder al in stand.
Voor het recht op een Ziektewet-uitkering geldt normaal gesproken als maatstaf het laatst verrichte werk voor de ziekmelding, in dit geval het schoonmaakwerk. Maar omdat de vrouw na de WIA-beoordeling nooit meer had gewerkt en zich vervolgens opnieuw ziek meldde, geldt een andere maatstaf: dan moet worden gekeken of nog ten minste drie van de bij de WIA-beoordeling geselecteerde functies, met elk voldoende arbeidsplaatsen, geschikt zijn gebleven en of daarmee nog altijd sprake is van voldoende verdiencapaciteit. Als de verzekeringsarts vaststelt dat de medische beperkingen niet zijn toegenomen sinds de WIA-beoordeling, is dat op zichzelf al voldoende om een Ziektewet-uitkering te mogen weigeren.
De vrouw vond dat juist haar laatste, feitelijke werk als schoonmaakster op een vliegveld als maatstaf had moeten gelden, en stelde dat zij dat werk niet meer aankon vanwege een angststoornis, een somatoforme stoornis en trauma- en stressorgerelateerde klachten. Zij verwees daarvoor naar een behandelplan van april 2025 en vroeg de Raad om onafhankelijke medisch deskundigen te benoemen voor een objectief beeld van haar klachten.
De Raad volgde dit niet. Omdat de vrouw na de WIA-beoordeling van 2022 niet meer had gewerkt voordat zij zich opnieuw ziek meldde, had het UWV terecht de bij die eerdere beoordeling geselecteerde functies als uitgangspunt genomen, en niet haar laatste feitelijke baan. Verder was de medische informatie die zij in hoger beroep overlegde van ruim na de datum waarop het ging, 24 januari 2024, terwijl de onderliggende diagnoses al bekend waren ten tijde van de WIA-beoordeling en volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep ook inzichtelijk waren meegewogen. Bij psychisch onderzoek waren geen aanwijzingen gevonden voor psychopathologie of ernstige persoonlijkheidsproblematiek, en de vastgestelde beperkingen kwamen overeen met wat al bij de WIA-beoordeling was aangenomen. Omdat er dus geen toename van de beperkingen was vastgesteld, was er ook geen aanleiding om alsnog een onafhankelijke deskundige te benoemen.
De Raad concludeert dat het hoger beroep niet slaagt en bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De weigering van de Ziektewet-uitkering blijft in stand, en de vrouw krijgt geen vergoeding van haar proceskosten of het griffierecht.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
Uwv moet € 6.071 proceskosten vergoeden na erkenning WIA-uitkering
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:CRVB:2026:804, Centrale Raad van Beroep, 10-06-2026, 25/466 WIA
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:CRVB:2026:713, Centrale Raad van Beroep, 27-05-2026, 25/1199 WAJONG
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBOBR:2025:6691, Rechtbank Oost-Brabant, 07-10-2025, C-01-416777 - KG ZA 25-316
Rechtbank Oost-Brabant · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/1225 ZW
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. F.M. Rijnbeek
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.