Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHAMS:2018:3636Strafrecht; Materieel Strafrecht

Hof stelt ontneming bij mensenhandel vast op € 585.170 na trage procedure — GHAMS:2018:3636

ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel uit mensenhandel

Eiser / verzoeker

veroordeelde

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie

Veroordeelde moet € 585.170 aan de Staat betalen ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit mensenhandel

  • Hof herberekent het wederrechtelijk verkregen voordeel van twee vrouwen die voor de veroordeelde werkten en komt op een lager bedrag dan de rechtbank
  • Kosten voor vakanties, woninginrichting en cosmetische ingrepen gelden als bestedingen en komen niet in aftrek
  • Hof stelt vast dat de redelijke termijn in hoger beroep is overschreden en matigt de betalingsverplichting met € 5.000
  • Verzoek om belastingopgaven op te vragen afgewezen omdat die gegevens niet meer te achterhalen zijn
  • Hof vernietigt het vonnis van de rechtbank en stelt het te ontnemen bedrag vast op € 585.170

Samenvatting

Het gerechtshof Amsterdam heeft opnieuw beslist over de ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel bij een man die eerder onherroepelijk is veroordeeld voor mensenhandel, het opzettelijk voordeel trekken uit seksuele handelingen van minderjarigen en meerderjarigen tegen betaling, gewoontewitwassen en mishandeling. Los van die strafzaak liep een aparte procedure waarin het openbaar ministerie vorderde dat de man geld dat hij met deze delicten had verdiend, aan de Staat zou terugbetalen.

De rechtbank Amsterdam had de man in 2012 al veroordeeld tot terugbetaling van € 613.900. Tegen dat vonnis stelde de man hoger beroep in. Doordat de onderliggende strafzaak intussen tot bij de Hoge Raad was uitgevochten en gedeeltelijk was teruggewezen naar het hof, sleepte de behandeling van de ontnemingszaak in hoger beroep lange tijd voort.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De advocaat-generaal vorderde ter zitting dat het wederrechtelijk verkregen voordeel op € 703.110 zou worden vastgesteld, maar wilde vanwege het tijdsverloop in hoger beroep genoegen nemen met een te ontnemen bedrag van € 698.110. De verdediging bestreed de berekening van de rechtbank en voerde aan dat meer kosten in mindering hadden moeten worden gebracht op de inkomsten van de twee vrouwen die voor de man hadden gewerkt.

Het hof volgde de rechtbank grotendeels in haar berekeningswijze, maar bracht bij beide vrouwen enkele extra kostenposten in mindering die zij zelf hadden genoemd tijdens verhoren bij de raadsheer-commissaris, zoals kosten voor lingerie, reizen, kapper, make-up en zonnebank. Kosten voor vakanties, de inrichting van woningen en cosmetische ingrepen liet het hof buiten beschouwing: dat zijn volgens het hof bestedingen van het verkregen voordeel en geen kosten die rechtstreeks aan het delict zijn gerelateerd. Ook kosten voor huisvesting kwamen niet voor aftrek in aanmerking, omdat die kosten ook zonder het delict gemaakt zouden zijn. Een verzoek om alsnog belastingopgaven van een van de vrouwen op te vragen wees het hof af, omdat die gegevens na zoveel jaren niet meer te achterhalen bleken.

Op basis van deze herberekening kwam het hof voor de twee vrouwen samen uit op een wederrechtelijk verkregen voordeel van € 590.170, lager dan de € 613.900 waar de rechtbank van uitging. Het hof stelde verder vast dat de redelijke termijn van artikel 6 EVRM bij de behandeling van de ontnemingszaak in hoger beroep is overschreden. Overeenkomstig de vordering van de advocaat-generaal matigde het hof de betalingsverplichting daarom met € 5.000.

Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank Amsterdam en stelde het bedrag van het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 590.170. De man werd verplicht om ter ontneming daarvan € 585.170 aan de Staat te betalen.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

23-002123-12

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. A.D.R.M. Boumans
  • dhr. mr. P.C. Römer
  • dhr. mr.drs. P. Greve RA
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Hof: schadevergoeding mogelijk zonder maatregel bij ontslag van rechtsvervolging

Het gerechtshof Amsterdam heeft in hoger beroep een vonnis bevestigd waarin een verdachte werd ontslagen van alle rechtsvervolging, zonder dat hem een straf of maatregel is opgelegd. Het hof voegt daar een belangrijke juridische verduidelijking aan toe: ook in zo'n geval kan een benadeelde partij toch een schadevergoeding krijgen toegewezen. De verdachte was door de rechtbank Noord-Holland op 12 december 2024 ontslagen van alle rechtsvervolging, zonder dat een maatregel als terbeschikkingstelling of een zorgmachtiging werd opgelegd. Hij stelde hoger beroep in tegen dat vonnis. Het hof behandelde de zaak op de zitting van 25 augustus 2026 en kwam tot de conclusie dat het zich grotendeels kan verenigen met wat de rechtbank had beslist. Op één punt greep het hof wel in: de beslissing over het beslag. In eerste aanleg waren twee messen in beslag genomen, maar de verdachte had voorafgaand aan de zitting in hoger beroep schriftelijk afstand gedaan van deze voorwerpen. Omdat daardoor geen beslissing over het beslag meer nodig was, vernietigde het hof dat onderdeel van het vonnis. Het meest inhoudelijke deel van het arrest gaat over de vraag of de benadeelde partij, die zich met een schadevergoedingsvordering in de strafzaak had gevoegd, wel ontvankelijk was in die vordering. De wet stelt daarvoor normaal gesproken als voorwaarde dat aan de verdachte een straf of maatregel is opgelegd, of dat een zorgmachtiging is afgegeven. Omdat de verdachte hier zonder maatregel is ontslagen van alle rechtsvervolging, leek de vordering van de benadeelde partij op het eerste gezicht niet-ontvankelijk te moeten worden verklaard. Het hof kiest voor een andere lezing van de wet. Het wijst erop dat de wetgever destijds bij de invoering van de schadevergoedingsmaatregel al het standpunt innam dat het onwenselijk is als een schadevergoedingsmaatregel niet kan worden opgelegd wanneer de dader ontoerekeningsvatbaar is: in het civiele recht staat ontoerekeningsvatbaarheid namelijk niet in de weg aan aansprakelijkheid voor schade. Volgens het hof is bij het opstellen van de wettekst kennelijk over het hoofd gezien dat een verdachte ook zonder oplegging van enige maatregel kan worden ontslagen van alle rechtsvervolging. Het hof leest de wet daarom zo dat een benadeelde partij ook in die situatie ontvankelijk is, mits haar rechtstreeks schade is toegebracht door het bewezen verklaarde feit. Omdat de voorwaarden voor ontvankelijkheid van de benadeelde partij en voor het opleggen van de schadevergoedingsmaatregel in de wet aan elkaar gekoppeld zijn, geldt volgens het hof hetzelfde voor die maatregel: ook bij een 'kaal' ontslag van alle rechtsvervolging kan de rechter deze maatregel opleggen, zodat de benadeelde partij niet zelf achter de betaling aan hoeft. Het hof vindt steun voor deze uitleg in het nieuwe Wetboek van Strafvordering, dat inmiddels is vastgesteld en waarin voor de ontvankelijkheid van de benadeelde partij alleen nog wordt gesproken over een veroordeling of een ontslag van alle rechtsvervolging, zonder de eis van een maatregel. Het hof vernietigt het vonnis van de rechtbank dus uitsluitend voor zover het de beslissing over het beslag betreft, en bevestigt het vonnis voor de rest, met inachtneming van de toegevoegde overweging over de ontvankelijkheid van de benadeelde partij.

Gerechtshof Amsterdam·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
GHAMS:2026:2021
Gerechtshof Amsterdam·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
GHAMS:2026:2019
Gerechtshof Amsterdam·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
GHAMS:2026:1959
Gerechtshof Amsterdam·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
GHAMS:2026:1950
Gerechtshof Amsterdam·
Strafrecht; Materieel Strafrecht