ECLI:NL:GHAMS:2025:3411, Gerechtshof Amsterdam, 16-12-2025, 200.320.438 — GHAMS:2025:3411

Samenvatting

Following the earlier NCCA judgment in these proceedings dated 6 August 2024 (see: NCCA, ECLI:NL:GHAMS:2024:2192, Gerechtshof Amsterdam 200.320.438 (rechtspraak.nl)) the Netherlands Commercial Court in Appeal rules that Meriç has not proven its assertion that Lagerwey had the obligation under the Sales Agreement to obtain and provide a so called “type certificate” for the wind turbines. It follows that Lagerwey did not breach the Sales Agreement. Meriç’s appeal is largely unsuccessful. In the cross-appeal the Court largely follows Lagerwey’s calculations on the amount to be repaid to Meriç after the partial termination of the Sales Agreement. The Court finds Meriç liable for some but not all damages claimed. Volgend op het tussenarrest van 6 augustus 2024 (zie NCCA, ECLI:NL:GHAMS:2024:2192, Gerechtshof Amsterdam 200.320.438 (rechtspraak.nl)) oordeelt het hof (Netherlands Commercial Court in Appeal) dat Meriç niet geslaagd is in het bewijs van haar stelling dat Lagerwey op grond van de koopovereenkomst de verplichting had om een zogenaamde "typecertificering" voor de betreffende windturbines te verkrijgen en aan Meriç te verstrekken. Daaruit volgt dat Lagerwey niet tekortgeschoten is in haar verplichtingen uit de koopovereenkomst. Het hoger beroep van Meriç wordt grotendeels afgewezen. In incidenteel hoger beroep volgt het hof Lagerwey bij de berekening van de aan Lagerwey terug te betalen bedragen volgende op de gedeeltelijke ontbinding van de koopovereenkomst. Meriç is gedeeltelijk aansprakelijk voor de door Lagerwey gevorderde schadevergoeding.