Hof Amsterdam bekrachtigt uithuisplaatsing kind bij vader wegens zorgen over moeder — GHAMS:2026:1835
uithuisplaatsing minderjarige / verlenging machtiging uithuisplaatsing
Eiser / verzoeker
de moeder
Verweerder / gedaagde
Raad voor de Kinderbescherming
Het hof bekrachtigde de beschikking van de kinderrechter en wees de verzoeken van de moeder af: de uithuisplaatsing van de minderjarige bij de vader over de periode 20 maart 2026 tot 20 juni 2026 was rechtmatig.
- Het hof oordeelde dat de uithuisplaatsing van de minderjarige bij de vader over de periode 20 maart tot 20 juni 2026 noodzakelijk was wegens ernstige zorgen over de opvoedsituatie bij de moeder.
- Meerdere hulpverleningstrajecten bij de moeder kwamen niet van de grond doordat zij afspraken afzegde en onvoldoende openheid gaf over haar psychische problematiek.
- Alle minder ingrijpende maatregelen waren uitgeput, waardoor de uithuisplaatsing als ultimum remedium gerechtvaardigd was.
- Bij de vader bleek de minderjarige rustiger, werd hij op tijd naar school gebracht en werkte de vader goed samen met hulpverleners.
- Het schorsingsverzoek van de moeder werd niet-ontvankelijk verklaard omdat zij het tijdens de zitting introk.
Samenvatting
Een jongen van twaalf jaar, in 2014 geboren, woont al sinds maart 2026 niet meer bij zijn moeder maar bij zijn vader. De kinderrechter in Haarlem gaf daarvoor toestemming nadat de Raad voor de Kinderbescherming met spoed om een uithuisplaatsing had gevraagd. De moeder vocht die beslissing aan bij het Gerechtshof Amsterdam en wilde dat haar zoon weer bij haar thuis kon wonen.
De zorgen over de jongen waren niet plotseling ontstaan. Vanaf 2024 raakten meerdere instanties betrokken: de school meldde herhaaldelijk schoolverzuim en zorgen over de thuissituatie, Veilig Thuis ontving signalen, en het Centrum voor Jeugd en Gezin probeerde structuur en veiligheid te creëren. De jongen vertelde aan verschillende betrokkenen dat hij voortdurend werd belast met de conflicten tussen zijn ouders en dat hij bang was voor de reactie van zijn moeder als hij zijn gevoelens uitte. Zijn moeder schreeuwde regelmatig tegen hem, gaf hij aan op school.
Verschillende vormen van hulpverlening kwamen niet goed van de grond. De moeder zegde huisbezoeken en afspraken herhaaldelijk af, de ambulante begeleiding vond nauwelijks plaats, en een opvoedondersteunend traject werd vroegtijdig beëindigd. Daarnaast gaf de moeder de raad en hulpverleners geen openheid over haar psychische behandelgeschiedenis. Hierdoor konden de betrokken instanties geen goed beeld vormen van de achterliggende problematiek en bleef passende hulp uit.
De moeder stelde in hoger beroep dat de zorgen onvoldoende feitelijk waren onderbouwd, dat zij inmiddels openstond voor hulp, en dat de plaatsing bij de vader schadelijker was dan een terugkeer naar haar. Ze wees erop dat de omgangsmomenten met haar zoon goed verliepen en dat hij zelf had aangegeven terug naar haar te willen. Ook voerde zij aan dat minder ingrijpende alternatieven onvoldoende waren onderzocht.
Het hof verwierp die argumenten. Het constateerde dat de jongen bij zijn vader rustiger oogt, geen schooldagen meer mist en meer stabiliteit ervaart. De vader werkt samen met hulpverleners, staat open voor verdere begeleiding en brengt zijn zoon structureel op tijd naar school. Bij de moeder thuis bestonden structurele zorgen die door de mislukte hulpverleningstrajecten niet waren weggenomen. Het hof oordeelde dat alle minder ingrijpende maatregelen al waren beproefd en uitgeput, zodat de uithuisplaatsing als uiterst middel noodzakelijk was.
Ook een apart verzoek van de moeder om de uithuisplaatsing te schorsen zolang het hoger beroep liep, haalde de finish niet: de moeder trok dit verzoek tijdens de zitting zelf in. Het hof verklaarde haar daarin daarom niet-ontvankelijk.
Het hof bekrachtigde de beschikking van de kinderrechter: de uithuisplaatsing van de jongen bij de vader over de periode van 20 maart 2026 tot 20 juni 2026 was rechtmatig en noodzakelijk in het belang van zijn verzorging en opvoeding.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:27054, Rechtbank Den Haag, 23-12-2025, C/09/694603 / JE RK 25-1940
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBROT:2025:14728, Rechtbank Rotterdam, 04-12-2025, C/10/709867 / JE RK 25-2309
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBROT:2025:13601, Rechtbank Rotterdam, 13-11-2025, C/10/709674 / JE RK 25-2287
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7048, Rechtbank Amsterdam, 24-09-2025, 13/336482-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof AmsterdamRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
200.368.191/01 en 200.368.191/02
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.