Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHAMS:2026:2646Civiel Recht

Hof wijst getuigenverhoor af in slepende grondruzie met gemeente Haarlemmermeer — GHAMS:2026:2646

voorlopig getuigenverhoor met het oog op herroeping, grondtransactie gemeente

Eiser / verzoeker

verzoeker (voormalig eigenaar van de grond)

VS

Verweerder / gedaagde

Gemeente Haarlemmermeer en een netbeheerder

Het hof wijst het verzoek om een voorlopig getuigenverhoor af en veroordeelt de verzoeker in de proceskosten van de gemeente en de netbeheerder van elk € 3.431.

  • Het hof behandelt het ambigu gepresenteerde beroep als nieuw verzoek, omdat het hof bevoegd is voor een verhoor met het oog op herroeping van zijn eigen arresten en partijen niet in hun verweer worden geschaad.
  • Een voorlopig getuigenverhoor dient alleen voor bewijs in een civiele procedure, niet om strafbare feiten of misstanden aan het licht te brengen.
  • De verzoeker moet op hoofdlijnen een denkbaar feitencomplex presenteren dat tot herroeping kan leiden; de stelling over een onbekende derde is te vaag en vindt geen steun in de stukken.
  • Het verzoek is te onbepaald, het belang ontbreekt en het is zo ongericht dat het misbruik van bevoegdheid oplevert (artikel 196 lid 2 Rv).

Samenvatting

Een man uit de Haarlemmermeer kocht in 2001 vier percelen landbouwgrond van een agrariër. Hij wilde er een erotisch uitgaanscentrum bouwen. Toen zijn geld in 2003 opraakte, vroeg hij de gemeente Haarlemmermeer mee te denken over een oplossing. Dat liep uit op verkoop van de grond aan de gemeente in 2004. In 2011 ruilde de gemeente die grond met een netbeheerder, die er een transformatorstation op wilde bouwen. Sindsdien voert de man procedure na procedure over die transactie.

Zijn eis om vergoeding van vertragingsschade werd afgewezen door de rechtbank en in 2009 ook door het gerechtshof Amsterdam. Een poging dat arrest te laten herroepen strandde in 2015. Een vordering om de koopovereenkomst te vernietigen wegens dwaling haalde het in 2013 en 2014 evenmin. Een tweede herroepingsprocedure eindigde in 2024 zonder inhoudelijk oordeel, omdat de man niet tijdig een advocaat had. De politieke partij die hij met zijn zoon oprichtte en waarvan hij fractievoorzitter is, stelde in de gemeenteraad jarenlang vragen over de grondaankoop en de ruil.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In januari 2024 vroeg de man bij de rechtbank Noord-Holland om een voorlopig getuigenverhoor: een verhoor van getuigen voordat er een rechtszaak loopt, zodat iemand kan inschatten of procederen zin heeft. Hij zei toen bewijs te willen verzamelen voor een nieuwe vordering wegens ongerechtvaardigde verrijking. De rechtbank wees dat op 1 augustus 2025 af. Zij vond het verzoek een fishing expedition, een ongerichte zoektocht naar bewijs, en daarmee misbruik van bevoegdheid.

Daarna diende de man op 31 oktober 2025 een verzoekschrift in bij het hof. Nu wilde hij getuigen horen om twee eerdere arresten van het hof te laten herroepen: dat van 10 februari 2009 en dat van 26 augustus 2014. Die verschuiving leverde een procedureel probleem op, want voor een verhoor met het oog op herroeping van een hofarrest is het hof bevoegd en niet de rechtbank. Het verzoekschrift bevatte bovendien geen duidelijke bezwaren tegen de beslissing van de rechtbank. Om vertraging en extra kosten te voorkomen besloot het hof het te behandelen als een nieuw verzoek. De gemeente en de netbeheerder hadden zich inhoudelijk verweerd en werden daardoor niet benadeeld. Een omvangrijk stuk met 28 bijlagen dat de man kort voor de zitting indiende, liet het hof grotendeels buiten beschouwing, omdat het te laat was en te lang.

De kern van het betoog van de man was dat een onbekende derde partij op enig moment bij de grond betrokken zou zijn geweest. Hij baseerde dat op een interne e-mail van de netbeheerder uit 2012 waarin hij ten onrechte wethouder werd genoemd, op een e-mail van de burgemeester uit 2022 waarin over een derde werd gesproken, en op het ontbreken van de grond in de meerjarenplanning voor grondzaken van de gemeente.

Het hof ziet in geen van die stukken een aanwijzing voor zo'n derde. De verkeerde functie in de e-mail uit 2012 bewijst niets. De e-mail van de burgemeester ging over andere percelen, die de netbeheerder van twee agrariërs had gekocht. De meerjarenplanning bevat volgens de gemeente alleen percelen in actieve ontwikkeling, en het kadaster laat zien dat de gemeente zelf eigenaar was. Bovendien maakte de man niet duidelijk welke rol die derde gespeeld zou hebben, welk nadeel hij daarvan had, en welke van de wettelijke gronden voor herroeping (bedrog, valse stukken of achtergehouden stukken) hij op het oog had. Het hof merkt ook op dat een getuigenverhoor alleen dient voor een civiele procedure, niet om strafbare feiten of een maatschappelijke misstand aan het licht te brengen.

Het hof vindt het verzoek daarom te onbepaald, ziet geen belang en oordeelt dat het verzoek zo ongericht is dat het misbruik van bevoegdheid oplevert. Het hof wijst het verzoek om een voorlopig getuigenverhoor af. De man moet de proceskosten van de gemeente en van de netbeheerder betalen, voor elk € 3.431, bij de gemeente vermeerderd met nakosten.

Betrokken advocaten

mr. E. Doornbos

verzoeker

DeN Advocaten, BADHOEVEDORP

220 uitspraken
mr. S.J.M. Bouwman

Gemeente Haarlemmermeer

Pot Jonker Advocaten, HAARLEM

36 uitspraken
mr. J.A.M.A. Sluysmans

netbeheerder

Van der Feltz advocaten, 'S-GRAVENHAGE

407 uitspraken
mr. A.D. Onnekink

netbeheerder

Van der Feltz advocaten, 'S-GRAVENHAGE

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

200.360.978

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHAMS:2026:3122
Gerechtshof Amsterdam·
Civiel Recht
GHAMS:2026:3142
Gerechtshof Amsterdam·
Civiel Recht
GHAMS:2026:3141
Gerechtshof Amsterdam·
Civiel Recht
Hof draait veroordeling om: verkoper speculatieve landbouwgrond hoefde kopers niet anders te informeren

In 2019 kocht een vrouw via bemiddelingsbedrijf twee percelen landbouwgrond voor in totaal € 40.000. De verkoper presenteerde de percelen als strategisch gelegen grond met potentie voor bestemmingswijziging en toekomstige waardestijging. Na het overlijden van de vrouw in 2024 vernietigde haar man de koopovereenkomsten buitengerechtelijk, met een beroep op dwaling en oneerlijke handelspraktijken. Hij eiste terugbetaling van de koopsom. De rechtbank Noord-Holland gaf de man gelijk. Volgens de rechtbank had de verkoper de kopers beter moeten informeren over de risico's, had hij met de brochures een onjuist rooskleurig beeld geschetst en was uit onderzoek van het Kadaster gebleken dat de percelen in werkelijkheid onverkoopbaar en daarmee waardeloos waren. In hoger beroep oordeelde het Gerechtshof Amsterdam anders. Het hof stelde vast dat de vrouw vóór het sluiten van de koopovereenkomsten op meerdere manieren was gewaarschuwd. De brochures bevatten naast wervende teksten ook uitdrukkelijke disclaimers dat geen garanties werden gegeven over toekomstige waardeontwikkelingen en dat sprake was van agrarische grond. Ook de blanco koopovereenkomst, die een week van tevoren naar haar was gestuurd met het verzoek die te lezen, bevatte duidelijke vrijwaringen. Bovendien had de verkoper haar tijdens het verkoopgesprek mondeling op de risico's gewezen, waaronder het feit dat de betaalde prijs ruim boven de reële agrarische waarde lag en dat zij een lange adem moest hebben. Het hof verwierp elk van de drie dwalingsgronden die de man had aangevoerd. Ten eerste kon niet worden vastgesteld dat de percelen bij aankoop in werkelijkheid geen bijzondere potentie hadden: de verkoper had onderbouwd dat hij zorgvuldig grond selecteerde en samenwerkte met planologen, en rapporten van de gemeente wezen uit dat de percelen destijds al als eventuele bouwlocaties in beeld waren. Ten tweede had de verkoper geen te rooskleurig beeld geschetst over kansen en rendement, gelet op alle verstrekte waarschuwingen. Ten derde kon niet worden vastgesteld dat de percelen zonder bestemmingswijziging onverkoopbaar zouden zijn: de grond kon ook aan boeren worden verkocht, worden verpacht of als tuin dienen. Het hof wees ook het beroep op een oneerlijke handelspraktijk af. Van een gemiddeld omzichtige consument mag worden verwacht dat die niet alleen de aanprijzende delen van de brochures bekijkt, maar ook de voorzichtigere teksten leest en de toegezonden contractinformatie doorneemt. Op basis van alle beschikbare informatie was de vrouw in staat geweest een geïnformeerd besluit te nemen. Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank en wees alle vorderingen van de man alsnog af. De man werd veroordeeld in de proceskosten van beide instanties: € 5.432 voor de eerste aanleg en € 7.104,45 voor het hoger beroep. Ook moet hij alles terugbetalen wat de verkoper hem op grond van het vernietigde vonnis had uitbetaald.

Gerechtshof Amsterdam·
Civiel Recht
Hof wijst timmerman aansprakelijkheidsverklaring toe na bedrijfsongeval, nekklachten deels door ongeval

Een timmerman werd op 3 februari 2012 op de werkplaats van zijn werkgever aangereden. Hij ging een paar dagen naar huis met kneuzingen aan hoofd, romp en rug, maar hervatte daarna zijn werk. Meer dan een jaar later stopte hij met werken vanwege ernstige nekklachten: een beknelling van het ruggenmerg in de nek, cervicale myelopathie genoemd. Hij hield zijn werkgever en diens verzekeraar, Nationale-Nederlanden, aansprakelijk voor de schade. De werkgever had aansprakelijkheid voor de gevolgen van het ongeval al erkend. De vraag was of de nekklachten daar ook het gevolg van zijn. De kantonrechter wees de vorderingen van de timmerman af. Volgens de kantonrechter was niet vast komen te staan dat de klachten, al was het maar deels, door het ongeval waren veroorzaakt. Daartegen kwam de timmerman in hoger beroep bij het gerechtshof Amsterdam, tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam (kantonrechter). Het hof liet een medisch deskundige onderzoeken wat de rol van het ongeval was geweest, en stelde in een eerste en een tweede tussenarrest nadere vragen over het oorzakelijk verband. De deskundige kwam tot het oordeel dat de nekklachten door meerdere factoren zijn ontstaan. De slijtage van de wervelkolom (degeneratieve veranderingen) speelt volgens hem een 'zeer grote' rol, het ongeval een 'kleine'. Hij nam daarbij in aanmerking dat de man na het ongeval een week ziek was, dat het ongevalsrapport kneuzingen aan hoofd, romp en rug noemde, en dat de man daarna nog lange tijd kon werken. Ook had hij al nekklachten ten tijde van het ongeval. Zonder die eerste ziekteperiode en het ongevalsrapport had de deskundige de bijdrage van het ongeval als 'zeer klein' of 'verwaarloosbaar' ingeschat. De timmerman betoogde dat zijn schade dus mede door het ongeval is veroorzaakt, en rekende de bijdrage om naar 25 tot 37,5 procent. Nationale-Nederlanden en de werkgever voerden aan dat de klachten volledig door slijtage te verklaren zijn. Zij wezen erop dat de man vijftien maanden na het ongeval pas voor het eerst ziek werd door nekklachten, in die tijd veel overuren maakte en zijn behandelaars de eerste zestien maanden niets over het ongeval vertelde. De procentuele berekening van de timmerman noemden zij speculatief. Het hof oordeelt dat het ongeval niet de enige of hoofdzakelijke oorzaak hoeft te zijn. Voldoende is dat de schade zonder het ongeval niet zou zijn ingetreden, ook als andere oorzaken daaraan meewerkten. Op basis van de rapporten van de deskundige en de toedracht van het ongeval concludeert het hof dat het ongeval een van de twee oorzaken is van het ontstaan en het verdere beloop van de nekklachten. Daarmee is de grondslag voor aansprakelijkheid gegeven. De subsidiaire grondslag over proportionele aansprakelijkheid hoeft het hof niet meer te beoordelen, omdat er geen onzekerheid over de oorzaak is. De hoogte van de schade kan het hof niet vaststellen, omdat daarover nauwelijks is gedebatteerd. Ook de vraag welk deel van de schade redelijkerwijs aan het ongeval kan worden toegerekend, laat het hof liggen. Dat moet in een aparte schadestaatprocedure worden uitgezocht, tenzij partijen er onderling uitkomen. Het hof wijst partijen erop dat dit eventueel met een mediator kan. De gevorderde buitengerechtelijke incassokosten wijst het af, omdat de timmerman onvoldoende heeft gesteld dat hij redelijke kosten heeft gemaakt. Het hof vernietigt het vonnis van de kantonrechter. Het verklaart voor recht dat de werkgever aansprakelijk is voor de door de timmerman geleden en nog te lijden schade als gevolg van het bedrijfsongeval, en veroordeelt Nationale-Nederlanden en de werkgever tot vergoeding van die schade, op te maken bij staat. Zij moeten ook de proceskosten in beide instanties betalen: € 996,00 voor de eerste aanleg en € 23.018,59 voor het hoger beroep, waarin € 1.572,09 deskundigenkosten, € 1.780,00 griffierecht en € 19.666,50 salaris voor de advocaat. De veroordelingen zijn uitvoerbaar bij voorraad.

Gerechtshof Amsterdam·
Civiel Recht