ECLI:NL:GHAMS:2026:773, Gerechtshof Amsterdam, 17-03-2026, 200.355.570/01 — GHAMS:2026:773

Samenvatting

Werkneemster is door werkgever op staande voet ontslagen omdat zij weigerde het gesprek aan te gaan om te komen tot afspraken met betrekking tot het opstarten van de re-integratie. Werkgever heeft na bezwaar van werkneemster het ontslag op staande voet ingetrokken. De kantonrechter heeft geoordeeld dat werkneemster moet worden geacht met de intrekking van het ontslag op staande voet te hebben ingestemd en op die grond de door haar verzochte vernietiging van de opzegging afgewezen bij gebrek aan belang. Het hof verenigt zich met het oordeel van de kantonrechter dat werkgever het ontslag op staande voet reeds eind januari 2025 heeft ingetrokken, de loonbetaling heeft hervat, daarmee is tegemoetgekomen aan het verzoek van werkneemster om het ontslag ongedaan te maken, en bij die stand van zaken werkneemster onvoldoende heeft onderbouwd welke toegevoegde waarde een beschikking van de kantonrechter op dit punt nog voor haar zou hebben. Daarbij komt dat voldoende is komen vast te staan dat de arbeidsovereenkomst op alle onderdelen is hersteld. Anders dan werkneemster heeft betoogd, biedt artikel 7:683 lid 3 BW in een geval als het onderhavige het hof niet de ruimte de vernietiging van de opzegging alsnog uit te spreken. Andere door werkneemster gedane verzoeken zijn ook niet toewijsbaar, behoudens het verzoek inzake de wettelijke verhoging. Het hof stelt de wettelijke verhoging over het te laat betaalde loon over december 2024 en januari 2025 op 30% in plaats van de door de kantonrechter toegekende 10%. Uitsluitend op dit punt wordt de beschikking van de kantonrechter vernietigd.