Hof verlaagt straf voor doodslag met 6 maanden wegens trage procedure in hoger beroep — GHARL:2025:6296
Doodslag met messteken, tbs en herroeping voorwaardelijke invrijheidstelling
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Hof matigt de gevangenisstraf voor doodslag van 10 jaar naar 9 jaar en 6 maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn, handhaaft de tbs met dwangverpleging en de herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling, en verklaart de schokschadevordering van de moeder van het slachtoffer alsnog niet-ontvankelijk.
- Hof bevestigt de bewezenverklaring van doodslag; van voorbedachte rade blijft geen sprake
- Nieuw psychiatrisch en psychologisch onderzoek bevestigt verminderde toerekeningsvatbaarheid; tbs met dwangverpleging blijft de enige passende maatregel
- Straf gematigd van 10 naar 9 jaar en 6 maanden wegens een overschrijding van de redelijke termijn van ongeveer zestien maanden in hoger beroep
- Volledige herroeping van een eerdere voorwaardelijke invrijheidstelling van 680 dagen blijft gehandhaafd
- Schokschadevordering van de moeder van het slachtoffer, eerder toegewezen tot € 8.000, wordt in hoger beroep niet-ontvankelijk verklaard wegens onvoldoende medische onderbouwing
Samenvatting
Een man had in mei 2022 in Epe een vriend die hem voor een avond thuis had uitgenodigd, met ruim dertig messteken om het leven gebracht. De rechtbank Gelderland veroordeelde hem daarvoor tot 10 jaar gevangenisstraf en legde hem de maatregel terbeschikkingstelling (tbs) met dwangverpleging op, omdat het feit hem wegens psychische problematiek slechts in verminderde mate kon worden toegerekend. Ook werd een eerdere voorwaardelijke invrijheidstelling van 680 dagen, die hij had gekregen na een veroordeling voor twee pogingen tot doodslag in 2017, volledig herroepen. Daarnaast moest hij nabestaanden van het slachtoffer schadevergoeding betalen voor materiële schade en voor affectie- en schokschade.
De man stelde tegen dit vonnis hoger beroep in. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden onderschreef het oordeel van de rechtbank dat de man het slachtoffer opzettelijk van het leven had beroofd en dat van voorbedachte rade niet kon worden gesproken, zodat de bewezenverklaring van doodslag in stand bleef. Ook nieuw psychiatrisch en psychologisch onderzoek in hoger beroep bevestigde de eerdere conclusie dat de man ten tijde van het feit in verminderde mate toerekeningsvatbaar was en dat alleen tbs met dwangverpleging, en niet een voorwaardelijk kader, passend werd geacht.
De advocaat-generaal eiste in hoger beroep opnieuw 12 jaar gevangenisstraf met tbs, en stelde dat de overschrijding van de redelijke termijn niet in strafmatigende zin zou moeten meewegen. Het hof dacht daar anders over. Sinds de man op 17 februari 2023 hoger beroep instelde, was tot dit arrest van 13 oktober 2025 meer tijd verstreken dan de richttermijn van zestien maanden voor de behandeling van een zaak met voorlopige hechtenis toestaat, wat neerkomt op een overschrijding van ongeveer zestien maanden. Die vertraging was volgens het hof onder meer te wijten aan capaciteitsproblemen bij justitie en aan de tijd die nodig was voor nieuwe rapportages nadat een verzoek om observatie in een kliniek was afgewezen. Het hof oordeelde dat de door de rechtbank opgelegde straf van 10 jaar in beginsel passend was, maar matigde deze wegens de termijnoverschrijding tot 9 jaar en 6 maanden.
De tbs met dwangverpleging bleef ongewijzigd, evenals de volledige herroeping van de eerdere voorwaardelijke invrijheidstelling van 680 dagen. Het hof overwoog daarbij dat de man niet alleen opnieuw een strafbaar feit had gepleegd, maar ook het hem opgelegde middelenverbod had overtreden door naar eigen zeggen een maand lang bijna dagelijks verdovende middelen te gebruiken, zonder dit met zijn hulpverleners te delen.
Ook over de schadevergoeding aan de nabestaanden kwam het hof deels tot een ander oordeel dan de rechtbank. De materiële schade en de affectieschade van € 17.500 aan de inmiddels overleden moeder van het slachtoffer bleven toegewezen, net als de eerder toegekende schadevergoeding aan een vriend van de moeder. Voor de schokschade van de moeder, die de rechtbank eerder had geschat op € 8.000, oordeelde het hof echter dat het geestelijk letsel zonder nadere medische onderbouwing niet op voldoende objectiveerbare wijze kon worden vastgesteld, waardoor de vordering op dit punt niet-ontvankelijk werd verklaard.
Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank voor zover het de straf, de tbs-maatregel, de herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling en de vorderingen van de benadeelde partijen betrof, en bevestigde het vonnis voor het overige. De man werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 9 jaar en 6 maanden met tbs en dwangverpleging, moet de nabestaanden in totaal ruim € 27.000 aan schadevergoeding betalen, en moet de opengevallen 680 dagen van zijn eerdere voorwaardelijke invrijheidstelling alsnog uitzitten.
Betrokken advocaten
benadeelde partijen en nabestaanden
Bianca Willemsen & Sanne Striekwold Advocaten, DOETINCHEM
91 uitsprakenmr. J. van der Lem
nabestaande
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBLIM:2026:1151, Rechtbank Limburg, 04-02-2026, 03-239587-25 en 03-286768-25
Rechtbank Limburg · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:7921, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 12-12-2025, 21-001266-25
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:7602, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 28-11-2025, 21-000996-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:11201, Rechtbank Limburg, 12-11-2025, 03.318935.24
Rechtbank Limburg · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenRechtsgebied
Strafrecht; StrafprocesrechtZaaknummer
21-000873-23
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. J.L.F. Groenhuijsen
- mw. mr. M. Zwartjes
- dhr. mr. G. Dam
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een rijinstructeur uit de regio Zutphen richtte zijn rijschool specifiek op mensen met rij- en faalangst en autisme. In het voorjaar van 2021 maakte hij bij twee vrouwelijke leerlingen ontuchtige handelingen: hij kuste hen, omhelsde hen, hield hun hand vast en streelde of kuste die. Bij de ene leerling masseerde hij ook de nek, bij de andere betastte hij de billen. Veel van die handelingen vonden plaats in de lesauto, terwijl de leerling reed en dus nauwelijks kon wegkomen. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden behandelde de zaak in hoger beroep tegen twee vonnissen van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Zutphen: dat van 8 mei 2025 en dat van 22 november 2022. De twee zaken zijn bij het hof gevoegd. De rechtbank had de man in de eerste zaak veroordeeld tot een gevangenisstraf van één dag en een taakstraf van 60 uren. In de tweede zaak kreeg hij een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden en een taakstraf van 120 uren. Het hof vernietigt beide vonnissen, omdat het tot een deels andere kwalificatie en een andere straf komt. Het hof vindt de verklaringen van beide vrouwen consistent en betrouwbaar. Kleine verschillen in hun verhalen raken volgens het hof niet de kern. Er is ook steunbewijs. De eerste leerling stuurde de instructeur WhatsAppberichten dat zij zich ongemakkelijk voelde en dat hij haar grens niet had gerespecteerd. Hij reageerde daar niet ontkennend op en beloofde meer afstand te houden. Bij de tweede leerling schreef hij dat hij zich schaamde en geen controle had gehad over zijn emoties. Daarnaast bevestigde hij zelf onderdelen: hij had een hand vastgehouden, geknuffeld, een kus op een hand gegeven en geprobeerd een leerling te kussen. Volgens het hof is daarmee voldaan aan de eis dat het bewijs niet op één getuige mag rusten. De handelingen zijn volgens het hof ontuchtig, omdat ze seksueel van aard zijn en in strijd met de sociaal-ethische norm voor de verhouding tussen instructeur en leerling. Bij de tweede leerling wogen ook opmerkingen mee, zoals dat zij 'een lekker ding' was en of zij lingerie fotoshoots deed. Het hof rekent de man aan dat hij misbruik maakte van zijn overwicht en van de kwetsbaarheid van zijn leerlingen. Zij zaten in een afhankelijke positie en durfden of konden zich niet aan zijn handelen onttrekken. Het hof legt ook de nadruk op het feit dat hij geen verantwoordelijkheid nam voor zijn gedrag. Bij de straf houdt het hof rekening met de gezondheid van de man en met de media-aandacht. Hij moest zijn werk als rijschoolhouder stoppen. Ook stelt het hof vast dat de redelijke termijn is overschreden, omdat het hoger beroep dat in november 2022 was ingesteld niet binnen twee jaar was afgerond. Het hof laat dat meewegen door voor een grotendeels voorwaardelijke straf te kiezen in plaats van een langere onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Het hof rekent de overschrijding dus toe aan de strafoplegging. De schadevorderingen lopen uiteen. De eerste leerling had € 2.500 aan immateriële schade gevorderd. Zij had geen diagnose of andere concrete onderbouwing van haar klachten overgelegd en wordt niet-ontvankelijk verklaard, zodat zij naar de burgerlijke rechter kan. De tweede leerling had psychische klachten onderbouwd: zij is angstig, op haar hoede en kan moeilijk vertrouwen krijgen. Haar vordering wordt toegewezen tot € 1.500, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 3 mei 2021. Voor het restant kan zij naar de burgerlijke rechter. Het hof legt de man daarnaast de schadevergoedingsmaatregel op. Het hof veroordeelt de man tot een gevangenisstraf van 60 dagen, waarvan 59 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met aftrek van voorarrest. Daarnaast krijgt hij een taakstraf van 120 uren, die bij niet naar behoren verrichten wordt vervangen door 60 dagen hechtenis. De advocaat-generaal had 30 dagen gevangenisstraf geëist, waarvan 29 voorwaardelijk, en een taakstraf van 100 uren.