Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHARL:2026:1992Strafrecht; Strafprocesrecht

Hof verlaagt ontnemingsmaatregel hennepkwekerijen naar €587.423 — GHARL:2026:1992

ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel hennepteelt

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte

Het hof stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op €587.423,41 en legt de verdachte een betalingsverplichting op van datzelfde bedrag, lager dan de rechtbank maar hoger dan de verdediging bepleitte.

  • Het hof stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel opnieuw vast op €587.423,41, aanzienlijk lager dan de rechtbank (€1.104.829,66) maar hoger dan de verdediging bepleitte (max. €100.000).
  • Het hof rekent de verdachte 30 procent van het totale voordeel toe op grond van zijn leidinggevende rol, zijn vermogen en zijn mogelijkheid grote contante bedragen te storten.
  • De aftrek van €85.000 die de rechtbank had toegepast wegens verbeurdverklaring vervalt, omdat het hof dit bedrag niet heeft verbeurdverklaard maar conservatoir beslag heeft geconstateerd.
  • Een overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep van circa drie maanden leidt enkel tot een constatering, zonder verlaging van de betalingsverplichting.
  • De door de verdediging gestelde investeringskosten worden niet apart in mindering gebracht omdat ze niet concreet zijn onderbouwd en al zijn verdisconteerd in de afschrijvingskosten.

Samenvatting

Een man die leidinggaf aan drie grote hennepkwekerijen in Duitsland moet ruim een half miljoen euro aan wederrechtelijk verkregen voordeel afstaan. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden deed uitspraak in de ontnemingszaak die samenhangt met een veroordeling voor het medeplegen van hennepteelt in drie Duitse plaatsen in de periode 2020-2022.

De rechtbank Noord-Nederland had het wederrechtelijk verkregen voordeel eerder vastgesteld op ruim 1,1 miljoen euro en een betalingsverplichting opgelegd van bijna 1,02 miljoen euro. De verdachte ging in hoger beroep. Zijn raadsman betoogde dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moest worden verklaard, omdat zijn cliënt volgens hem vrijgesproken had moeten worden. Subsidiair pleitte de raadsman voor een drastische matiging: het voordeel zou verdeeld moeten worden over zeker tien betrokkenen, waardoor het aandeel van de verdachte niet meer dan 66.000 euro zou bedragen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het hof volgde de verdediging niet. Op basis van berichten via de beveiligde communicatiediensten EncroChat en Sky ECC en andere onderzoeksresultaten stelde het hof de opbrengsten per kwekerij opnieuw vast. Voor de kwekerij in de eerste plaats ging het hof uit van 1399 planten en vier oogsten, goed voor een netto voordeel van ruim 543.000 euro. De tweede kwekerij, met 1694 planten en zes oogsten, leverde een netto voordeel op van ruim 1,06 miljoen euro. Bij de derde locatie, waar hennep van het Haze-soort met een langere kweekcyclus stond en een diefstal had plaatsgevonden, rekende het hof met drie oogsten en 1414 planten, resulterend in een netto voordeel van ruim 353.000 euro.

Voor de verdeling van het totale voordeel over de betrokkenen keek het hof naar de rol van de verdachte. Die had een leidinggevende positie: hij coördineerde de activiteiten, nam beslissingen en beschikte kennelijk over aanzienlijk vermogen — hij kocht in één jaar twee woningen en stortte grote contante bedragen op zijn rekeningen. Het hof achtte het aannemelijk dat hij minimaal 30 procent van de totale opbrengsten had ontvangen en rekende hem op die basis een voordeel toe van 587.423 euro.

De rechtbank had oorspronkelijk 85.000 euro in mindering gebracht omdat dit bedrag verbeurdverklaard zou zijn. Het hof had dit bedrag echter niet verbeurdverklaard maar vastgesteld dat er conservatoir beslag op rust, zodat aftrek niet aan de orde was. Wel constateerde het hof een overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep van ongeveer drie maanden, maar gelet op de geringe omvang van die overschrijding volstond het hof met een enkele constatering daarvan zonder verdere strafvermindering.

Het hof vernietigde de beslissing van de rechtbank en legde de verdachte een betalingsverplichting op van 587.423,41 euro ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel, met een maximale gijzelingstermijn van 1095 dagen bij niet-betaling.

Parallelle uitspraken in dezelfde zaak

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft op dezelfde dag uitspraak gedaan in deze gerelateerde zaken:

  • ECLI:NL:GHARL:2026:1985Het hof vernietigt de beslissing van de rechtbank en legt de verdachte een betalingsverplichting op van €268.936,74 ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.
  • ECLI:NL:GHARL:2026:1986Het hof vernietigt de beslissing van de rechtbank en stelt de betalingsverplichting vast op €130.000, ruim minder dan de eerder opgelegde €393.171.
  • ECLI:NL:GHARL:2026:1991Het hof stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op €28.929,67 en legt de verdachte de verplichting op dit bedrag aan de staat te betalen, waarbij de eerdere beslissing van de rechtbank (€...

Betrokken advocaten

mr. A.J. Admiraal

verdachte

Takens Admiraal Advocaten, AMSTERDAM

112 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

21-000072-24

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. M.C. van Linde
  • mw. mr. A.F. van Kooij
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHARL:2026:7305
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Strafrecht; Strafprocesrecht
GHARL:2026:7322
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Strafrecht; Strafprocesrecht
Hof houdt ontneming van € 137.654 vast in zaak over illegale handel in geneesmiddelen

Een vrouw uit Friesland die betrokken was bij een omvangrijke handel in geneesmiddelen in strijd met de Geneesmiddelenwet, moet ruim € 137.000 aan de Staat betalen. Dat bepaalt het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in een ontnemingszaak: een procedure waarin de rechter vaststelt hoeveel geld iemand met strafbare feiten heeft verdiend en dat bedrag terugvordert. De vrouw is op dezelfde dag, 10 november 2026, in een apart arrest veroordeeld voor overtreding van artikel 18 en artikel 40, tweede lid, van de Geneesmiddelenwet. Die feiten pleegde zij meermalen en opzettelijk, deels samen met anderen. Uit het strafdossier blijkt volgens het hof dat zij daaruit financieel voordeel heeft gehaald. Het gaat om hoger beroep tegen de beslissing van de economische kamer van de rechtbank Noord-Nederland van 19 januari 2023, die het voordeel al op hetzelfde bedrag had geschat. Het hof vernietigt die beslissing om proceseconomische redenen en doet de zaak opnieuw, met hetzelfde resultaat. De berekening is gebaseerd op een rapport van de politie van 12 juli 2022. Daarin analyseerden verbalisanten de bankrekeningen van een medeveroordeelde en van de betrokken bedrijven. De totale opbrengst kwam uit op € 7.361.479,70. Daarvan gingen bedrijfskosten van € 2.002.514,75, kosten van een ander bedrijf van € 31.165 en betaalde belastingen van € 597.839 af, waarmee het totale wederrechtelijke voordeel op € 4.729.960,95 uitkwam. Het deel van de vrouw is bepaald aan de hand van de bedragen die naar haar bankrekeningen zijn overgemaakt: € 137.654,25. Het hof vindt deze berekening voldoende onderbouwd. De verdediging vroeg primair om afwijzing van de vordering omdat die onvoldoende zou zijn onderbouwd. Subsidiair stelde zij dat alleen de vergoedingen voor boekhouding en huur vanaf februari 2017 als voordeel konden gelden, ongeveer € 20.000, met daartegenover veel kosten. Het hof volgde dat niet. Alleen kosten die rechtstreeks samenhangen met de strafbare feiten kunnen worden afgetrokken, en de betrokkene moet aannemelijk maken dat zij die kosten zonder de feiten niet had gemaakt. Accountantskosten en een autoverzekering horen bij de legale onderneming. Betaalde belastingen telt de strafrechter volgens de wetgever niet mee; wie te veel belasting heeft betaald, kan na een onherroepelijke ontnemingsbeslissing een verzoek bij de Belastingdienst indienen. De oprichtingskosten van twee vennootschappen zijn volgens een verklaring betaald door een medeveroordeelde, en de overige kosten waren niet concreet gemaakt of met stukken onderbouwd. Het hof stelt vast dat de redelijke termijn in eerste aanleg en in hoger beroep aanzienlijk is overschreden. Het volstaat met die constatering, omdat de strafzaak en de ontnemingszaak tegelijk worden afgedaan en in de strafzaak al compensatie voor de overschrijding plaatsvindt. Het hof schat het wederrechtelijk verkregen voordeel op € 137.654,25 en legt de vrouw een betalingsverplichting aan de Staat op van datzelfde bedrag. De duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd, bepaalt het hof op 1.080 dagen. De betalingsverplichting vervalt als en voor zover haar mededaders al aan hun verplichting tot betaling aan de Staat hebben voldaan.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Strafrecht; Strafprocesrecht
Hof bevestigt ontneming van € 909.802,19 in zaak over illegale handel in geneesmiddelen

Een ondernemer die jarenlang geneesmiddelen verhandelde in strijd met de Geneesmiddelenwet, moet bijna een miljoen euro aan de Staat betalen. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden stelde het bedrag dat de man wederrechtelijk heeft verdiend vast op € 909.802,19. Dezelfde dag veroordeelde het hof hem in de strafzaak voor overtreding van twee voorschriften uit de Geneesmiddelenwet, opzettelijk en meermalen gepleegd. Het gaat om een ontnemingszaak: een aparte procedure waarin de rechter bepaalt hoeveel geld iemand met strafbare feiten heeft verdiend en dat bedrag van hem terugvordert. De betrokkene ging in hoger beroep tegen de beslissing van de rechtbank Noord-Nederland van 19 januari 2023. Die rechtbank had het voordeel al geschat op hetzelfde bedrag en de betalingsverplichting daar ook op vastgesteld. Het hof vernietigde die beslissing om proceseconomische redenen en deed de zaak zelf opnieuw, met dezelfde uitkomst. De advocaat-generaal vorderde het bedrag van € 909.802,19. Het hof nam het politierapport van 12 juli 2022 als uitgangspunt. De rechercheurs hadden de banktransacties van een medebetrokkene en van de betrokken ondernemingen geanalyseerd. De totale opbrengst kwam daarbij uit op € 7.361.479,70. Daarvan gingen kosten af: € 2.002.514,75 in de betrokken ondernemingen, € 31.165 in de onderneming van de man zelf en € 597.839 aan betaalde belastingen. Het totale voordeel bedroeg zo € 4.729.960,95. Het deel dat naar de bankrekeningen van de man was overgemaakt, € 909.802,19, werd aan hem toegerekend. De verdediging vroeg primair om afwijzing van de vordering vanwege de bepleite vrijspraak. Subsidiair voerde zij aan dat extra kosten moesten worden afgetrokken: kantoorruimte aan huis (€ 18.000), energie en abonnementen (€ 3.000) en € 426.625,05 betaalde inkomstenbelasting. Omdat het echtpaar in gemeenschap van goederen was gehuwd, zou volgens de verdediging bovendien maar de helft van het resterende bedrag aan de man moeten worden toegerekend. Het hof wees al die argumenten af. Alleen kosten die rechtstreeks samenhangen met de strafbare feiten mogen worden afgetrokken. De kantoor- en energiekosten waren niet met stukken onderbouwd en horen bij de legale onderneming van de man. Betaalde inkomstenbelasting telt bij het vaststellen van het voordeel niet mee, omdat het belastingstelsel dat zo nodig zelf herstelt: na een onherroepelijke ontnemingsbeslissing kan te veel betaalde belasting worden teruggevraagd bij de Belastingdienst. Het huwelijk in gemeenschap van goederen maakte ook geen verschil, want de onderneming was van de man en de opbrengsten worden daarom aan hem toegerekend. Het hof stelde verder vast dat de redelijke termijn in eerste aanleg en in hoger beroep aanzienlijk is overschreden. Het liet het bij die vaststelling, omdat de strafzaak en de ontnemingszaak gelijktijdig worden afgedaan en in de strafzaak al compensatie voor de overschrijding plaatsvindt. Ook een beroep op onvoldoende draagkracht slaagde niet: dat hoort in beginsel thuis in de executiefase en het was niet aannemelijk dat de man nu en in de toekomst geen draagkracht heeft. Het hof vernietigde het vonnis waarvan beroep en stelde het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 909.802,19. De man moet datzelfde bedrag aan de Staat betalen. De gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd als hij niet betaalt, bepaalde het hof op het maximum van 1.080 dagen.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Strafrecht; Strafprocesrecht
Hof zet cel om in taakstraf voor handel in erectiemiddel Kamagra: zaak is te oud

Een vrouw uit Friesland richtte in mei 2016 vennootschappen op voor een bekende die bankrekeningen nodig had 'voor de handel'. Via die bedrijven werd van mei 2016 tot eind januari 2018 het erectiemiddel Kamagra verkocht, een geneesmiddel waarvoor in Nederland geen handelsvergunning bestaat. Verbalisanten bestelden de tabletten via een pseudokoop op verschillende websites. De Inspectie voor de Gezondheidszorg stelde vast dat ze de werkzame stoffen Sildenafil en Tadalafil bevatten. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft de vrouw in hoger beroep opnieuw beoordeeld, tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 19 januari 2023. Die rechtbank legde 18 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. De advocaat-generaal eiste in hoger beroep 16 maanden, waarvan 5 maanden voorwaardelijk. De verdediging vroeg vrijspraak. Volgens de raadsvrouw was er geen sprake van medeplegen, omdat de vrouw slechts een ondersteunende rol had. Ook vond zij de periode in de tenlastelegging te ruim, omdat de vrouw pas vanaf februari 2017 doorhad dat het om Kamagra ging. Het hof verwierp dat verweer. De vrouw deed de boekhouding van de vennootschappen van de hoofdverdachte, richtte zelf vennootschappen op, benaderde een kennis om nog een bedrijf met bankrekening te openen en hielp mee met het werven van inpakkers en het inpakken van bestellingen. Via WhatsApp overlegde zij met de hoofdverdachte over de financiële bedrijfsvoering, onder meer nadat een bank vragen had gesteld over de handel in Kamagra. Het hof zag daarin een bijdrage van voldoende gewicht om te spreken van medeplegen. Ook het opzet stond volgens het hof vast. Het oprichten van bedrijven omdat er bankrekeningen nodig waren 'voor de handel' was ongebruikelijk, zeker voor een boekhouder die zicht had op de inkomsten. Daarbij kwam dat zij al eerder een vennootschap op haar adres had ingeschreven nadat zij had gehoord dat Kamagra uit de loods van de hoofdverdachte was gestolen. Het hof nam daarom aan dat zij vanaf de oprichting bewust de aanmerkelijke kans aanvaardde dat via deze bedrijven in Kamagra werd gehandeld. Het voorwaardelijke verzoek om een getuige te horen kwam niet aan bod, omdat het hof het bewijsmiddel over die getuige niet gebruikte. Bij de straf noemde het hof de handel professioneel georganiseerd, met afscherming van identiteiten via andere personen en een bedrijfspand voor opslag en distributie. De vrouw had een wezenlijke rol en handelde om er financieel beter van te worden. Wel woog het hof mee dat in het dossier niet is uitgewerkt welke concrete risico's het gebruik van Kamagra heeft. De vrouw heeft geen strafblad, het recidiverisico is volgens de reclassering laag, zij heeft een kinderdagverblijf en zorgt voor haar dertienjarige dochter. Een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou in beginsel passend zijn geweest. Maar de redelijke termijn is zowel in eerste aanleg als in hoger beroep overschreden, de zaak is inmiddels heel oud en de vrouw heeft haar leven weer op de rit. Nog de gevangenis in moeten zou volgens het hof onevenredig zwaar zijn. Het hof vernietigde het vonnis en veroordeelde de vrouw tot een taakstraf van 240 uur, met 120 dagen hechtenis als vervanging als zij die niet naar behoren verricht, plus een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van 1 jaar met een proeftijd van 2 jaar. Het voorarrest wordt in mindering gebracht op de taakstraf, tegen twee uur per dag.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Strafrecht; Strafprocesrecht