Hof erkent ontslag op staande voet van beveiliger na geweldsincident — GHARL:2026:4996
rechtsgeldigheid ontslag op staande voet van beveiliger
Eiser / verzoeker
Safety 1st B.V., de werkgever
Verweerder / gedaagde
de werknemer, beveiliger/hondengeleider
Hof oordeelt dat het ontslag op staande voet wel op een dringende reden berustte, bepaalt dat de arbeidsovereenkomst één dag na de uitspraak eindigt en kent de werknemer een transitievergoeding toe.
- Ontslag op staande voet was onverwijld gegeven: de leidinggevende met ontslagbevoegdheid deelde het ontslag al op de dag zelf mondeling mee.
- Beschadiging van collega's auto's en het zonder oog voor aanwezige collega's wegrijden kwalificeren, samen met een eerder waarschuwingsincident, als ernstige bedreiging in de zin van artikel 7:678 lid 1 onder e BW.
- Verminderde verwijtbaarheid wegens de psychische gesteldheid van de werknemer doet niet af aan het bestaan van een dringende reden, maar leidt wel tot toekenning van de transitievergoeding.
- Ingenomen beveiligingspas door de politie en erkende onmogelijkheid van terugkeer ondersteunen het oordeel dat voortzetting van de arbeidsovereenkomst niet in de rede lag.
- Werknemer geldt als overwegend in het ongelijk gestelde partij en moet de proceskosten van beide instanties dragen.
Samenvatting
Een beveiliger en hondengeleider bij Safety 1st werd op staande voet ontslagen na een gewelddadig incident op 24 juni 2025. Hij was werkzaam met een hond die door Safety 1st aan hem ter beschikking was gesteld en die hij moest trainen voor beveiligingsopdrachten. Toen hem die dag werd verteld dat de hond zou worden ingenomen omdat het niet goed met het dier ging, reageerde hij agressief tegenover zijn leidinggevende, hief zijn vuist naar haar op en werd vervolgens door een collega tegen de grond gewerkt. Daarna stapte hij, nog altijd geagiteerd, in zijn auto met de bedoeling zichzelf dood te rijden, waarbij hij inreed op geparkeerde auto's van collega's en zij het gevoel hadden dat hij op hen inreed. De politie en later ook de GGZ werden ingeschakeld, en de man werd met een psycholance afgevoerd voor onderzoek. De volgende dag ontving hij een ontslag op staande voet, mede omdat hij ook eerder, op 13 mei 2025, agressief was geweest tegenover dezelfde leidinggevende en daarvoor al was gewaarschuwd.
De man vocht het ontslag aan bij de kantonrechter. Omdat Safety 1st daar geen verweer voerde, kreeg hij gelijk: de kantonrechter vernietigde het ontslag, mede omdat de man kampt met een autismespectrumstoornis en de emotionele reactie in zijn ogen geen dringende reden voor ontslag opleverde, en veroordeelde Safety 1st om hem op straffe van een dwangsom weer aan het werk te laten zodra de bedrijfsarts hem daartoe in staat achtte. Safety 1st ging tegen deze beslissing in hoger beroep bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, ditmaal wel met verweer, en wilde dat er alsnog een einde kwam aan de arbeidsovereenkomst.
Het hof stelde eerst vast dat het ontslag op tijd was gegeven: de leidinggevende die de bevoegdheid had om te ontslaan, had de man al op de dag zelf mondeling laten weten dat hij ontslagen was, en de schriftelijke bevestiging volgde kort daarna. Vervolgens beoordeelde het hof of de gedragingen die aan het ontslag ten grondslag lagen, ook daadwerkelijk hadden plaatsgevonden. Dat de man zijn collega daadwerkelijk bij de keel had gegrepen, zoals de advocaat van Safety 1st ter zitting stelde, bleek nergens uit. Ook het onderdeel over agressie tegen de collega die hem tegen de grond werkte, kon niet worden vastgesteld. Wel stond voldoende vast dat de man auto's van collega's had beschadigd en dat hij bij zijn pogingen om weg te rijden geen oog had voor de aanwezige collega's, die dit terecht als bedreigend ervoeren. Samen met het eerdere incident van 13 mei 2025, waarna hij al was gewaarschuwd, kwalificeerde het hof dit als een ernstige bedreiging van collega's die een dringende reden voor ontslag oplevert.
De man voerde aan dat zijn gedrag hem niet valt te verwijten vanwege zijn psychische klachten, en dat hij overvallen was door het bericht dat de hond zou worden ingenomen terwijl de bedrijfsarts hem net had verteld dat hij met de training door mocht gaan. Het hof vond dat begrijpelijk en noemde het ongelukkig dat beide boodschappen op dezelfde dag kwamen, maar zag geen verwijt aan Safety 1st: het bedrijf had de inname van de hond juist bewust tijdens een training gepland omdat het een eerdere explosieve reactie van de man vreesde, en handelde uit zorg om het welzijn van het dier. Het hof wees er ook op dat de geschiktheid van de man voor zijn functie sowieso ter discussie staat, nu de politie zijn beveiligingspas had ingetrokken waardoor hij niet meer als beveiliger mag werken, en dat hijzelf erkende dat terugkeer bij Safety 1st niet meer aan de orde is.
Al met al oordeelde het hof, anders dan de kantonrechter, dat er wel een dringende reden voor het ontslag was. Het bepaalde dat de arbeidsovereenkomst één dag na de uitspraak eindigt, zette de wettelijke verhoging over het loon op nihil en vernietigde de dwangsomveroordeling van de kantonrechter. Omdat de man wegens zijn psychische aandoening niet ernstig verwijtbaar heeft gehandeld, kende het hof hem wel een transitievergoeding toe over zijn hele dienstverband. Omdat hij als de overwegend in het ongelijk gestelde partij geldt, moet hij de proceskosten van beide procedures dragen; die van de kantonrechter zijn begroot op nihil, die van het hoger beroep op ruim € 3.400 aan verschotten en advocaatkosten voor Safety 1st.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHARL:2025:1813, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 25-03-2025, 200.336.504/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:GHARL:2025:531, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 03-02-2025, 200.347.096/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2025:25, Gerechtshof Amsterdam, 07-01-2025, 200.319.695/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2024:3026, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 26-09-2024, 200.340.103_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Arbeidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
200.364.273/01
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een chauffeur bij King Food B.V. in Hengelo verscheen eind september 2024 niet meer op het werk. King Food stelde dat hij mondeling ontslag had genomen en overhandigde een ondertekende ontslagbrief als bewijs. De chauffeur ontkende dat hij ontslag had genomen en beweerde dat zijn handtekening was vervalst. King Food betaalde hem vervolgens maandenlang geen salaris meer. De kantonrechter in Groningen droeg King Food op te bewijzen dat de handtekening echt was. Er werden getuigen gehoord en een handschriftdeskundige van bureau Hoffmann ingeschakeld. Die deskundige concludeerde dat het 'waarschijnlijker' was dat de chauffeur de brief had ondertekend, maar de kantonrechter vond dat onvoldoende bewijs. De arbeidsovereenkomst werd ontbonden wegens een ernstig verstoorde arbeidsverhouding. De kantonrechter kende de chauffeur naast de wettelijke transitievergoeding ook een billijke vergoeding van € 1.500 bruto toe, omdat King Food ernstig verwijtbaar zou hebben gehandeld door hem ten onrechte als vertrokken te beschouwen en zijn loon te stoppen. Beiden gingen in hoger beroep. King Food wilde de billijke vergoeding terugdraaien en de transitievergoeding laten vervallen. De chauffeur wilde juist een hogere billijke vergoeding van ruim € 16.500, plus uitbetaling van niet-genoten vakantiedagen ter waarde van bijna € 16.811 en vergoeding van zijn werkelijke advocaatkosten van bijna € 20.900. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden volgde de kantonrechter in zijn oordeel dat King Food het bewijs van de handtekening niet had geleverd. De getuigenverklaringen stonden tegenover elkaar en het deskundigenbericht bood onvoldoende zekerheid. Maar het hof trok daar een andere conclusie uit dan de kantonrechter. Het feit dat de handtekening niet bewezen is, betekent volgens het hof niet dat vaststaat dat King Food de brief heeft vervalst. Het is ook goed denkbaar dat de chauffeur het ontslag wel heeft uitgesproken en de brief heeft ondertekend, maar dat dit gewoon niet meer te bewijzen valt. In die situatie van twijfel kan het handelen van King Food niet als 'ernstig verwijtbaar' worden bestempeld, en zonder ernstige verwijtbaarheid bestaat er geen recht op een billijke vergoeding. De vordering over niet-genoten vakantiedagen sneuvelde doordat de chauffeur zijn eigen overzicht niet goed had onderbouwd. Zijn berekening hield geen rekening met de vijf weken verlof die hij had opgenomen en week bovendien af van een eerder door hemzelf ingediend overzicht. King Food had een gedetailleerde administratie overlegd waaruit bleek dat hij bij het einde van het dienstverband per saldo zelfs te veel vakantiedagen had opgenomen. De vordering tot vergoeding van werkelijke advocaatkosten wees het hof af, omdat daarvoor uitzonderlijke omstandigheden vereist zijn, zoals misbruik van procesrecht, en die deden zich hier niet voor. Het hof vernietigde de toekenning van de billijke vergoeding en veroordeelde de chauffeur om de ontvangen € 1.500 bruto terug te betalen aan King Food, vermeerderd met de wettelijke rente. De transitievergoeding bleef wel in stand: omdat niet is komen vast te staan dat de chauffeur ernstig verwijtbaar handelde, heeft hij recht op die wettelijke vergoeding. De kosten van de procedure bij de kantonrechter worden gecompenseerd. De chauffeur moet de proceskosten van zijn eigen hoger beroep betalen: € 851 aan griffierecht en € 2.580 aan advocaatkosten voor King Food.