Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHARL:2026:5072Civiel Recht; Arbeidsrecht

Hof wijst billijke vergoeding af na jarenlang arbeidsconflict met gemeente — GHARL:2026:5072

ontbinding arbeidsovereenkomst wegens verstoorde arbeidsverhouding en billijke vergoeding

Eiser / verzoeker

werknemer, voormalig medewerker snippergroen en appellant in hoger beroep

VS

Verweerder / gedaagde

werkgever, gemeentelijke organisatie

Hof verwerpt het hoger beroep, wijst alle verzoeken van de werknemer af en veroordeelt haar in de proceskosten van het hoger beroep.

  • Hof bevestigt dat de arbeidsovereenkomst terecht is ontbonden wegens een duurzaam verstoorde arbeidsverhouding
  • Herplaatsing lag niet in de rede omdat de werknemer zelf werkhervatting afhankelijk stelde van een opgeloste functiewaardering
  • Nalatigheid van de werkgever bij de functiewaardering haalt niet de hoge drempel van ernstig verwijtbaar handelen
  • Loonvordering wegens latere inschaling en verzoek om vergoeding wegens arbeidsongeschiktheid in en door de dienst beide afgewezen
  • Werknemer als appellant veroordeeld in de proceskosten van het hoger beroep

Samenvatting

Een vrouw werkte sinds 2006 als medewerker snippergroen bij een gemeentelijke organisatie, aanvankelijk als ambtenaar en later, door een wetswijziging, op basis van een gewone arbeidsovereenkomst. Nadat zij in april 2023 was uitgevallen, kwam het ondanks talloze gesprekken, een mediationtraject en een herwaardering van haar functie niet meer tot werkhervatting. Op verzoek van de werkgever ontbond de kantonrechter de arbeidsovereenkomst per 1 januari 2026 wegens een verstoorde arbeidsverhouding, met toekenning van de wettelijke transitievergoeding maar zonder extra billijke vergoeding. De vrouw ging tegen die beslissing in hoger beroep.

Aan de basis van het conflict lag een jarenlange discussie over de waardering van haar functie en de werkdruk die daarmee samenhing. De bedrijfsarts verklaarde haar niet ziek in medische zin, maar arbeidsongeschikt door samenwerkingsproblemen, en adviseerde overleg en later mediation. Ondanks meerdere gesprekken en een mediationtraject bleven partijen tegenover elkaar staan: de vrouw wilde pas werken als de kwestie van haar functiewaardering eerlijk was opgelost, terwijl de werkgever van haar verwachtte dat zij ondertussen ander werk zou hervatten. Toen de mediation zonder resultaat eindigde, gingen partijen enige tijd in gesprek over een beëindiging met wederzijds goedvinden, wat niet lukte, waarna de werkgever de ontbinding verzocht.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In hoger beroep betwistte de vrouw niet langer dat de arbeidsverhouding duurzaam was verstoord, maar zij vond dat de werkgever eerst had moeten onderzoeken of zij elders binnen de organisatie kon worden herplaatst. Het hof volgde de kantonrechter in het oordeel dat herplaatsing hier niet in de rede lag: de vrouw had zelf verklaard dat zij niet kon werken zolang de functiewaardering niet naar haar tevredenheid was geregeld, en er was geen passende functie beschikbaar binnen de organisatie waarover de herplaatsingsplicht van de werkgever zich uitstrekte.

De kern van het hoger beroep ging over de vraag of de werkgever ernstig verwijtbaar had gehandeld, wat recht zou geven op een aanvullende billijke vergoeding. De vrouw wees op de lange geschiedenis van klachten over haar functiewaardering en werkdruk en op het feit dat de werkgever daar volgens haar onvoldoende iets aan had gedaan. Het hof erkende dat het nalaten van de werkgever bij de functiewaardering een rol kan hebben gespeeld in het ontstaan van de verstoorde relatie, maar dit haalde niet de hoge drempel van ernstig verwijtbaar handelen. De vrouw had zelf nooit een formeel bezwaar tegen haar inschaling ingediend en pas in 2024, ruim na haar ziekmelding, een verzoek tot herwaardering gedaan. Bovendien had de werkgever zich na de uitval wel degelijk ingespannen: er waren gesprekken gevoerd, onderzoek gedaan naar de werkvoorraad, een mediationtraject gevolgd en de functie uiteindelijk geherwaardeerd naar een hogere salarisschaal. Dat de werkgever niet tegemoetkwam aan de wens van de vrouw om ook met terugwerkende kracht volledig te worden gecompenseerd, maakte dit oordeel niet anders.

Het hof wees ook de overige geldvorderingen van de vrouw af. Haar verzoek om al vanaf februari 2024 in de hogere salarisschaal te worden ingedeeld, in plaats van vanaf de door de werkgever gehanteerde datum van 1 september 2024, was onvoldoende onderbouwd. Haar vordering tot aanvullende loondoorbetaling wegens arbeidsongeschiktheid in en door de dienst strandde omdat zij niet had aangetoond dat sprake was van objectief buitensporige werkomstandigheden. Ook een vergoeding van gemaakte advocaatkosten van ruim 5.000 euro wees het hof af, omdat niet was gebleken dat de werkgever in strijd met goed werkgeverschap had gehandeld.

Het hof verwierp daarom het hoger beroep in zijn geheel en wees alle verzoeken van de vrouw af. Omdat zij in het ongelijk werd gesteld, veroordeelde het hof haar in de proceskosten van het hoger beroep: 851 euro griffierecht en 2.580 euro salaris voor de advocaat van de werkgever.

Betrokken advocaten

mr. A.A. Kootstra

werknemer

Kootstra Rijpkema Advocaten & Mediators, GRONINGEN

40 uitspraken
mr. G.H. Boelens

werkgever

Capra, ZWOLLE

28 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

200.365.760/01

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHARL:2026:7025
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
GHARL:2026:7027
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
GHARL:2026:6873
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
Hof schrapt billijke vergoeding van € 1.500 in arbeidsgeschil over vervalste ontslagbrief bij King Food

Een chauffeur bij King Food B.V. in Hengelo verscheen eind september 2024 niet meer op het werk. King Food stelde dat hij mondeling ontslag had genomen en overhandigde een ondertekende ontslagbrief als bewijs. De chauffeur ontkende dat hij ontslag had genomen en beweerde dat zijn handtekening was vervalst. King Food betaalde hem vervolgens maandenlang geen salaris meer. De kantonrechter in Groningen droeg King Food op te bewijzen dat de handtekening echt was. Er werden getuigen gehoord en een handschriftdeskundige van bureau Hoffmann ingeschakeld. Die deskundige concludeerde dat het 'waarschijnlijker' was dat de chauffeur de brief had ondertekend, maar de kantonrechter vond dat onvoldoende bewijs. De arbeidsovereenkomst werd ontbonden wegens een ernstig verstoorde arbeidsverhouding. De kantonrechter kende de chauffeur naast de wettelijke transitievergoeding ook een billijke vergoeding van € 1.500 bruto toe, omdat King Food ernstig verwijtbaar zou hebben gehandeld door hem ten onrechte als vertrokken te beschouwen en zijn loon te stoppen. Beiden gingen in hoger beroep. King Food wilde de billijke vergoeding terugdraaien en de transitievergoeding laten vervallen. De chauffeur wilde juist een hogere billijke vergoeding van ruim € 16.500, plus uitbetaling van niet-genoten vakantiedagen ter waarde van bijna € 16.811 en vergoeding van zijn werkelijke advocaatkosten van bijna € 20.900. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden volgde de kantonrechter in zijn oordeel dat King Food het bewijs van de handtekening niet had geleverd. De getuigenverklaringen stonden tegenover elkaar en het deskundigenbericht bood onvoldoende zekerheid. Maar het hof trok daar een andere conclusie uit dan de kantonrechter. Het feit dat de handtekening niet bewezen is, betekent volgens het hof niet dat vaststaat dat King Food de brief heeft vervalst. Het is ook goed denkbaar dat de chauffeur het ontslag wel heeft uitgesproken en de brief heeft ondertekend, maar dat dit gewoon niet meer te bewijzen valt. In die situatie van twijfel kan het handelen van King Food niet als 'ernstig verwijtbaar' worden bestempeld, en zonder ernstige verwijtbaarheid bestaat er geen recht op een billijke vergoeding. De vordering over niet-genoten vakantiedagen sneuvelde doordat de chauffeur zijn eigen overzicht niet goed had onderbouwd. Zijn berekening hield geen rekening met de vijf weken verlof die hij had opgenomen en week bovendien af van een eerder door hemzelf ingediend overzicht. King Food had een gedetailleerde administratie overlegd waaruit bleek dat hij bij het einde van het dienstverband per saldo zelfs te veel vakantiedagen had opgenomen. De vordering tot vergoeding van werkelijke advocaatkosten wees het hof af, omdat daarvoor uitzonderlijke omstandigheden vereist zijn, zoals misbruik van procesrecht, en die deden zich hier niet voor. Het hof vernietigde de toekenning van de billijke vergoeding en veroordeelde de chauffeur om de ontvangen € 1.500 bruto terug te betalen aan King Food, vermeerderd met de wettelijke rente. De transitievergoeding bleef wel in stand: omdat niet is komen vast te staan dat de chauffeur ernstig verwijtbaar handelde, heeft hij recht op die wettelijke vergoeding. De kosten van de procedure bij de kantonrechter worden gecompenseerd. De chauffeur moet de proceskosten van zijn eigen hoger beroep betalen: € 851 aan griffierecht en € 2.580 aan advocaatkosten voor King Food.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
GHARL:2026:6347
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden·
Civiel Recht; Arbeidsrecht