Hof stelt Dexia alsnog in het gelijk in effectenlease-zaak — GHARL:2026:5220
verjaring van het vernietigingsrecht bij een effectenleaseovereenkomst wegens ontbrekende toestemming echtgenoot
Eiser / verzoeker
Dexia, aanbieder van de effectenleaseovereenkomst (appellante)
Verweerder / gedaagde
afnemer van de effectenleaseovereenkomst (geïntimeerde)
Hof vernietigt het vonnis van de kantonrechter en verklaart dat Dexia, na betaling van € 203,35, niets meer aan de afnemer verschuldigd is; de afnemer moet terugbetalen en de proceskosten dragen.
- Afnemer slaagt er niet in te weerleggen dat zijn echtgenote al voor 13 maart 2000 van de effectenleaseovereenkomst wist
- Tegenstrijdige getuigenverklaringen over het moment van inlichten en een brief uit 2000 over een hypotheekwijziging ondermijnen hun lezing
- Omdat de verjaringstermijn al voor 13 maart 2000 liep, was het vernietigingsrecht van de echtgenote in 2006 al verjaard
- Hof vernietigt het vonnis van de kantonrechter en verklaart dat Dexia na betaling van € 203,35 niets meer verschuldigd is
- Afnemer moet eerder ontvangen betalingen terugbetalen en de proceskosten van beide instanties dragen
Samenvatting
Effectenleaseaanbieder Dexia kreeg in hoger beroep alsnog gelijk in een geschil over een effectenleaseovereenkomst uit 1998. Bij dit soort producten leende de klant geld om ermee te beleggen, wat de wet gelijkstelt aan huurkoop, zodat destijds schriftelijke toestemming van de echtgenoot nodig was. De echtgenote van de afnemer had die toestemming nooit gegeven en liet Dexia in januari 2006 weten dat zij de overeenkomst daarom vernietigde. De kantonrechter van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem, stelde de afnemer op 21 december 2023 in het gelijk en veroordeelde Dexia geld aan hem terug te betalen.
In een eerder tussenarrest van 21 oktober 2025 had het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden al het juridische kader voor deze zaak geschetst. Het vernietigingsrecht van een echtgenoot verjaart drie jaar nadat deze daadwerkelijk bekend is geworden met de overeenkomst, en die termijn was destijds tijdelijk stilgezet door een collectieve rechtszaak tegen Dexia. Omdat de betalingen voor deze overeenkomst van een gezamenlijke bankrekening werden gedaan, gold volgens dat tussenarrest het vermoeden dat de echtgenote via de bankafschriften al snel na het afsluiten van de overeenkomst wist wat er speelde, in ieder geval voor 13 maart 2000. Het hof gaf de afnemer toen de kans om dat vermoeden te weerleggen door zichzelf en zijn echtgenote als getuigen te laten horen.
Bij het getuigenverhoor kwamen de verklaringen van de afnemer en zijn echtgenote op belangrijke punten niet overeen. De afnemer had bij de kantonrechter eerst verklaard dat hij zijn vrouw pas had ingelicht toen het financieel slecht ging met de overeenkomst, en later dat hij haar pas had verteld over de overeenkomst nadat hij zich in 2005 had aangemeld bij Leaseproces, de organisatie die destijds voor gedupeerden optrad. Zijn echtgenote verklaarde op haar beurt dat zij nooit bij Leaseproces betrokken was geweest en pas van de overeenkomst had gehoord nadat zij samen een televisie-uitzending over de aandelenleaseproblematiek hadden gezien. Ook over een latere wijziging van hun hypotheek spraken beiden elkaar tegen: zij verklaarden dat de overeenkomst daarbij geen rol had gespeeld, terwijl Dexia een brief van de afnemer uit september 2000 overlegde waarin hij juist wel expliciet vroeg naar de mogelijkheid om de resterende termijnen van de overeenkomst ineens af te lossen in verband met die hypotheekwijziging.
Het hof vond deze tegenstrijdigheden zwaarwegend genoeg om te oordelen dat de afnemer het vermoeden van vroege bekendheid niet had weerlegd. Daarmee stond vast dat de echtgenote al voor 13 maart 2000 wist van de overeenkomst, zodat de verjaringstermijn van drie jaar toen al begon te lopen. Omdat de collectieve procedure die termijn pas in maart 2003 stilzette, was het vernietigingsrecht van de echtgenote al verjaard toen zij dit in januari 2006 alsnog inriep.
Daarmee kon de eerdere vernietiging van de overeenkomst niet in stand blijven. Tussen partijen stond vast dat Dexia volgens de gebruikelijke rekenmethode nog een bedrag van € 203,35 aan de afnemer verschuldigd was; voor het overige had zij aan al haar verplichtingen voldaan. Het hof vernietigde daarom het vonnis van de kantonrechter en verklaarde voor recht dat Dexia, na betaling van dat bedrag met rente, niets meer aan de afnemer verschuldigd is. De afnemer moet nu alles terugbetalen wat Dexia eerder al op grond van het vernietigde vonnis aan hem had betaald, en hij moet ook de proceskosten van zowel de procedure bij de kantonrechter als het hoger beroep aan Dexia vergoeden, in totaal ruim € 4.400.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHDHA:2024:2542, Gerechtshof Den Haag, 17-12-2024, 200.334.778/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2024:3002, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 24-09-2024, 200.339.505_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:GHARL:2024:5852, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 17-09-2024, 200.327.379/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2024:835, Gerechtshof Amsterdam, 02-04-2024, 200.267.565/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
200.340.042
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. S.C.P. Giesen
- mw. mr. M. Schoemaker
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.