Hof legt Somalische man zwaardere celstraf op dan geëist voor mishandeling — GHDHA:2019:1340
mishandeling na tenlastelegging van straatroof
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Hof veroordeelt de man tot 90 dagen gevangenisstraf voor mishandeling, wijst € 640,54 schadevergoeding toe en gelast gedeeltelijke tenuitvoerlegging van een eerdere voorwaardelijke straf van 2 weken.
- Hof spreekt de man vrij van de primair tenlastegelegde straatroof met geweld, maar acht mishandeling bewezen
- Hof legt een zwaardere straf op dan de geëiste 1 maand, vanwege de ernst van het geweld en eerdere veroordelingen voor soortgelijke feiten
- Redelijke termijn met ruim 6 maanden overschreden; hof verdisconteert dit niet in de hoofdstraf maar in de tenuitvoerleggingsbeslissing
- Tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde celstraf van 1 maand beperkt tot 2 weken
- Schadevergoeding van € 640,54 aan het slachtoffer toegewezen, voor het overige niet-ontvankelijk
Samenvatting
Een Somalische man die door de rechtbank Rotterdam was vrijgesproken van een straatroof, is in hoger beroep door het gerechtshof Den Haag alsnog veroordeeld voor mishandeling. Het hof legde daarbij een zwaardere straf op dan de advocaat-generaal had geëist.
De man werd verweten dat hij op 22 juli 2016 op het Kruisplein in Rotterdam samen met anderen een slachtoffer had beroofd van geld en een telefoon, onder gebruik van geweld: het shirt van het slachtoffer werd kapotgescheurd, hij werd naar de grond getrokken en tegen zijn hoofd en lichaam geslagen en geschopt. Subsidiair was mishandeling ten laste gelegd voor het geval de diefstal met geweld niet bewezen kon worden. De rechtbank had de man in 2016 van alles vrijgesproken. Het openbaar ministerie ging tegen die vrijspraak in hoger beroep.
Het hof kwam net als de advocaat-generaal tot de conclusie dat de straatroof niet wettig en overtuigend kon worden bewezen, en sprak de man daarvan vrij. Wel achtte het hof bewezen dat de man het slachtoffer had mishandeld door hem herhaaldelijk tegen het hoofd te slaan en te schoppen, nadat ze samen waren uitgeweest.
De advocaat-generaal had voor die mishandeling een gevangenisstraf van één maand geëist. Het hof vond dat te weinig recht doen aan de ernst van het geweld en aan het feit dat de man al eerder onherroepelijk was veroordeeld voor soortgelijke feiten, zonder dat dit hem ervan had weerhouden opnieuw toe te slaan. Het hof legde daarom een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van negentig dagen op, ruim drie keer zo lang als de eis.
Het hof stelde vast dat de redelijke termijn voor de behandeling van de zaak met ruim zes maanden was overschreden: het openbaar ministerie stelde in november 2016 hoger beroep in, maar het hof deed pas in mei 2019 uitspraak, terwijl een zaak in hoger beroep normaal binnen twee jaar moet zijn afgerond. Normaal gesproken wordt zo'n overschrijding gecompenseerd door de straf te verlagen. Omdat de man echter al 97 dagen in voorarrest had gezeten en de opgelegde straf van 90 dagen daar toch al onder bleef, zou een verdere verlaging voor hem geen enkel verschil hebben gemaakt. Het hof koos er daarom voor de overschrijding te verdisconteren in een andere beslissing: de vordering om een eerder aan de man opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf alsnog uit te voeren.
Die eerdere straf, een maand voorwaardelijke celstraf opgelegd door de politierechter in Noord-Nederland in 2015, had de man verbeurd doordat hij tijdens de proeftijd opnieuw een strafbaar feit had gepleegd. Het openbaar ministerie vorderde volledige tenuitvoerlegging van die maand. Vanwege de overschrijding van de redelijke termijn beperkte het hof deze tenuitvoerlegging tot twee weken in plaats van de volle maand.
Het slachtoffer had zich als benadeelde partij gevoegd met een vordering van € 1.718,54 aan materiële en immateriële schade. Het hof wees daarvan € 640,54 toe, bestaande uit € 40,54 materiële en € 600 immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 22 juli 2016. Voor het overige verklaarde het hof de vordering niet-ontvankelijk, zodat het slachtoffer dat deel eventueel nog bij de burgerlijke rechter kan indienen. Het hof vernietigde het vrijsprekende vonnis van de rechtbank, veroordeelde de man tot 90 dagen gevangenisstraf voor mishandeling en gelastte de gedeeltelijke tenuitvoerlegging van de eerdere voorwaardelijke straf voor de duur van twee weken.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHDHA:2024:218, Gerechtshof Den Haag, 14-02-2024, 2200168822
Gerechtshof Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:GHDHA:2017:859, Gerechtshof Den Haag, 20-03-2017, 22-003533-16
Gerechtshof Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:GHDHA:2016:935, Gerechtshof Den Haag, 31-03-2016, 22-004068-15
Gerechtshof Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:GHDHA:2015:4011, Gerechtshof Den Haag, 08-10-2015, 22/002441-14
Gerechtshof Den Haag · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
22-005136-16
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. N. Schaar
- mw. mr. C.H.M. Royakkers
- dhr. mr. B.P. de Boer
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.