Naar inhoud
Juristi.nl

ECLI:NL:GHDHA:2021:1371, Gerechtshof Den Haag, 06-04-2021, 200.258.243/01 — GHDHA:2021:1371

Samenvatting

Auteursrecht op vormgeving scheerapparaat; bewerking eerder model; slaafse nabootsing

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. J.C.H. van Manen

verweerder

HOYNG ROKH MONEGIER, AMSTERDAM

103 uitspraken
mr. Th.C.J.A. van Engelen

Ventoux Advocaten, UTRECHT

72 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

200.258.243/01

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr.dr. P.H. Blok
  • mw. mr. R. Kalden
  • dhr. prof.mr. P.B. Hugenholtz
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHDHA:2026:3024
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
GHDHA:2026:2738
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
GHDHA:2026:2736
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
Hof bekrachtigt vonnis en verklaart ook nieuwe merken van DNACC nietig

DNACC ging in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Den Haag van 27 maart 2024, waarin haar merken bouwbakkie, bakkie en rolbakkie nietig waren verklaard omdat ze beschrijvend zijn voor een containerbak en dus geen onderscheidend vermogen hebben. Die rechtbank wees om die reden alle vorderingen van DNACC tegen de exploitant van Opslagbakkie.nl af, wees de tegenvordering tot nietigverklaring van de oude merken toe en veroordeelde DNACC in de proceskosten. In hoger beroep wilde DNACC dat het hof alsnog haar vorderingen zou toewijzen, terwijl de wederpartij op zijn beurt ook nietigverklaring vroeg van de nieuwe merken die DNACC in 2023 had laten inschrijven. Het gerechtshof Den Haag onderschrijft het oordeel van de rechtbank volledig. De woorden bak, bouwbak en rolbak zijn onbetwist beschrijvend voor een container, en volgens het hof verandert de verkleinvorm bakkie daar niets aan. Het hof wijst erop dat de uitgang kie een vorm van populair taalgebruik is die ongeacht de grootte van een voorwerp wordt gebruikt, zoals ook een aanhangwagen wel een bakkie wordt genoemd. Er is dan ook een direct verband tussen de merken en de containerverhuur waarvoor ze zijn ingeschreven, waardoor het publiek ze meteen als beschrijving opvat in plaats van als herkomstaanduiding van één bepaald bedrijf. DNACC probeerde het hof ervan te overtuigen dat de merken door jarenlang en intensief gebruik alsnog zijn ingeburgerd bij het publiek. Ze wees op reclame op vrachtwagens en honderden billboards, een reclamebudget van meer dan twee miljoen euro tussen 2018 en 2022 en een omzet van bijna € 46 miljoen in diezelfde periode. Het hof vindt dit onvoldoende bewijs. Omzet- en reclamecijfers zeggen volgens het hof niets over het marktaandeel van DNACC of over het percentage klanten dat de merken daadwerkelijk aan haar bedrijf koppelt, en marktonderzoek daarnaar ontbreekt. Bovendien is DNACC alleen in Nederland actief, terwijl voor een Beneluxmerk inburgering in de hele Benelux nodig is, inclusief het Nederlandstalige deel van België. Om die reden verklaart het hof niet alleen de oude merken, maar op vordering van de wederpartij ook de in 2023 aangevraagde nieuwe merken bouwbakkie, bakkie en rolbakkie alsnog nietig, voor zover ze zien op de verhuur van containers. Ook het beroep van DNACC op handelsnaamrecht wijst het hof van de hand. Zelfs als DNACC de namen bakkie, bouwbakkie en rolbakkie als handelsnaam zou hebben gevoerd, zijn ook die beschrijvend, en is niet aangetoond dat het publiek ze specifiek met DNACC associeert. Het woord opslagbakkie wijkt bovendien voldoende af in klank en beeld, zodat geen verwarring bij het publiek te duchten is. Omdat de merken en handelsnamen van DNACC dus geen bescherming bieden, blijft er voor haar geen grondslag over om tegen het gebruik van opslagbakkie.nl op te treden. Het hof bekrachtigt daarom het vonnis van de rechtbank Den Haag volledig en verklaart daarnaast ook de nieuwe merken van DNACC uit 2023 nietig, voor zover ze betrekking hebben op de verhuur van containers. DNACC wordt, als de in het ongelijk gestelde partij, veroordeeld in de proceskosten van het hoger beroep, begroot op € 21.723,90.

Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
Hof vernietigt Bayer-octrooi op rivaroxaban-doseringsregime na beroep Sandoz

Sandoz, een generieke geneesmiddelenfabrikant, vocht het Nederlandse deel van een octrooi van Bayer aan op het doseringsregime van rivaroxaban, het werkzame bestanddeel van het bloedverdunnende middel Xarelto. Het octrooi beschermde niet de stof zelf, maar het gebruik ervan in een tablet met snelle afgifte die eenmaal per dag wordt ingenomen voor de behandeling van trombo-embolische aandoeningen. Sandoz wilde na het aflopen van Bayers stofbescherming op 1 april 2024 een generiek middel op de markt brengen, maar stond dat octrooi op het doseringsregime in de weg. De rechtbank Den Haag had Sandoz in eerste aanleg in het ongelijk gesteld. Zij oordeelde dat het octrooi voldoende uitvindingshoogte had, omdat de vakpersoon op basis van de destijds bekende halfwaardetijd van rivaroxaban van vier tot zes uur niet vanzelfsprekend zou uitkomen op een eenmaal-daagse dosering. De inbreukvorderingen van Bayer werden toegewezen en Sandoz werd veroordeeld tot betaling van € 200.000 aan proceskosten. In hoger beroep bracht Sandoz een nieuw argument in: een patiënteninformatieformulier inclusief bijbehorend boekje dat was verstrekt aan deelnemers aan de zogeheten Einstein-DVT-studie, een door Bayer gesponsord fase II-onderzoek naar rivaroxaban bij diepe veneuze trombose. Sandoz had dit formulier verkregen via een verzoek op grond van de Wet open overheid. Op de eerste bladzijde stond de kernzin dat het middel BAY 59-7939 beschikbaar is in tabletvorm, eenmaal per dag wordt ingenomen en snel werkt. Centraal stond de vraag of dit formulier vóór de prioriteitsdatum van het octrooi, 31 januari 2005, openbaar toegankelijk was. Bayer erkende dat het document vóór die datum aan tien patiënten was verstrekt, maar betwistte dat dit een openbaarmaking opleverde. Zij voerde aan dat de patiënten door hun bijzondere relatie met de onderzoekers en de sponsor impliciet aan geheimhouding waren gebonden. Het hof verwierp dit standpunt. Aan de twee Nederlandse patiënten was geen expliciete en ook geen impliciete geheimhoudingsverplichting opgelegd, zo bleek onder meer uit schriftelijke verklaringen van de betrokken Nederlandse onderzoekers. Het formulier was zelfs in tweevoud verstrekt, waarbij één exemplaar voor de patiënt was bestemd. Daarmee stond het die patiënten vrij het document verder te verspreiden, en was het deel geworden van de stand van de techniek. Vervolgens beoordeelde het hof of het formulier alle wezenlijke kenmerken van het octrooi openbaarde. Het hof concludeerde van wel. De vermelding dat de tablet 'snel werkt' openbaarde volgens het hof een tablet met snelle afgifte, omdat een middel pas kan werken nadat het uit de tablet is vrijgekomen. Uit de passages over de te onderzoeken doseringen van twintig, dertig en veertig milligram eenmaal daags, de vermelding van eerdere studies bij gezonde vrijwilligers en heupoperatiepatiënten, en de omschrijving van mogelijke effectiviteit leidde het hof af dat de vakpersoon zou begrijpen dat de onderzoekers al op wetenschappelijke gronden de overtuiging hadden verkregen dat de eenmaal-daagse dosering werkzaam was. Ook de veiligheid was voldoende geopenbaard: het formulier meldde dat er geen bijwerkingen bekend waren en beschreef het bloedingsrisico als vergelijkbaar met dat van de gebruikelijke behandelingen. De enige aanvullende stap die de vakpersoon nog moest zetten, was het identificeren van BAY 59-7939 als rivaroxaban. Daarvoor volstond een routinematige zoekopdracht op internet, die zou hebben geleid naar een wetenschappelijk artikel van Perzborn waarin de chemische benaming en structuurformule van de stof stonden vermeld. Het octrooi miste daarmee uitvindingshoogte. Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank en het Nederlandse deel van het Bayer-octrooi. De inbreukvorderingen van Bayer werden alsnog afgewezen. Bayer werd veroordeeld in de proceskosten van beide instanties, in totaal € 400.000, en moet aan Sandoz terugbetalen wat Sandoz op grond van het eerste vonnis aan Bayer had voldaan.

Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht