Hof bevestigt afwijzing Bpm-teruggaaf voor BMW, Audi en Porsche en € 500 termijnvergoeding — GHDHA:2025:1152
belasting van personenauto's en motorrijwielen (Bpm), proceskosten en redelijke termijn
Eiser / verzoeker
autobedrijf (belanghebbende B.V.)
Verweerder / gedaagde
de inspecteur van de Belastingdienst
Hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank: geen verdere Bpm-teruggaaf, € 500 termijnvergoeding blijft staan, geen proceskostenvergoeding in hoger beroep.
- De hoorplicht is niet geschonden; de rechtbank oordeelde terecht dat het bedrijf de uitnodigingen negeerde.
- Geen lagere Bpm op grond van ex-rental of een andere historische nieuwprijs voor de Porsche: de nieuwprijs van € 164.327 ligt onder de in de aangifte genoemde € 166.241.
- Geen vergoeding van bezwaarkosten: de inspecteur hoefde de datum van tenaamstelling niet zelf op te zoeken.
- Termijnvergoeding blijft € 500 (tarief € 500 per half jaar bij drie maanden overschrijding); beperkte proceskostenvergoeding is niet in strijd met het Unierecht.
Samenvatting
Een autobedrijf betaalde in 2021 belasting van personenauto's en motorrijwielen (Bpm) bij de registratie van drie auto's: een BMW X3, een Audi Q8 en een Porsche 911. Het bedrijf vond dat het te veel had betaald. De inspecteur van de Belastingdienst gaf bij de bezwaren een teruggaaf voor extra leeftijdskorting (€ 484, € 212 en € 228), maar kende geen vergoeding van de bezwaarkosten toe.
De rechtbank Den Haag verklaarde de beroepen op 12 maart 2024 ongegrond. Het bedrijf had niet onderbouwd dat de auto's ex-verhuurauto's waren of dat het van een te hoge CO2-uitstoot was uitgegaan, en het had een hoorgesprek geweigerd. Wel kreeg het bedrijf € 500 wegens een te lange procedure (ruim drie maanden over de redelijke termijn) en € 218,75 aan proceskosten.
Het bedrijf ging in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Den Haag van 12 maart 2024. Het hof hield op 27 maart 2025 een zitting, samen met andere zaken van hetzelfde bedrijf. Het hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank. Aan wat de rechtbank besliste, verandert dus niets.
De klacht dat het bedrijf niet was gehoord, faalde ook in hoger beroep. Ook het betoog dat alleen het Europese Hof van Justitie het Unierecht mag uitleggen en dat de rechtbank daarom vragen had moeten stellen, verwierp het hof: rechters in Nederland moeten het nationale recht zoveel mogelijk in overeenstemming met het Unierecht uitleggen en hoeven niet altijd vragen voor te leggen. Het hof zag daar geen aanleiding toe. Bij de Porsche stelde het bedrijf dat de Belastingdienst een historische nieuwprijs van € 168.054 had gehanteerd en dat daarom € 144 extra moest worden terugbetaald. Het hof rekende na dat die prijs volgens de regels van de Hoge Raad € 164.327 bedraagt, terwijl de aangifte van € 166.241 uitging. De prijs was dus eerder te hoog dan te laag aangenomen.
Ook het griffierecht hield stand. Het hof zag niet dat de heffing het bedrijf belemmerde om naar de rechter te stappen: het griffierecht was volledig en op tijd betaald en er was geen beroep gedaan op betalingsonmacht. De bezwaarkosten bleven onvergoed. Het bedrijf maakte pas in het bezwaarschrift aanspraak op de extra leeftijdskorting en de inspecteur hoefde de datum van tenaamstelling niet uit eigen beweging in het kentekenregister op te zoeken.
Over de vergoeding voor de duur van de procedure was niet in geschil dat de termijn met afgerond drie maanden was overschreden. Volgens de lijn van de Hoge Raad geldt € 500 per half jaar overschrijding, dus de rechtbank had € 500 terecht toegekend. De zaken waren terecht als samenhangend behandeld. In hoger beroep was de redelijke termijn nog niet verstreken. Dat de proceskostenvergoeding laag is, is volgens het hof niet in strijd met het Unierecht.
Het hof verklaarde het hoger beroep ongegrond en bevestigde de uitspraak van de rechtbank. Het bedrijf houdt de € 500 immateriële schade en de € 218,75 proceskosten uit de eerste aanleg, maar krijgt geen verdere teruggaaf. Een proceskostenvergoeding voor het hoger beroep kende het hof niet toe.
Betrokken advocaten
A.F.M.J. Verhoeven
belanghebbende
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2026:92, Hoge Raad, 23-01-2026, 24/01836
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2026:108, Hoge Raad, 23-01-2026, 24/01946
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:1910, Hoge Raad, 12-12-2025, 25/02644
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:1908, Hoge Raad, 12-12-2025, 25/02636
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
BK-24/388 tot en met BK-24/390
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. prof. mr. W. de Wit
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.