Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHDHA:2026:1959Civiel Recht; Arbeidsrecht

Hof kent werkneemster billijke vergoeding toe na ernstig verwijtbaar handelen Fertiglobe Mena — GHDHA:2026:1959

ontbinding arbeidsovereenkomst / billijke vergoeding wegens ernstig verwijtbaar handelen werkgever

Eiser / verzoeker

werkneemster (verzoekster in hoger beroep)

VS

Verweerder / gedaagde

Fertiglobe Mena B.V.

Fertiglobe Mena B.V. veroordeeld tot betaling van een billijke vergoeding van € 55.656 bruto, nabetaling van salaris over de periode 1 juli tot 1 oktober 2025 en proceskosten; ontbindingsdatum verschoven van 1 juli naar 1 oktober 2025.

  • Fertiglobe handelde ernstig verwijtbaar door vijf maanden te wachten met een inhoudelijke reactie op een concrete klacht over fysiek wangedrag van een leidinggevende.
  • Het hof stelt vast dat Fertiglobe na het onvoltooide verbetertraject van 2023 nooit meer serieus met de werkneemster over haar functioneren heeft gesproken en haar rauwelijks op non-actief heeft gesteld.
  • De ontbindingsdatum wordt verschoven van 1 juli naar 1 oktober 2025 omdat bij ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever de proceduretijd niet op de opzegtermijn in mindering wordt gebracht.
  • De billijke vergoeding wordt vastgesteld op € 55.656 bruto, bestaande uit gederfde inkomsten over de fictieve resterende dienstperiode minus WW, plus € 15.000 voor reputatieschade in een kleine arbeidsmarkt.
  • Fertiglobe moet een bruto/netto-specificatie verstrekken op straffe van een dwangsom van € 1.000 per dag met een maximum van € 10.000.

Samenvatting

Een werkneemster die als product manager werkte bij Fertiglobe Mena B.V. in Amsterdam werd in januari 2025 onaangekondigd op non-actief gesteld en vervolgens ontslagen. De kantonrechter ontbond de arbeidsovereenkomst wegens een verstoorde arbeidsverhouding, maar kende haar geen billijke vergoeding toe. In hoger beroep draait het Gerechtshof Den Haag dat oordeel deels om.

De werkneemster had in 2024 meerdere klachten ingediend over haar leidinggevenden. Zij meldde dat een vice president haar tijdens een conferentie in Portugal fysiek had mishandeld door haar schouder naar beneden te duwen en haar hoofd en nek onder zijn arm te grijpen. Fertiglobe reageerde pas vijf maanden later op die klacht, in december 2024, met de conclusie dat de aantijgingen niet waren bevestigd. In die tussentijd had de werkneemster herhaaldelijk gevraagd om een reactie.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het hof stelt vast dat Fertiglobe op meerdere fronten ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Ten eerste duurde het onderzoek naar de klachten onnodig lang, terwijl het feitelijk niet meer inhield dan zeven gesprekken met zes personen. Ten tweede bleek Fertiglobe na een eerder verbetertraject uit 2023, dat ook al niet was afgerond, nooit meer serieus met de werkneemster in gesprek te zijn gegaan over haar functioneren. De aankondiging van een nieuw verbeterplan in augustus 2024 diende eerder als drukmiddel voor een ontslagvoorstel dan als reële kans op verbetering. Ten derde stelde Fertiglobe haar onaangekondigd en per direct op non-actief, zonder haar vooraf te wijzen op de mogelijke gevolgen en zonder een poging te doen de arbeidsverhouding te herstellen. Doordat de werkneemster plotseling werd afgekoppeld van alle bedrijfssystemen, werd bovendien haar naam beschadigd in een kleine, gespecialiseerde markt.

Bij de bepaling van de billijke vergoeding gaat het hof na hoe lang de arbeidsovereenkomst waarschijnlijk zou hebben geduurd als Fertiglobe niet ernstig verwijtbaar had gehandeld. Het hof schat dat de overeenkomst in dat scenario zou zijn geëindigd op 1 januari 2026, na een verbetertraject dat naar verwachting toch op ontslag zou zijn uitgelopen. Over de periode van 1 oktober 2025 tot 1 januari 2026 berekent het hof een gemist looninkomen van € 53.250 bruto, waarop de ontvangen WW-uitkering van € 12.594 bruto in mindering wordt gebracht. Daarbovenop kent het hof € 15.000 bruto toe als compensatie voor de reputatieschade en de langere periode dat de werkneemster een beroep moet doen op een WW-uitkering.

Het hof bepaalt dat de arbeidsovereenkomst niet per 1 juli 2025 maar per 1 oktober 2025 is geëindigd, overeenkomstig de geldende opzegtermijn van vier maanden zonder aftrek van de proceduretijd. Fertiglobe moet het salaris inclusief emolumenten over de periode van 1 juli tot 1 oktober 2025 nabetalen, een billijke vergoeding van € 55.656 bruto voldoen, en een deugdelijke bruto/netto-specificatie verstrekken op straffe van een dwangsom van € 1.000 per dag met een maximum van € 10.000. Ook wordt Fertiglobe veroordeeld in de proceskosten van beide instanties.

Betrokken advocaten

mr. N.M.J. van der Maas

appellant

Spreksel Advocaten, MAASTRICHT

23 uitspraken
mr. M. Schlimbach

verweerder

Van der Steenhoven advocaten, AMSTERDAM

7 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

200.360.363/01

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHDHA:2026:3135
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
GHDHA:2026:3070
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
GHDHA:2026:3096
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
Hof laat belastingadviseur inzage nemen in logs van oud-werknemer na vermoed concurrentiebeding

Een belastingadviesbureau in Amsterdam, EU-Tax, denkt dat een voormalige administratief medewerkster het concurrentiebeding heeft overtreden dat zij bij haar vertrek had getekend. Een klant van het bureau stapte begin 2020 over naar een administratiekantoor waar zij later bleek te werken. Of zij daar al in de eerste helft van 2020 bij betrokken was, is de vraag waar het hof zich nu over boog. Het hof wijst de hoofdvorderingen voorlopig af, maar geeft EU-Tax wel toegang tot digitale sporen die het antwoord kunnen geven. De vrouw werkte van 1 juli 2017 tot 1 juli 2019 bij EU-Tax. Haar dienstverband eindigde met een vaststellingsovereenkomst. Daarin stond een nieuw concurrentiebeding: een jaar lang mocht zij in een straal van 30 kilometer rond het kantoor in Den Haag geen vergelijkbare diensten leveren aan klanten van de afgelopen drie jaar. Bij overtreding hoorde een boete van € 2.500 per overtreding, plus € 250 per dag dat de overtreding voortduurt. Het beding liep dus af op 30 juni 2020. Sinds 11 oktober 2021 staat zij met een eenmanszaak ingeschreven in het handelsregister en werkt zij samen met een man die een eigen administratiepraktijk heeft. De zaak ligt bij het gerechtshof Den Haag in hoger beroep tegen het vonnis van de kantonrechter in de rechtbank Den Haag van 12 november 2025. De kantonrechter wees alle vorderingen van EU-Tax af en veroordeelde het bedrijf in de proceskosten. EU-Tax wil in hoger beroep verklaringen voor recht dat de vrouw het beding schond en dat haar werkgever onrechtmatig handelde, plus hoofdelijke betaling van de boetes of schadevergoeding. Subsidiair vraagt het bedrijf om inzage in digitale gegevens. Het hof oordeelt voorlopig dat de vrouw het beding niet heeft overtreden. Dat de klant 'via' haar naar de praktijk van haar huidige samenwerkingspartner is gekomen, betekent volgens het hof nog niet dat zij daar een actieve rol in had, en EU-Tax heeft daar geen concrete feiten over aangevoerd. De klant werd wel vanaf begin 2020 bediend door de administrateur, maar betrokkenheid van de vrouw vóór 30 juni 2020 is niet aangetoond. De administrateur schreef zijn klanten op 15 november 2021 dat zij 'vanaf oktober' 2021 tot het team was toegetreden, wat past bij de startdatum van haar eenmanszaak. Dat bericht heeft EU-Tax niet weersproken. De stelplicht ligt bij EU-Tax, en het hof gaat daarom voorbij aan haar bewijsaanbod. De vordering over de boetes is bovendien te vaag: een berekening ontbreekt en het is niet uitgelegd waarom de administrateur, die niet aan het beding is gebonden, die boetes zou moeten betalen. Daarna beoordeelt het hof de subsidiaire inzagevordering op grond van artikel 194 Rv. Het gaat om metadata en auditlogs: e-mailheaders, agenda- en telefoniegegevens, CRM-sporen en boekhoudlogs die laten zien wie wanneer in het dossier van de klant werkte, zonder de inhoud te tonen. Het hof neemt aan dat de computersystemen van de administrateur dit soort gegevens bijhouden, dat ze voldoende afgebakend zijn en dat EU-Tax er belang bij heeft, omdat ze kunnen laten zien of de vrouw in de periode van het beding voor deze klant werkte. Een mogelijk afzonderlijk account van de vrouw zelf, of een eerder gebruikt systeem van de eenmanszaak, wijst het hof af, omdat niet aannemelijk is dat dit bestaat. Het hof ziet geen reden om een specifieke deurwaarder of IT-deskundige aan te wijzen, maar eist wel dat een onafhankelijke gerechtsdeurwaarder de inzage uitvoert, eventueel met een IT-deskundige. Het hof staat de gerechtsdeurwaarder toe een uittreksel te maken van de metadata en auditlogs van de computersystemen van de administrateur, gerelateerd aan de gebruiker en de klant, over de periode van 1 januari 2020 tot en met 30 juni 2020. Dat uittreksel moet aan EU-Tax worden verstrekt, en het arrest is hierover uitvoerbaar bij voorraad. Of er daadwerkelijk een overtreding is, beoordeelt het hof pas nadat partijen op de gegevens hebben gereageerd; iedere verdere beslissing in de hoofdzaak is aangehouden.

Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
GHDHA:2026:2830
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Arbeidsrecht