Naar inhoud
Juristi.nl

Hof Den Haag wijst verzoek om inzage verfverkopen bij Chugoku Paints af — GHDHA:2026:1990

inzagerecht / commissieaanspraak handelsagent scheepsverf

Eiser / verzoeker

Chugoku Paints B.V. (appellante)

VS

Verweerder / gedaagde

Poolse handelsagent (verweerder/incidenteel appellant)

Het hof vernietigt de beschikking van de kantonrechter en wijst het verzoek om inzage in de verfverkoopdocumenten van de agent volledig af; de agent wordt veroordeeld in de proceskosten van € 2.174,- (eerste aanleg) en € 4.886,- (hoger beroep).

  • Het hof oordeelt dat niet Chugoku maar haar Chinese zustermaatschappij CMP China de verkoper was, en niet de Poolse reder Polsteam maar de Chinese werf Dalian de koper, waardoor de commissiegrondslag ontbreekt.
  • Kennis of gegevens van CMP China worden niet automatisch aan Chugoku toegerekend op basis van een gemeenschappelijk bestuurder; een bestuurdersfunctie in meerdere concernvennootschappen is daarvoor onvoldoende.
  • CMP China had geloofwaardige redenen (commerciële gevoeligheid en geheimhoudingsbeding met Dalian) om de gevraagde gegevens niet te verstrekken, zodat geen sprake was van een schijnvertoning.
  • Het recht op inzage ex artikel 194 Rv vereist dat de aangesproken partij de gegevens beschikt of gemakkelijk kan verkrijgen; nu Chugoku dat gemotiveerd heeft betwist, is het verzoek niet toewijsbaar.
  • De vraag of de overeenkomst grondslag biedt voor (aanvullende) commissie of klantvergoeding moet in een hoofdzaak worden beoordeeld en kon in deze inzageprocedure in het midden blijven.

Samenvatting

Een Poolse handelsagent die jarenlang voor het Nederlandse bedrijf Chugoku Paints B.V. klanten wierf op de Poolse markt, verzocht om inzage in documenten over de verkoop van scheepsverf voor twaalf nieuwbouwschepen die op een Chinese werf worden gebouwd. De agent stelde dat hij recht had op commissie over die verkopen, omdat hij via zijn bemiddeling de Poolse reder Polsteam had overtuigd te kiezen voor verf van het Chugoku-concern.

De kern van het geschil draait om de vraag wie daadwerkelijk de verkoper was en wie de koper. Chugoku stelde dat niet zijzelf maar haar Chinese zustermaatschappij CMP China de verf had verkocht, en dat niet de Poolse reder Polsteam maar de Chinese scheepswerf Dalian als koper moest worden aangemerkt. Omdat de agent op grond van zijn overeenkomst alleen recht had op commissie over verkopen door Chugoku aan kopers binnen zijn rayon Polen, zou hij in dat geval geen aanspraak hebben.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De kantonrechter had het verzoek om inzage gedeeltelijk toegewezen: Chugoku moest facturen en betaalbewijzen verstrekken. Chugoku ging in hoger beroep en vroeg het hof de beschikking te vernietigen. De agent stelde in zijn eigen tegenverzoek dat het verzoek juist verder had moeten worden toegewezen, ook wat betreft contracten en correspondentie.

Het hof oordeelde dat Chugoku overtuigende argumenten had aangedragen. Zo bleek uit de feiten dat Dalian als scheepswerf verfleveranciers selecteerde voor zijn nieuwbouwschepen, en CMP China had aangewezen. Chugoku trad weliswaar op als contactpersoon richting Polsteam en bood een zogeheten 'Owner's Benefit Package' aan om de reder te laten kiezen voor CMP-verf, maar dat maakte Chugoku nog niet tot verkoper. De eigenlijke koop- en leverrelatie lag bij CMP China en Dalian.

De agent voerde aan dat kennis bij CMP China aan Chugoku moest worden toegerekend, omdat een bestuurder van Chugoku ook bestuurder was van CMP-vennootschappen in China en Japan. Het hof verwierp dit argument: het feit dat iemand bestuurder is van meerdere concernvennootschappen betekent niet automatisch dat de gegevens van de ene vennootschap ook beschikbaar zijn voor de andere.

Ook de stelling dat CMP China's weigering om gegevens te verstrekken slechts een schijnvertoning was om Chugoku te helpen, vond het hof niet aannemelijk. CMP China had geloofwaardige redenen aangevoerd, namelijk de commerciële gevoeligheid van de informatie en een geheimhoudingsverplichting tegenover Dalian.

Het hof vernietigde de beschikking van de kantonrechter en wees het verzoek om inzage volledig af. De agent werd veroordeeld in de proceskosten van beide instanties: € 2.174,- voor de eerste aanleg en € 4.886,- voor het hoger beroep, aan de zijde van Chugoku Paints.

Betrokken advocaten

mr. J.L. Hoovers

Chugoku Paints B.V.

Van Steenderen MainportLawyers, ROTTERDAM

18 uitspraken
mr. N.D. de Bruin

Chugoku Paints B.V.

Van Steenderen MainportLawyers, ROTTERDAM

2 uitspraken
mr. D.B.J. Regterschot

verweerder

Poelmann van den Broek Advocaten, NIJMEGEN

3 uitspraken
mr. J.N.R. van Dongen

verweerder

Poelmann van den Broek Advocaten, NIJMEGEN

3 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

200.359.050/01

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHDHA:2026:3141
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
Hof wijst wraking af: EY-adviseur wachtte te lang met bezwaar tegen raadsheren

Een man die in een zaak tegen EY Advisory Netherlands LLP procedeert, wilde twee raadsheren van het Haagse hof tijdens de zitting van 1 oktober 2026 laten vervangen. Zijn verzoek tot wraking strandde, omdat hij daarmee te lang had gewacht. De man voert bij het Gerechtshof Den Haag een herroepingsverzoek tegen EY, de hoofdzaak. Op 1 oktober 2026 vond de mondelinge behandeling plaats. Tijdens die zitting droeg zijn advocaat een schriftelijk verzoek voor om voorzitter mr. J.W. Frieling en raadsheer mr. B.R. ter Haar te wraken. Wraking is de procedure waarmee een partij een rechter kan laten vervangen die in zijn ogen niet onpartijdig is. De twee raadsheren lieten weten dat ze niet bereid waren zich terug te trekken. Daarop beoordeelde een andere kamer van het hof, de wrakingskamer, het verzoek. De man voerde drie gronden aan. Ten eerste vreesde hij vooringenomenheid, omdat dezelfde raadsheren op 15 maart 2022 een kortgedingarrest hadden gewezen in een eerdere zaak tussen dezelfde partijen. Ten tweede vond hij de toedeling van de zaak aan deze raadsheren ondoorzichtig, omdat het hof zijn schriftelijke vragen daarover niet volledig zou hebben beantwoord. Ten derde verweet hij de raadsheren dat ze niet vooraf hadden beslist over zijn beroep op de niet-ontvankelijkheid van EY. De wrakingskamer ging op geen van de gronden inhoudelijk in. Een wrakingsverzoek moet volgens de wet worden gedaan zodra de omstandigheden bekend zijn die de onpartijdigheid in twijfel kunnen trekken. Het hof had partijen op 8 september 2026 per e-mail laten weten uit welke raadsheren de combinatie bestond. Op dat moment was dus ook bekend dat zij eerder in een zaak tussen dezelfde partijen hadden geoordeeld. In dezelfde mail stond dat het hof eerst het incidentele verzoek en daarna de hoofdzaak zou bespreken, en daarna zou beslissen. De man had dus ook al op 8 september kunnen weten dat er niet vooraf over de niet-ontvankelijkheid zou worden beslist. Hij wachtte met zijn verzoek tot de zitting van 1 oktober. Dat vond de wrakingskamer te laat. Voor zover de tweede grond ook de e-mail van het hof van 28 september 2026 betrof, waarin het hof geen reden zag voor een nadere toelichting op de zaakstoedeling, wees de wrakingskamer het verzoek af. De toedeling van zaken valt onder de eindverantwoordelijkheid van het gerechtsbestuur en niet onder de raadsheren zelf. Bovendien had het hof de man op 15 september 2026 al volledig uitgelegd hoe de zaak was toegedeeld: als vervolgzaak tussen dezelfde partijen, behandeld door raadsheren die al bekend waren met een deel van de feiten en niet betrokken waren bij de uitspraak waarvan herroeping wordt gevraagd. Van een weigering om vragen te beantwoorden was dus geen sprake. De wrakingskamer zag af van een mondelinge behandeling, omdat het verzoek niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond was. Ze verklaarde de man niet-ontvankelijk voor alle drie de gronden en wees het verzoek af voor zover het de e-mail van 28 september 2026 betrof. De twee raadsheren blijven daarmee de hoofdzaak behandelen.

Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
GHDHA:2026:3107
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
Hof gelast getuigenverhoor en inzage in boekhouding na faillissement van interieurontwerper

Een interieurbedrijf uit Den Haag ging in september 2023 failliet. Een aannemer die jarenlang met dat bedrijf samenwerkte aan interieurprojecten, bleef achter met onbetaalde facturen van ruim € 170.000. Zij vermoedt dat de bestuurder van het failliete bedrijf lopende projecten en opdrachten heeft doorgeschoven naar haar andere vennootschappen, zonder dat de boedel daar iets voor kreeg. Om te kunnen beoordelen of een procedure tegen de bestuurder en die zustervennootschappen kans maakt, vroeg de aannemer om voorlopige bewijsverrichtingen: het horen van getuigen en het verstrekken van bank- en projectadministratie. De rechtbank Den Haag wees de verzoeken tegen de curator af. Tegen de bestuurder en haar vennootschappen wees zij de verzoeken deels toe, maar alleen voor zes met naam genoemde projecten en voor een periode van een jaar voor het faillissement. Tegen die beschikking van de rechtbank Den Haag van 24 april 2025 kwam de aannemer in hoger beroep bij het Gerechtshof Den Haag. Eerst moest het hof beslissen of de aannemer wel in hoger beroep kon komen. Sinds 1 januari 2025 geldt nieuw bewijsrecht, waarin tegen een beslissing over een getuigenverhoor geen hoger beroep openstaat en voor inzageverzoeken een termijn van vier weken geldt. Het hof oordeelde dat voor de rechtsmiddelen het oude recht blijft gelden, omdat het verzoek vóór 1 januari 2025 was ingediend. Onder dat recht bedroeg de termijn drie maanden, en die had de aannemer gehaald door op 22 juli 2025 beroep in te stellen. Zij werd dus ontvangen in haar hoger beroep. Het hof baseerde zich daarbij op een beschikking van de Hoge Raad van 6 februari 2026. Daarna keek het hof naar de verzoeken zelf. Voorop staat dat een voorlopige bewijsverrichting bedoeld is om vooraf opheldering te krijgen over de feiten en over de vraag tegen wie je moet procederen. De toewijsbaarheid van de beoogde vordering wordt in deze procedure niet getoetst. Het verweer van de bestuurder en haar vennootschappen dat de aannemer onvoldoende belang had, haalde dan ook niets uit. Bij de curator maakte het hof een duidelijk onderscheid. Informatie uit het onregelmatighedenonderzoek, het onderzoek van de curator naar de oorzaken van het faillissement, hoeft zij niet te delen. De wet bepaalt dat de curator daarover alleen vertrouwelijk de rechter-commissaris informeert. Dat is een gewichtige reden om verzoeken af te wijzen, ook als de aannemer die informatie nergens anders kan krijgen. Ook de overige stukken van het failliete bedrijf hoefde de curator niet te verstrekken: die kan de aannemer bij de bestuurder krijgen, en een snelle afwikkeling van het faillissement, dat bij gebrek aan baten wordt opgeheven, weegt zwaarder. Eén onderdeel wees het hof wel toe. De curator moet als getuige worden gehoord over de afspraken die zij met de bestuurder maakte over de verkoop van activa uit de boedel, en moet een afschrift geven van de overeenkomst met Yume Atelier. De curator heeft geen verschoningsrecht en is zelf partij bij die overeenkomst. Informatie uit het onregelmatighedenonderzoek mag zij uit het afschrift weglakken. Tegen de bestuurder en haar vennootschappen slaagde het hoger beroep grotendeels. De aannemer had inmiddels aanwijzingen gekregen uit een getuigenverklaring en uit zwartgelakte bankafschriften dat ook andere projecten dan de zes bekende zijn overgeheveld. De beperking tot die zes projecten en tot één jaar voor het faillissement viel daarmee weg. Om de financiële positie van het bedrijf te reconstrueren en te beoordelen wanneer het faillissement te voorzien was, zijn ook drie jaar aan bankafschriften, offertes, facturen, grootboekkaarten en jaarrekeningen nodig. Het verweer dat het om vertrouwelijke bedrijfsinformatie gaat, werd verworpen: de aannemer is geen concurrent maar voert interieurs uit die de gefailleerde ontwierp. Het hof vernietigde de beschikking van de rechtbank en formuleerde de beslissing opnieuw. Er komt een voorlopig getuigenverhoor van de bestuurder, de curator (beperkt) en de andere verzochte getuigen. De bestuurder moet binnen zes weken de verzochte stukken over het failliete bedrijf en over MAAN Design, Yume Atelier en JEZ Holding verstrekken, op straffe van een dwangsom van € 250 per dag met een maximum van € 10.000. Het verzoek om de gespreksverslagen en correspondentie van het onregelmatighedenonderzoek van de curator te krijgen, wees het hof af. De kosten tussen de aannemer en de curator compenseerde het hof. De bestuurder en haar vennootschappen moeten de aannemer € 4.241 aan proceskosten voor het hoger beroep betalen.

Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
GHDHA:2026:2810
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht