Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHDHA:2026:2308Civiel Recht; Verbintenissenrecht

Hof bekrachtigt vernietiging franchiseovereenkomst Gohealth United wegens schending standstill-termijn — GHDHA:2026:2308

franchiseovereenkomst / schending standstill-termijn / vernietiging overeenkomst

Eiser / verzoeker

Studio Miran B.V.

VS

Verweerder / gedaagde

Gohealth United B.V.

Het hof bekrachtigde het vonnis van de rechtbank: de vernietiging van de franchiseovereenkomst is rechtsgeldig, Gohealth moet € 12.100 terugbetalen en de schadebeoordeling wordt verwezen naar een schadestaatprocedure.

  • De franchiseovereenkomst is in strijd met de dwingendrechtelijke standstill-bepalingen van artikelen 7:913 en 7:914 BW tot stand gekomen, omdat Studio Miran de vereiste vier weken bedenktijd niet had.
  • Het beroep van Gohealth op misbruik van recht en de beperkende werking van redelijkheid en billijkheid faalt: bij dwingend recht gelden hoge drempels en de omstandigheden (late inroeping, tevredenheid over samenwerking) zijn onvoldoende.
  • Gohealth mag de waarde van haar geleverde diensten verrekenen met de entreefee en franchisefees, maar niet met de ledenfaciliteit (€ 12.100), omdat onvoldoende is aangetoond dat de waarde hiervan overeenkomt met het betaalde bedrag.
  • Het incidentele hoger beroep van Studio Miran slaagt niet: zij heeft onvoldoende onderbouwd dat de door Gohealth geleverde diensten geen waarde hadden.
  • De zaak wordt voor de beoordeling van de schade als gevolg van het onrechtmatig handelen van Gohealth verwezen naar een schadestaatprocedure.

Samenvatting

Studio Miran B.V., een sportschool in Capelle aan den IJssel, sloot in januari 2022 een franchiseovereenkomst met Gohealth United B.V. De sportschool verkeerde op dat moment in een kwetsbare positie: de Coronacrisis had het bedrijf geraakt en een brand in een naburig pand had de locatie aan de Bermweg tijdelijk onbruikbaar gemaakt. Binnen enkele dagen na het eerste gesprek met Gohealth tekende Studio Miran de franchiseovereenkomst, een bijlage (allonge), een intentieverklaring en een geldleningsovereenkomst.

De wet verplicht franchisegevers een standstill-periode van vier weken in acht te nemen voordat een franchiseovereenkomst wordt gesloten. Deze termijn geeft de beoogde franchisenemer de gelegenheid om een weloverwogen beslissing te nemen. Gohealth nam die termijn niet in acht: Studio Miran tekende de overeenkomst op 25 januari 2022, slechts vijf dagen na het eerste contact. De allonge bood weliswaar de mogelijkheid om de franchiseovereenkomst vóór 1 maart 2022 ongedaan te maken, maar dat was naar het oordeel van de rechter geen gelijkwaardig alternatief. Studio Miran had recht op vier weken beraad vóór het tekenen, niet op een recht om achteraf terug te komen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In juli 2023, nadat de franchiseovereenkomst al was beëindigd en de sportschool was verkocht aan een aan Gohealth gelieerde vennootschap, vernietigde Studio Miran de franchiseovereenkomst buitengerechtelijk. Zij stelde dat de overeenkomst in strijd met dwingend recht tot stand was gekomen. Gohealth vocht dit aan: de vernietiging zou te laat zijn ingeroepen, Studio Miran zou misbruik van recht maken en de samenwerking zou alleen maar voordelig voor haar zijn geweest.

De rechtbank Rotterdam gaf Studio Miran grotendeels gelijk. De vernietiging was rechtsgeldig. Door de vernietiging verviel de rechtsgrond voor de betaalde bedragen, zodat Gohealth in beginsel moest terugbetalen. Wel mocht Gohealth de waarde van haar geleverde prestaties verrekenen met de entreefee (€ 10.000 exclusief btw) en de maandelijkse franchisefees (totaal € 19.360 inclusief btw). De vergoeding van € 12.100 die Studio Miran betaalde voor de zogeheten ledenfaciliteit, waarbij leden van Studio Miran tijdelijk gebruik konden maken van andere Gohealth-vestigingen, hoefde Gohealth wél terug te betalen. Daarnaast oordeelde de rechtbank dat Gohealth onrechtmatig had gehandeld en verwees de schadebeoordeling naar een vervolgprocedure.

Gohealth ging in hoger beroep en voerde negen grieven aan. Onder meer betwistte zij dat de standstill-termijn was geschonden, betoogde zij dat de samenwerking voor Studio Miran alleen maar gunstig was geweest en stelde zij dat het beroep op vernietiging naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar was. Studio Miran stelde incidenteel hoger beroep in en wilde ook de entreefee en franchisefees terugkrijgen.

Het gerechtshof Den Haag verwierp alle grieven. De standstill-termijn was inderdaad niet nageleefd en de allonge compenseerde dat niet. Het beroep op misbruik van recht haalde de lat niet: een beroep op dwingend recht kan alleen in uitzonderlijke omstandigheden worden geblokkeerd door de redelijkheid en billijkheid, en die uitzonderlijke omstandigheden deden zich hier niet voor. Dat Studio Miran pas ruim een jaar na de schending van de regels actie ondernam, was onvoldoende. Ook het incidentele beroep van Studio Miran slaagde niet: de rechtbank had de waarde van de door Gohealth geleverde diensten terecht vastgesteld op het betaalde bedrag voor de entreefee en de franchisefees, omdat Studio Miran onvoldoende had onderbouwd dat die diensten niets waard waren.

Het hof bekrachtigde het vonnis van de rechtbank volledig. Gohealth moet de proceskosten van Studio Miran in het principaal hoger beroep betalen, begroot op € 6.867. Studio Miran moet de proceskosten van Gohealth in het incidentele hoger beroep betalen, begroot op € 1.290.

Betrokken advocaten

mr. M.P.R. Sardjoe

appellant

Greenberg Traurig, LLP, AMSTERDAM

12 uitspraken
mr. M.C. Franken-Schoemaker

verweerder

Legal 8 Advocatuur, HOUTEN

275 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

200.345.608/01

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. M.P.J. Ruijpers
  • dhr. mr. J.P. Heering
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Hof bekrachtigt afwijzing schadeclaim tegen Staat over coronatoegangsbewijs

Van 25 september 2021 tot 25 februari 2022 konden Nederlanders bij horeca, culturele locaties en evenementen alleen naar binnen met een coronatoegangsbewijs. Zo'n bewijs kreeg je met een vaccinatiebewijs, een herstelbewijs of een negatieve testuitslag. Drie mensen vonden dat de Staat daarmee hun grondrechten schond en vorderden schadevergoeding. Een van hen had danslessen gevolgd, een tweede exploiteerde twee horecazaken in Amersfoort en Soest en een derde ging naar de tennisvereniging en ondernam sociale activiteiten. De eerste eiseres had zich ingeschreven voor een dansopleiding, maar kreeg geen toegang tot de dansschool en stelt betaald te hebben voor lessen die zij niet kon volgen. De horecaondernemer stelt omzet te zijn misgelopen en sloot zijn zaken vanaf 6 november 2021 helemaal, omdat hij zijn gasten niet wilde controleren. Daarna beperkte hij zich tot het bezorgen van maaltijden. De derde eiseres liet zich meerdere keren testen en wil reiskosten en reistijd vergoed krijgen. Zij stelt ook dat zij de tenniskantine niet in mocht, terwijl haar tennisvrienden dat wel mochten. Alle drie noemen zij daarnaast immateriële schade, zoals stress, ruzie met hun omgeving en verlies van levensvreugde. Geen van hen heeft zich laten vaccineren. De rechtbank Den Haag wees hun vorderingen af. Het gerechtshof Den Haag kijkt in hoger beroep naar veertien grieven en wijst ze allemaal af. Een deel van het betoog gaat over de vaccins zelf: zouden die niet werken tegen besmetting en schadelijk zijn? Het hof zegt dat de appellanten zich niet hebben laten vaccineren, dat vaccinatie nooit verplicht was en dat zij een bewijs ook met een negatieve test konden krijgen. Zij hebben daarom geen belang bij hun klachten over de vaccins. Daarnaast bepaalde het Europese geneesmiddelenagentschap dat de vaccins onder voorwaarden op de markt mochten, en dat oordeel is voor het hof het uitgangspunt. Ook het beroep op de Grondwet slaagt niet. De appellanten vinden dat de wet te veel aan de ministers heeft overgelaten, maar het hof mag een wet in formele zin niet aan de Grondwet toetsen (artikel 120 Grondwet). Het hof volgt verder de rechtbank dat de Staat mocht afgaan op de adviezen van het Outbreak Management Team. Dat orgaan wees op het risico van een opleving van het virus en op druk op de zorg als de afstandsregel van anderhalve meter zou vervallen. Het coronatoegangsbewijs was het alternatief. De Nederlandse Zorgautoriteit rekende per september 2021 met 180.000 tot 200.000 uitgestelde operaties. Dat de appellanten achteraf grafieken tonen waaruit zou blijken dat het bewijs weinig effect had, maakt de invoering niet onrechtmatig, want het gaat om de kennis van toen. Over de grondrechten oordeelt het hof dat de rechtbank kon volstaan met een toets aan artikel 8 EVRM, omdat de andere genoemde bepalingen op dezelfde gronden tot hetzelfde resultaat leiden. Het Handvest van de Europese Unie is niet van toepassing, want de Staat voerde met het bewijs geen Europees recht uit. Het verwijt van discriminatie tussen gevaccineerden en niet-gevaccineerden gaat niet op, omdat er een test of herstelbewijs als alternatief was en er een uitzondering gold voor mensen die geen test konden ondergaan. Ook gold het bewijs maar kort en alleen voor niet-essentiële activiteiten. Dat de horecaondernemer zijn zaken sloot om geen gasten te hoeven controleren, komt volgens het hof voor zijn eigen rekening. Het hof bekrachtigt daarom het vonnis van de rechtbank. De drie appellanten moeten hoofdelijk de proceskosten in hoger beroep betalen: € 987 aan griffierecht en nakosten en € 3.870 aan salaris van de advocaat van de Staat, vermeerderd met wettelijke rente als zij niet binnen veertien dagen betalen.

Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
GHDHA:2026:3139
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
GHDHA:2026:3062
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
GHDHA:2026:3067
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
GHDHA:2026:3063
Gerechtshof Den Haag·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht