Hof bekrachtigt afwijzing van vordering tot noodweg voor parkeerplaatsen — GHDHA:2026:2480
noodweg over aangrenzend perceel, hoger beroep
Eiser / verzoeker
Stichting Administratiekantoor Roladabi (appellante)
Verweerder / gedaagde
geïntimeerden, eigenaren van het aangrenzende mandelige parkeerterrein
Hof bekrachtigt het vonnis van de rechtbank en veroordeelt de appellerende stichting tot betaling van € 3.118 aan proceskosten van het hoger beroep.
- Het hof bevestigt dat een noodweg alleen aan de orde is als behoorlijke exploitatie zonder die noodweg niet mogelijk is
- Een enkele theoretische kans dat een omgevingsvergunning wordt ingetrokken is onvoldoende om een noodweg noodzakelijk te maken
- De mogelijkheid om bij de gemeente ontheffing van de parkeereis te vragen, die de appellant niet had gebruikt, ontneemt de noodzaak van een noodweg
- Een te algemeen bewijsaanbod, zonder specificatie van wat bewezen moet worden, wordt gepasseerd
- Het hof bekrachtigt het vonnis in eerste aanleg volledig en verzwaart de proceskostenveroordeling met de kosten van het hoger beroep
Samenvatting
Deze zaak is het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Den Haag van 13 september 2023. De rechtbank had toen de vordering van de Stichting Administratiekantoor die het pand bezit afgewezen. Zij wilde een noodweg aangewezen krijgen over de uitrit van het naastgelegen mandelige parkeerterrein, omdat het pad van haar eigen perceel naar de openbare weg te smal is voor een auto en zij op eigen terrein aangelegde parkeerplaatsen anders niet kan gebruiken. De rechtbank oordeelde dat het perceel al aan een openbare weg grenst en dus niet is ingesloten, en dat bewoning in huurappartementen ook zonder autotoegang tot de parkeerplaatsen goed mogelijk is. De rechtbank veroordeelde de stichting in de proceskosten van de enige buurman die verweer voerde.
De stichting ging met zeven grieven in hoger beroep bij het hof Den Haag en vorderde alsnog toewijzing van haar vordering tot aanwijzing van een noodweg, met veroordeling van de buren in de proceskosten van beide instanties. Zij voerde aan dat aan de omgevingsvergunning voor de vier appartementen de voorwaarde is verbonden dat er op eigen terrein drie parkeerplaatsen moeten komen en in stand moeten blijven. Zonder een noodweg over de uitrit van de buren zijn die parkeerplaatsen niet met een auto te bereiken, waardoor de stichting niet aan de vergunning kan voldoen. Dat zou volgens haar tot intrekking van de vergunning kunnen leiden.
De buurman die verweer voerde, bijgestaan door zijn advocaat, bracht daartegen in dat een behoorlijke exploitatie van het perceel niet vereist dat er een auto bij het huis kan komen of dat er op eigen terrein geparkeerd kan worden. Bovendien wees hij op een gemeentelijke regeling die het mogelijk maakt ontheffing te vragen van de parkeereis, als de gemeente het belang van de woonruimte zwaarder laat wegen dan de nadelen voor het parkeren. Die ontheffing had de stichting niet aangevraagd.
Het hof kwam tot dezelfde conclusie als de rechtbank. Volgens het hof heeft de stichting onvoldoende onderbouwd dat zij haar appartementen en perceel zonder noodweg niet behoorlijk kan exploiteren. Het perceel heeft de bestemming wonen, er wordt al jaren gewoond in de gebouwen op het perceel, en het perceel is bereikbaar via het eigen pad. Dat de omgevingsvergunning eist dat er geparkeerd kan worden op eigen terrein, maakt dat niet anders: de enkele theoretische mogelijkheid dat de vergunning ooit wordt ingetrokken is onvoldoende om aan te nemen dat behoorlijke exploitatie zonder noodweg onmogelijk is, zeker nu niet is gebleken dat de gemeente van plan is de vergunning in te trekken.
Het hof wees er verder op dat de gemeentelijke parkeerregeling zelf al een uitweg biedt: de stichting kan het college van burgemeester en wethouders om ontheffing van de parkeereis vragen. Zij heeft die mogelijkheid ter zitting niet weersproken en ook niet gesteld dat zij zo'n ontheffing had aangevraagd en niet gekregen. Het door haar aangeboden bewijs was bovendien te algemeen om te worden toegelaten. Het hof bekrachtigde daarom het vonnis van de rechtbank en veroordeelde de stichting tot betaling van € 3.118 aan proceskosten van het hoger beroep aan de zijde van de buurman, te vermeerderen met wettelijke rente en eventuele nakosten.
Betrokken advocaten
geïntimeerde 3
Delissen Martens advocaten belastingadviseurs mediation, 'S-GRAVENHAGE
29 uitsprakenGerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:613, Gerechtshof Amsterdam, 11-03-2025, 200.324.986/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBMNE:2024:7069, Rechtbank Midden-Nederland, 23-12-2024, C/16/584374 / KG ZA 24-578
Rechtbank Midden-Nederland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBGEL:2024:6831, Rechtbank Gelderland, 09-10-2024, C/05/430756 / HA ZA 24-42
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBAMS:2024:1273, Rechtbank Amsterdam, 06-03-2024, C/13/734824 / HA ZA 23-545
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Den HaagRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
200.338.922/02
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.