Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHDHA:2026:2741Strafrecht

Hof verlaagt taakstraf voor aanranding in Dordrecht wegens trage procedure — GHDHA:2026:2741

feitelijke aanranding van de eerbaarheid

Eiser / verzoeker

Advocaat-generaal

VS

Verweerder / gedaagde

de verdachte

Verdachte veroordeeld tot een taakstraf van 60 uur voor feitelijke aanranding en moet € 1.500 schadevergoeding betalen aan het slachtoffer.

  • Hof acht feitelijke aanranding van de eerbaarheid bewezen op basis van de verklaring van de aangeefster, ondersteund door getuigen en een voicebericht direct na het voorval
  • Een whatsappgesprek twee dagen na het incident, waarin de verdachte spreekt van geluk en dat het lekker was, vormt aanvullend steunbewijs
  • DNA-sporen op de kleding van de aangeefster worden niet voor het bewijs gebruikt
  • Taakstraf van in beginsel 120 uur wordt gehalveerd naar 60 uur wegens overschrijding van de redelijke termijn met bijna drie jaar
  • Vordering van € 3.000 immateriele schadevergoeding wordt gedeeltelijk toegewezen tot € 1.500, voor het overige niet ontvankelijk

Samenvatting

Het gerechtshof Den Haag heeft een man veroordeeld voor feitelijke aanranding van de eerbaarheid van een vrouw in zijn woning in Dordrecht, op 5 maart 2020. Hij kreeg daarvoor een taakstraf van 60 uur opgelegd, terwijl het hof een taakstraf van 120 uur eigenlijk passender vond.

De twee waren op de bewuste dag samen in de woning van de man, terwijl hun kinderen er met elkaar speelden. Op een gegeven moment verliet de vrouw de woning. Volgens de man was zij gepikeerd omdat hij had gezegd geen relatie met haar te willen. De vrouw verklaarde echter dat de man haar had aangerand: hij zou haar hebben gezoend, haar schaamstreek en borsten hebben betast, zijn penis tegen haar billen hebben geduwd en tegen haar hebben gezegd 'geef mij een zoen' en 'je kan tegenstribbelen, maar dat heeft toch geen nut'.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De verdediging bepleitte vrijspraak. Zij voerde aan dat de verklaring van de aangeefster onbetrouwbaar was en dat DNA-sporen op haar kleding ook door verplaatsing daar terecht konden zijn gekomen. Het hof ging hier niet in mee. Het achtte de verklaring van de vrouw gedetailleerd, nauwkeurig en consistent, en vond steun in getuigen aan wie zij direct na het voorval had verteld wat er gebeurd was, en in een voicebericht aan een vriendin een dag later.

Doorslaggevend was ook een whatsappgesprek twee dagen na het voorval. Daarin schreef de man dat de vrouw 'geluk' had gehad en, toen zij vroeg wat hij daarmee bedoelde, dat het 'wel lekker' was geweest. Toen zij liet weten dat wat er was gebeurd 'niet oke' was en dat zij ieder contact wilde verbreken, reageerde de man niet meer. Het hof vond zijn latere uitleg dat de berichten over eten en stemming gingen niet geloofwaardig, en gebruikte het DNA-bewijs uiteindelijk niet voor de bewezenverklaring.

Omdat de aanranding volgens het hof niet kan gelden als een ernstige inbreuk op de lichamelijke integriteit in de zin die de wetgever bedoelde, gold het wettelijke taakstrafverbod niet. Het hof vond een taakstraf van 120 uur in beginsel een passende straf, gelet op de ernst van het feit en de angst en onveiligheid die het bij de vrouw had veroorzaakt.

Die straf viel uiteindelijk lager uit omdat de behandeling van de zaak veel te lang heeft geduurd. De man werd op 26 oktober 2020 in verzekering gesteld, maar de rechtbank deed pas op 8 oktober 2025 uitspraak: een overschrijding van de redelijke proceduretermijn met bijna drie jaar. Het hof compenseerde dit door de taakstraf te halveren naar 60 uur, met 30 dagen vervangende hechtenis als de straf niet naar behoren wordt uitgevoerd.

De vrouw had zich ook als benadeelde partij in de strafzaak gevoegd en vroeg € 3.000 vergoeding voor immateriele schade, onder verwijzing naar EMDR-therapie die zij na het incident had gevolgd. Het hof achtte het geestelijk letsel voldoende aangetoond, maar kende op basis van vergelijkbare zaken en de zogenoemde Rotterdamse schaal voor smartengeld € 1.500 toe, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 5 maart 2020. Voor het overige verklaarde het hof haar vordering niet ontvankelijk, zodat zij dat deel eventueel nog aan de civiele rechter kan voorleggen. De man moet het toegewezen bedrag aan de Staat betalen ten behoeve van het slachtoffer.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

22-003031-25

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHDHA:2026:3217
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3231
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3204
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3269
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3205
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht