Hof veroordeelt man tot 24 maanden cel, deels voorwaardelijk, voor Robeco-fraude — GHDHA:2026:2745
cyberfraude bij vermogensbeheerder
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Hof vernietigt het vonnis en veroordeelt de man tot 24 maanden gevangenisstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk, en tot betaling van € 191.946,67 schadevergoeding aan Robeco.
- Hof kwalificeert het voorhanden hebben van inloggegevens en wachtwoorden van MijnRobeco alsnog als strafbaar feit (artikel 234 Sr), anders dan de rechtbank die dit onderdeel niet kon kwalificeren.
- Onderzoek aan gegevensdragers zonder toestemming van de rechter-commissaris levert volgens het hof een onherstelbaar vormverzuim op, maar heeft geen gevolg voor het bewijs omdat de verdachte geen concreet persoonlijk nadeel heeft aangetoond.
- Oplichting van Robeco en diefstal van het geld van individuele klanten kunnen naast elkaar bewezen worden, omdat het gaat om verschillende gedragingen.
- Straf verhoogd van 18 maanden onvoorwaardelijk naar 24 maanden waarvan 8 voorwaardelijk, mede vanwege overschrijding van de redelijke termijn in eerste aanleg.
- Proceskostenvergoeding aan Robeco verhoogd naar € 8.313 wegens extra rechtsbijstand in hoger beroep; vordering tot immateriële schadevergoeding van een individuele klant afgewezen.
Samenvatting
Het gerechtshof Den Haag heeft in hoger beroep de straf verzwaard voor een man die klanten van vermogensbeheerder Robeco oplichtte, van hun geld beroofde en digitaal binnendrong in de systemen van Robeco. Waar de rechtbank Rotterdam hem op 29 oktober 2025 nog veroordeelde tot 18 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf, komt het hof nu uit op 24 maanden, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het hof stelde de man en zijn medeverdachten verantwoordelijk voor het overnemen van de volledige online identiteit van de slachtoffers, wat volgens het hof een veel groter gevoel van onveiligheid oplevert dan een gewoon geval van computervredebreuk.
De rechtbank had de man eerder ontslagen van alle rechtsvervolging voor het voorhanden hebben van lijsten met inloggegevens en wachtwoorden van MijnRobeco, omdat dat onderdeel van de tenlastelegging niet als apart strafbaar feit gekwalificeerd kon worden. Het hof komt tot een ander oordeel: hoewel in de dagvaarding een verkeerd wetsartikel werd genoemd, blijkt uit de tekst van de tenlastelegging zelf wel een strafbaar feit, namelijk overtreding van artikel 234 van het Wetboek van Strafrecht. Daardoor wordt de man alsnog ook voor dit onderdeel veroordeeld.
De verdediging voerde in beide instanties aan dat de politie de telefoon en laptops van de man had onderzocht zonder vereiste toestemming van de rechter-commissaris. Het hof bevestigt dat dit een onherstelbaar vormverzuim oplevert en verwijst daarbij naar recente Europese rechtspraak die vereist dat opsporingsdiensten altijd vooraf toestemming van een rechter of vergelijkbare onafhankelijke instantie krijgen voordat gegevens op een drager worden geraadpleegd. Toch verbindt het hof hier geen gevolg aan voor het bewijs, omdat de man zelf ter zitting verklaarde dat meerdere personen toegang hadden tot de apparaten en hij verder geen concreet persoonlijk nadeel van het vormverzuim heeft aangetoond.
Een ander juridisch twistpunt was of de oplichting van Robeco en de diefstal van het geld van de individuele klanten tegelijk bewezen konden worden, omdat het om hetzelfde geld leek te gaan. Het hof oordeelt dat dit wel kan: Robeco werd bewogen tot het verlenen van diensten, zoals het verkopen van fondsen en het opheffen van rekeningen, terwijl de klanten daarnaast ook daadwerkelijk hun geld kwijtraakten doordat er met gestolen inloggegevens werd ingelogd. Dat zijn volgens het hof twee verschillende strafbare gedragingen.
De advocaat-generaal had in hoger beroep 36 maanden cel geëist, waarvan 12 voorwaardelijk. Het hof komt tot een lagere straf, mede omdat de redelijke termijn van berechting in eerste aanleg met meer dan een jaar was overschreden. Het hof houdt daarnaast rekening met het uittreksel uit de justitiële documentatie, waaruit blijkt dat de man niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld, en met zijn deels bekennende verklaring ter zitting, al vindt het hof dat zijn rol groter was dan hij zelf wilde doen voorkomen.
Ook over de schadevergoeding wijkt het hof deels af van de rechtbank. Aan Robeco wordt, net als in eerste aanleg, € 191.946,67 aan materiële schade toegewezen, maar de proceskosten worden verhoogd naar € 8.313 vanwege de extra kosten van rechtsbijstand in hoger beroep. Een vordering van een individuele klant wordt slechts voor € 74,75 toegewezen, voor de vervanging van een paspoort; zijn vordering van € 10.000 aan immateriële schade wijst het hof af omdat onvoldoende is onderbouwd dat hij persoonlijk zodanig is aangetast dat dit recht geeft op smartengeld.
Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank en veroordeelde de man tot 24 maanden gevangenisstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, en legde hem de verplichting op om € 191.946,67 aan Robeco en € 74,75 aan de individuele benadeelde te betalen, telkens vermeerderd met wettelijke rente.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
22-003356-25
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.