Hof vervangt celstraf door taakstraf voor inbraak en verzet bij aanhouding — GHDHA:2026:2771
woninginbraak, vernieling en verzet bij aanhouding
Eiser / verzoeker
de verdachte (appellant)
Verweerder / gedaagde
het Openbaar Ministerie
Hof vernietigt het vonnis en veroordeelt de verdachte tot een taakstraf van 100 uur in plaats van gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest zodat er niets hoeft te worden uitgevoerd.
- In hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Den Haag van 22 oktober 2025.
- Het hof verwerpt het verweer dat er geen sprake was van verzet tijdens de aanhouding, omdat een aanhouding voortduurt tot en met het overbrengen naar de politieauto.
- Het hof vervangt de door de politierechter opgelegde gevangenisstraf van 50 dagen door een taakstraf van 100 uur.
- Door aftrek van het voorarrest hoeft de verdachte de taakstraf niet meer uit te voeren.
- Twee benadeelde partijen die zich pas na het vonnis van de politierechter voegden, worden niet-ontvankelijk verklaard.
Samenvatting
Een man zonder vaste woon- of verblijfplaats die 's nachts drie woningen in Den Haag binnendrong en zich bij zijn aanhouding met geweld verzette, hoeft van het gerechtshof Den Haag niet de gevangenis in. Het hof vervangt de gevangenisstraf die de politierechter eerder oplegde door een taakstraf.
De zaak speelt op 6 september 2025. De man drong in de nachtelijke uren drie woningen aan dezelfde straat binnen. Daarbij vernielde hij de ruit van een voordeur, de ruit van een balkondeur en de deur van een keukenkastje. Toen de politie hem probeerde aan te houden, verzette hij zich door zich los te trekken en tegen te bewegen, waardoor een agent gewonde pezen in zijn duim opliep.
De politierechter in de rechtbank Den Haag sprak de man op 22 oktober 2025 vrij van de zwaarste variant van het tenlastegelegde feit, namelijk poging tot inbraak met het oogmerk om spullen te stelen, omdat niet kon worden bewezen dat hij daadwerkelijk iets wilde wegnemen. Wel achtte de rechter bewezen dat hij wederrechtelijk in de woningen was binnengedrongen, dat hij vernielingen had aangericht en dat hij zich met geweld tegen zijn aanhouding had verzet. Daarvoor legde de politierechter een gevangenisstraf van 50 dagen op, met aftrek van de tijd die de man al in voorarrest had gezeten.
De man ging tegen dat vonnis in hoger beroep. In hoger beroep hield zijn advocaat vol dat van verzet tijdens de aanhouding geen sprake was, omdat de man op het moment van zijn verzet al geboeid was en op weg naar de politiewagen liep. Het hof verwerpt dat verweer. Onder verwijzing naar oude rechtspraak van de Hoge Raad overweegt het hof dat een aanhouding voortduurt zolang de verdachte wordt vastgehouden, dus ook tijdens het overbrengen naar de politieauto. Het verzet vond daarom wel degelijk plaats tijdens de aanhouding.
Het hof komt, net als de politierechter, tot een vrijspraak van de zwaarste variant van het inbraakfeit en tot bewezenverklaring van het wederrechtelijk binnendringen van de woningen, de vernielingen en de wederspannigheid met letsel tot gevolg. Bij de strafmaat weegt het hof mee dat het binnendringen van een woning bij bewoners grote angst kan veroorzaken en dat de man met zijn verzet inbreuk maakte op het gezag van de politie en op de lichamelijke integriteit van de agent. Tegelijk houdt het hof rekening met het feit dat de man ten tijde van de feiten nog niet eerder onherroepelijk was veroordeeld. Om die reden, en gelet op straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd, vindt het hof een onvoorwaardelijke gevangenisstraf niet passend. Een beroep op strafvermindering omdat de man vlak voor zijn aanhouding door een politiehond zou zijn gebeten, wijst het hof af omdat onvoldoende bekend is over de aard en ernst van die verwonding.
Verder oordeelt het hof over de schadevergoeding aan de gedupeerde bewoners. Eén slachtoffer krijgt € 250 immateriële schadevergoeding voor de wondjes die hij opliep door het kapotte glas van een deur. Een ander slachtoffer krijgt € 422,57 vergoed voor het herstel van de glasschade, maar voor de kosten van schilderwerk aan de voordeur en voor gestelde immateriële schade wordt de vordering niet-ontvankelijk verklaard omdat die onvoldoende is onderbouwd. Twee andere benadeelden, onder wie de gewonde agent, hadden zich pas ná het vonnis van de politierechter als benadeelde partij gevoegd. Omdat dat volgens de wet te laat is, verklaart het hof hun vorderingen niet-ontvankelijk.
Het hof vernietigt het vonnis van de politierechter en veroordeelt de man tot een taakstraf van 100 uur, bij niet naar behoren verrichten te vervangen door 50 dagen hechtenis, waarbij de tijd die hij al in voorarrest heeft gezeten volledig op de taakstraf in mindering wordt gebracht zodat er niets meer hoeft te worden uitgevoerd. Daarnaast moet hij € 250 en € 422,57 schadevergoeding aan de twee slachtoffers betalen.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
22-003212-25
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.