Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHDHA:2026:2827Strafrecht

Hof vervangt celstraf door taakstraf na trage behandeling zaak valse documenten — GHDHA:2026:2827

afleveren en voorhanden hebben van valse Belgische reis- en identiteitsdocumenten

Eiser / verzoeker

[verdachte]

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie (advocaat-generaal)

Het hof vernietigt het vonnis, spreekt de man vrij van medeplegen en van een deel van de tenlastelegging, en veroordeelt hem voor het overige tot 8 maanden geheel voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf van 200 uur, lager dan gevorderd wegens overschrijding van de redelijke termijn.

  • Getuigenverklaring dat verdachte de opdracht gaf tot verzending van de valse documenten vond steun in de bevestiging bij DHL en de aanvraaggegevens van de bijgevoegde creditcard
  • Belgisch verblijfsdocument valt niet onder de wettelijke definitie van identiteitsdocument, maar wel onder het artikel over valse geschriften, wat leidde tot vrijspraak van dat onderdeel van de tenlastelegging
  • Redelijke termijn in eerste aanleg en hoger beroep samen met bijna vier jaar overschreden, zonder dat dit aan de verdediging kon worden toegerekend
  • Onvoorwaardelijke gevangenisstraf niet langer passend geacht vanwege het tijdsverloop en de huidige persoonlijke omstandigheden van de verdachte
  • Taakstraf van 200 uur en 8 maanden geheel voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd, lager dan aanvankelijk passend werd geacht wegens de termijnoverschrijding

Samenvatting

In november 2015 opende een DHL-medewerker op Schiphol een verdacht pakket omdat de onbekende afzender contant had betaald. Het pakket bleek elf valse Belgische documenten te bevatten, waaronder verblijfsdocumenten en identiteitskaarten op naam van verschillende personen, plus een prepaid creditcard. Het pakket was in Den Haag door een man verstuurd naar een adres in Burundi. Uit onderzoek bleek dat een andere man de envelop bij die verzender had afgeleverd met het verzoek deze door te sturen, en dat diezelfde man ook de creditcard onder een valse naam had aangevraagd met een telefoonnummer en adres die bij hem in gebruik waren. Een getuige uit een breder Belgisch onderzoek naar een criminele organisatie die op grote schaal reis- en identiteitsdocumenten vervalste, verklaarde bovendien dat deze man haar kort daarvoor had gevraagd een envelop tegen betaling van € 2.000 aan een derde af te geven.

De rechtbank Den Haag sprak de man in december 2020 vrij van het medeplegen van het feit en van het onderdeel van de tenlastelegging dat zag op valse Belgische verblijfsdocumenten als identiteitsdocument, maar veroordeelde hem voor de rest tot 24 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Namens de man werd tegen dit vonnis hoger beroep ingesteld.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Bij het gerechtshof Den Haag werd de tenlastelegging gewijzigd, waardoor het vonnis van de rechtbank sowieso niet in stand kon blijven. De advocaat-generaal vorderde voor het overgebleven onderdeel, het afleveren en voorhanden hebben van valse geschriften, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden. De raadsvrouw van de man bepleitte integrale vrijspraak en betwistte de betrouwbaarheid van de verklaring van de man die de envelop had verstuurd.

Het hof volgde dat verweer niet. De verklaring van de verzender, dat hij de envelop met documenten van de verdachte had ontvangen en in diens opdracht had verstuurd, vond steun in andere bewijsmiddelen: bij de DHL-balie had de man zelf bevestigd dat hij de opdrachtgever van de verzending was, en de creditcard in het pakket bleek te zijn aangevraagd met een telefoonnummer, adres en e-mailadres die aantoonbaar bij hem hoorden. Kleine inconsistenties in de getuigenverklaring, mede door het grote tijdsverloop, deden daar volgens het hof niet aan af. Wel oordeelde het hof, net als de rechtbank, dat een Belgisch verblijfsdocument niet onder de wettelijke definitie van identiteitsdocument valt en dus niet onder het ene wetsartikel kan worden vervolgd, maar wel onder een ander artikel dat het afleveren en voorhanden hebben van valse geschriften strafbaar stelt. Om die reden werd de man ook in hoger beroep vrijgesproken van het onderdeel van de tenlastelegging dat op het eerste artikel was gebaseerd.

Bij het bepalen van de straf woog zwaar mee dat de zaak zeer lang had geduurd: de redelijke termijn ving aan bij de inverzekeringstelling op 30 oktober 2018, het vonnis in eerste aanleg volgde pas ruim twee jaar later, en de behandeling in hoger beroep, ingesteld op 22 december 2020, kwam pas meer dan vijf jaar later inhoudelijk op zitting. In totaal was de redelijke termijn in beide instanties samen met bijna vier jaar overschreden, zonder dat dit aan de verdediging kon worden toegerekend. Mede daarom, en gelet op de actuele persoonlijke omstandigheden van de man, zoals de zorg voor zijn zieke ex-partner en zijn gezin en het feit dat hij werk en inkomen heeft om zijn schulden af te lossen, vond het hof dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf niet meer passend was, ook al zou dat gelet op de ernst van de feiten in beginsel wel het uitgangspunt zijn geweest. Dat zou er immers toe leiden dat de man acht jaar na zijn eerdere vrijlating opnieuw gedetineerd zou raken, terwijl hij niet eerder was veroordeeld ten tijde van deze feiten.

Het hof koos daarom voor een taakstraf in combinatie met een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf, en verlaagde beide vanwege de overschrijding van de redelijke termijn: in plaats van een taakstraf van 240 uur naast 8 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf, legde het hof een taakstraf van 200 uur op, gecombineerd met 8 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en een proeftijd van 2 jaar.

Het gerechtshof Den Haag vernietigde het vonnis van de rechtbank en veroordeelde de man tot een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van 8 maanden met een proeftijd van 2 jaar en een taakstraf van 200 uur, na vrijspraak van het medeplegen en van het onderdeel van de tenlastelegging over de verblijfsdocumenten als identiteitsdocument.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

22-003680-20

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHDHA:2026:3217
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3231
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3204
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3269
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht
GHDHA:2026:3205
Gerechtshof Den Haag·
Strafrecht