Hof verlaagt straf voor vrijheidsberoving en afpersing in Rotterdamse kamer naar 10 maanden — GHDHA:2026:3066
vrijheidsberoving, mishandeling en afpersing
Eiser / verzoeker
verdachte (appellant)
Verweerder / gedaagde
openbaar ministerie
Verdachte veroordeeld tot 10 maanden gevangenisstraf voor vrijheidsberoving, mishandeling en afpersing, vrijgesproken van pinnen en poging doodslag, en moet € 4.000 schadevergoeding betalen
- Het hof sprak de verdachte vrij van het pinnen van geld van het slachtoffer en van de poging tot doodslag of zware mishandeling met een moersleutel, wegens onvoldoende bewijs.
- Verklaringen van het slachtoffer, dat niet meer te vinden was en dus nooit door de verdediging is ondervraagd, mochten toch voor het bewijs worden gebruikt omdat andere bewijsmiddelen ze in belangrijke mate bevestigden.
- De redelijke termijn is overschreden, in eerste aanleg met twee jaar en anderhalve maand en in hoger beroep met ongeveer twee jaar en vier maanden, waardoor 14 maanden passende straf werd teruggebracht tot 10 maanden.
- De verdachte moet het slachtoffer € 4.000 immateriële schadevergoeding betalen, hoofdelijk met zijn mededaders, plus wettelijke rente vanaf 15 februari 2018.
Samenvatting
Een man uit Suriname hield in februari 2018 samen met anderen een landgenoot dagenlang vast in een kamer in zijn woning in Rotterdam. Het slachtoffer, dat kort daarvoor vanuit het buitenland naar Nederland was gekomen en geen Nederlands sprak, werd vastgebonden, met tape afgeplakt, geslagen en getrapt, en moest wit poeder snuiven. Zijn haar werd afgesneden. De daders dreigden zijn vingers eraf te hakken en hem te vermoorden als hij zijn pincodes niet gaf. Daarna brachten ze hem naar Antwerpen, waar hij gewond op straat werd achtergelaten.
Het gerechtshof Den Haag behandelde de zaak in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 1 juni 2022. Die rechtbank had de man veroordeeld tot 22 maanden cel voor onder meer de vrijheidsberoving, mishandeling, afpersing, diefstal door pinnen en een poging tot doodslag of zware mishandeling met een moersleutel. De advocaat-generaal eiste in hoger beroep 464 dagen gevangenisstraf.
Het hof sprak de man vrij van twee onderdelen. Voor het pinnen van geld van de rekening van het slachtoffer was geen bewijs dat hij daarbij aanwezig was, dat er afspraken waren gemaakt of dat hij in de opbrengst deelde. De verklaring van het slachtoffer dat hij met een moersleutel op zijn achterhoofd was geslagen, vond onvoldoende steun: er was geen letsel op het achterhoofd vastgesteld en in de woning werd geen moersleutel gevonden.
De verdediging vond dat de verklaringen van het slachtoffer niet voor het bewijs mochten worden gebruikt, omdat de verdachte hem nooit heeft kunnen ondervragen. Het slachtoffer was niet meer te vinden: de rechter-commissaris en de raadsheer-commissaris deden pogingen om hem als getuige te horen, ook via een rechtshulpverzoek aan Japan, maar zonder resultaat. Het hof vond dat voldoende inspanningen waren verricht. Het bewijs berustte bovendien niet in beslissende mate op alleen zijn verklaringen. Andere getuigen zagen letsel en beschreven dreigend gedrag van de daders, en camerabeelden, telefoongegevens, pintransacties, medische verklaringen en een in de woning aangetroffen hakbijltje bevestigden zijn verhaal. Ook de verklaringen van een getuige die aanvankelijk zelf als verdachte gold, vond het hof betrouwbaar. De verweren werden verworpen.
Het hof achtte bewezen dat de man samen met anderen het slachtoffer wederrechtelijk van zijn vrijheid heeft beroofd, hem heeft mishandeld en hem door geweld en bedreiging heeft afgeperst. Het noemde dit buitengewoon ernstige feiten en nam de man kwalijk dat hij misbruik maakte van de kwetsbare positie van het slachtoffer. In beginsel vond het hof 14 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend, lager dan de eis en de eerdere straf omdat twee van de vijf feiten niet bewezen waren.
Daarnaast stelde het hof vast dat de redelijke termijn is overschreden. De vervolging begon op 16 april 2018. De berechting in eerste aanleg duurde twee jaar en anderhalve maand te lang, en in hoger beroep is de termijn ongeveer twee jaar en vier maanden overschreden. Het hof verrekende dat in de straf.
Het hof veroordeelde de man tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 10 maanden, met aftrek van het voorarrest. Hij hoeft daardoor niet opnieuw de cel in. Hij moet het slachtoffer € 4.000 immateriële schadevergoeding betalen, hoofdelijk samen met zijn mededaders en vermeerderd met wettelijke rente vanaf 15 februari 2018. Het hof legde hem ook de schadevergoedingsmaatregel van € 4.000 op, met ten hoogste 40 dagen gijzeling als vervangend middel, en heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
22-001560-22
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.