Hof veroordeelt man voor poging doodslag vriendin in Wassenaars hotel — GHDHA:2026:579
poging doodslag / causaal verband bij samenlopende doodsoorzaken / tbs met dwangverpleging
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie (advocaat-generaal)
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte vrijgesproken van doodslag en veroordeeld voor poging tot doodslag tot 7 jaar en 6 maanden gevangenisstraf met tbs en dwangverpleging; vorderingen benadeelde partijen niet-ontvankelijk verklaard.
- Vrijspraak doodslag wegens onvoldoende bewijs causaal verband: cocaïne-intoxicatie en verwurging waren even waarschijnlijke doodsoorzaken.
- Bewezenverklaring poging doodslag: verdachte heeft met substantieel geweld de hals dichtgeknepen waardoor ernstig inwendig letsel ontstond en slachtoffer bewusteloos raakte.
- Beroep op noodweer verworpen: vorkletsel op slachtoffer wijst op aanval dóór verdachte, en het toegepaste halsgeweld was disproportioneel.
- Gevangenisstraf gematigd tot 7,5 jaar vanwege vrijspraak doodslag en overschrijding redelijke termijn met 17 maanden.
- Benadeelde partijen (nabestaanden en ex-partner) niet-ontvankelijk verklaard omdat vorderingen gebaseerd zijn op het overlijden, waarvoor verdachte niet aansprakelijk is gehouden.
Samenvatting
In de nacht van 1 op 2 januari 2022 overleed een vrouw in een Van der Valk-hotel in Wassenaar. Haar partner was die nacht ook aanwezig in de hotelkamer. Het forensisch onderzoek toonde zowel zwaar halsletstel aan — gebroken tongbeen, schildkraakbeen en ringkraakbeen — als een potentieel dodelijke hoeveelheid cocaïne in haar bloed. De man verliet de hotelkamer nadat de vrouw bewusteloos was geraakt, nam haar telefoon mee en gooide die later weg. Hij liet een bordje 'niet storen' aan de deur hangen en blokkeerde de kamer met een stoel. Pas op 3 januari werd het lichaam door een schoonmaker aangetroffen. De man werd diezelfde avond aangehouden op Schiphol met een ingepakte rolkoffer.
De rechtbank Den Haag veroordeelde hem in eerste aanleg voor doodslag tot tien jaar gevangenisstraf én tbs met dwangverpleging. In hoger beroep lag de vraag voor of het door hem toegepaste geweld de doodsoorzaak was, of dat de cocaïne-intoxicatie daarvoor verantwoordelijk was. De deskundigen konden die vraag niet eenduidig beantwoorden: het was even waarschijnlijk dat de vrouw uitsluitend aan de cocaïne was gestorven als dat een combinatie van verwurging en cocaïne de dood had veroorzaakt. Het hof concludeerde daarom dat niet wettig en overtuigend bewezen kon worden dat zijn handelen haar dood had veroorzaakt. Van doodslag werd hij vrijgesproken.
Dat de man echter met substantieel geweld haar hals had dichtgeknepen — met ernstig inwendig letsel tot gevolg — en dat hij daarmee de aanmerkelijke kans op haar dood bewust had aanvaard, stond voor het hof wél vast. Het hof achtte poging tot doodslag bewezen. Zijn verweer dat hij uit zelfverdediging had gehandeld omdat zij hem met een vork had gestoken, werd verworpen. Het hof oordeelde dat het letsel dat op haar lichaam was gevonden met een vork juist paste bij aanvallen dóór hem op haar, en dat zelfs als zij hem eerder had gestoken, het geweld aan haar hals disproportioneel was geweest. Ook het beroep op noodweerexces slaagde niet: op de camerabeelden was geen spoor te zien van de hevige gemoedsbeweging die daarvoor nodig is.
Uit psychiatrisch en psychologisch onderzoek bleek dat de man lijdt aan een stemmingsstoornis, een chronische stoornis in het gebruik van meerdere middelen en een borderline persoonlijkheidsstoornis met antisociale trekken. Het recidiverisico voor geweld in partnerrelaties wordt als hoog ingeschat. De deskundigen adviseerden tbs met dwangverpleging. Omdat het hof de bewezenverklaring beperkte tot poging doodslag — en de verdachte dus niet strafrechtelijk verantwoordelijk hield voor het overlijden — konden de nabestaanden en de ex-partner van het slachtoffer hun schadevergoedingsvorderingen, die allemaal gerelateerd waren aan het verlies door het overlijden, niet laten toewijzen. Zij werden niet-ontvankelijk verklaard.
Het hof legde een gevangenisstraf op van zeven jaar en zes maanden — lager dan de gevorderde negen jaar en zes maanden, vanwege de vrijspraak van doodslag én een overschrijding van de redelijke termijn met ruim zeventien maanden. Daarnaast gelastte het hof tbs met dwangverpleging, een maatregel zonder wettelijk maximum, omdat de veiligheid van de samenleving dit noodzakelijk maakt.
Betrokken advocaten
niet vermeld
verdachte
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
22-001913-23
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.