Hof verzoekt Aon nieuwe pensioenberekeningen te maken voor negen werknemers — GHDHA:2026:946
eenzijdige wijziging pensioenregeling, vervangende schadevergoeding
Eiser / verzoeker
negen (voormalige) werknemers van Aon Groep Nederland B.V.
Verweerder / gedaagde
Aon Groep Nederland B.V.
Het hof houdt iedere verdere beslissing aan en verwijst de zaak naar de rol zodat Aon aanvullende pensioenberekeningen kan indienen.
- Het hof wijst Aons verzoek af om terug te komen van de scenarioset Q1-2021 als uitgangspunt voor de schadebegroting, omdat de schade per 1 januari 2021 is ontstaan en voor beide regelingen dezelfde uitgangspunten gelden.
- Aon heeft niet alle door het hof gevraagde berekeningen aangeleverd: de gevraagde jaarlijks gelijkblijvende procentuele toeslag op de leeftijdsafhankelijke werkgeverspremie ontbreekt.
- Het hof draagt Aon op rekening te houden met een correctie voor ervaringssterfte bij de aankoop van pensioen, naast de reeds verwerkte kostenopslag van vijf procent.
- Het hof houdt zijn oordeel over het te hanteren percentiel (5e, 25e of hoger) aan totdat alle relevante gegevens beschikbaar zijn.
- De eiswijziging van de appellanten wordt buiten beschouwing gelaten omdat deze te laat is ingediend.
Samenvatting
Negen (voormalige) werknemers van Aon Groep Nederland B.V. procederen al jaren over een eenzijdige wijziging van hun pensioenregeling. Aon schakelde hen in 2021 over van een middelloonregeling, waarbij een gegarandeerd pensioen wordt opgebouwd, naar een beschikbare premieregeling, waarbij het uiteindelijke pensioen afhankelijk is van beleggingsresultaten. Zij stemden daar nooit mee in.
Het gerechtshof Den Haag oordeelde eerder al dat Aon niet voldoende zwaarwegende belangen had om de wijziging door te voeren. Omdat een volledig herstel van de oude regeling met terugwerkende kracht in de praktijk onmogelijk is, heeft het hof besloten dat de werknemers een vervangende schadevergoeding krijgen. Die moet worden berekend aan de hand van de zogenoemde uniforme rekenmethodiek, een wettelijk vastgelegde methode om pensioenuitkomsten in verschillende economische scenario's te vergelijken.
In dit derde tussenarrest buigt het hof zich over de vraag hoe die schadevergoeding precies moet worden berekend. Aon had de financiële dienstverlener Ortec Finance gevraagd de berekeningen te valideren. Ortec constateerde dat Aon grotendeels de instructies van het hof had gevolgd, maar signaleerde ook een aantal afwijkingen en aandachtspunten.
Een eerste discussiepunt betrof de scenarioset die als vertrekpunt wordt gebruikt. Aon wilde afstappen van de scenarioset uit het eerste kwartaal van 2021, omdat die uitgaat van een te lage rente en daarmee een vertekend beeld geeft. Het hof wijst dit verzoek af. De schade is per 1 januari 2021 ontstaan, en voor beide pensioenregelingen gelden dan dezelfde uitgangspunten, zodat er geen reden is om een andere, recentere scenarioset te gebruiken.
Daaraast constateerde het hof dat Aon niet alle gevraagde gegevens had aangeleverd. Het hof had gevraagd om berekeningen met een jaarlijks gelijkblijvende procentuele toeslag op de leeftijdsafhankelijke werkgeverspremie. Aon leverde wel een eenmalige compensatie en een jaarlijkse toeslag als percentage van het salaris, maar niet de door het hof gevraagde opslag op de werkgeverspremie. Dat is een relevante afwijking die hersteld moet worden.
Voorts wees Ortec erop dat Aon ten onrechte geen rekening had gehouden met de zogenoemde ervaringssterfte: de beroepsbevolking leeft gemiddeld langer dan de doorsnee Nederlander, en de verzekeraar Nationale-Nederlanden verdisconteert dat in de aankooptarieven voor pensioen. Aon had wel een kostenopslag van vijf procent verwerkt, maar dat staat los van de correctie voor ervaringssterfte. Het hof draagt Aon op ook die correctie mee te nemen, voor zover dit aansluit bij wat met Nationale-Nederlanden is overeengekomen.
Een punt van debat is ook welk percentiel als uitgangspunt moet dienen. De werknemers bepleiten het vijfde percentiel, het pessimistische scenario, omdat met de overgang van de gegarandeerde middelloonregeling naar de beschikbare premieregeling alle risico's op hen zijn afgewenteld. Aon meent dat het vijfde percentiel leidt tot forse overcompensatie, omdat de werknemers in 95 procent van de scenario's juist beter af zouden zijn. Het hof houdt zijn oordeel hierover voorlopig aan, maar vraagt Aon al wel toe te lichten waarom de berekeningen voor één van de appellanten bij het vijfde en het vijfennegentigste percentiel bijna gelijke uitkomsten geven, terwijl het vijfentwintigste percentiel juist veel lager uitvalt.
Het hof verwijst de zaak terug naar de rol. Aon krijgt vier weken om nieuwe, volledige berekeningen aan te leveren die voldoen aan alle aanwijzingen van het hof, waarna de werknemers twee weken hebben voor een reactie. Iedere verdere beslissing houdt het hof aan.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:3162, Gerechtshof Amsterdam, 25-11-2025, 200.349.249/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:CRVB:2025:1686, Centrale Raad van Beroep, 18-11-2025, 23/212 PW
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:GHDHA:2025:1542, Gerechtshof Den Haag, 19-08-2025, 200.324.131/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:14765, Rechtbank Den Haag, 07-08-2025, 11729207 / RP VERZ 25-50428
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Arbeidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof Den HaagRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
200.324.131/01
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een belastingadviesbureau in Amsterdam, EU-Tax, denkt dat een voormalige administratief medewerkster het concurrentiebeding heeft overtreden dat zij bij haar vertrek had getekend. Een klant van het bureau stapte begin 2020 over naar een administratiekantoor waar zij later bleek te werken. Of zij daar al in de eerste helft van 2020 bij betrokken was, is de vraag waar het hof zich nu over boog. Het hof wijst de hoofdvorderingen voorlopig af, maar geeft EU-Tax wel toegang tot digitale sporen die het antwoord kunnen geven. De vrouw werkte van 1 juli 2017 tot 1 juli 2019 bij EU-Tax. Haar dienstverband eindigde met een vaststellingsovereenkomst. Daarin stond een nieuw concurrentiebeding: een jaar lang mocht zij in een straal van 30 kilometer rond het kantoor in Den Haag geen vergelijkbare diensten leveren aan klanten van de afgelopen drie jaar. Bij overtreding hoorde een boete van € 2.500 per overtreding, plus € 250 per dag dat de overtreding voortduurt. Het beding liep dus af op 30 juni 2020. Sinds 11 oktober 2021 staat zij met een eenmanszaak ingeschreven in het handelsregister en werkt zij samen met een man die een eigen administratiepraktijk heeft. De zaak ligt bij het gerechtshof Den Haag in hoger beroep tegen het vonnis van de kantonrechter in de rechtbank Den Haag van 12 november 2025. De kantonrechter wees alle vorderingen van EU-Tax af en veroordeelde het bedrijf in de proceskosten. EU-Tax wil in hoger beroep verklaringen voor recht dat de vrouw het beding schond en dat haar werkgever onrechtmatig handelde, plus hoofdelijke betaling van de boetes of schadevergoeding. Subsidiair vraagt het bedrijf om inzage in digitale gegevens. Het hof oordeelt voorlopig dat de vrouw het beding niet heeft overtreden. Dat de klant 'via' haar naar de praktijk van haar huidige samenwerkingspartner is gekomen, betekent volgens het hof nog niet dat zij daar een actieve rol in had, en EU-Tax heeft daar geen concrete feiten over aangevoerd. De klant werd wel vanaf begin 2020 bediend door de administrateur, maar betrokkenheid van de vrouw vóór 30 juni 2020 is niet aangetoond. De administrateur schreef zijn klanten op 15 november 2021 dat zij 'vanaf oktober' 2021 tot het team was toegetreden, wat past bij de startdatum van haar eenmanszaak. Dat bericht heeft EU-Tax niet weersproken. De stelplicht ligt bij EU-Tax, en het hof gaat daarom voorbij aan haar bewijsaanbod. De vordering over de boetes is bovendien te vaag: een berekening ontbreekt en het is niet uitgelegd waarom de administrateur, die niet aan het beding is gebonden, die boetes zou moeten betalen. Daarna beoordeelt het hof de subsidiaire inzagevordering op grond van artikel 194 Rv. Het gaat om metadata en auditlogs: e-mailheaders, agenda- en telefoniegegevens, CRM-sporen en boekhoudlogs die laten zien wie wanneer in het dossier van de klant werkte, zonder de inhoud te tonen. Het hof neemt aan dat de computersystemen van de administrateur dit soort gegevens bijhouden, dat ze voldoende afgebakend zijn en dat EU-Tax er belang bij heeft, omdat ze kunnen laten zien of de vrouw in de periode van het beding voor deze klant werkte. Een mogelijk afzonderlijk account van de vrouw zelf, of een eerder gebruikt systeem van de eenmanszaak, wijst het hof af, omdat niet aannemelijk is dat dit bestaat. Het hof ziet geen reden om een specifieke deurwaarder of IT-deskundige aan te wijzen, maar eist wel dat een onafhankelijke gerechtsdeurwaarder de inzage uitvoert, eventueel met een IT-deskundige. Het hof staat de gerechtsdeurwaarder toe een uittreksel te maken van de metadata en auditlogs van de computersystemen van de administrateur, gerelateerd aan de gebruiker en de klant, over de periode van 1 januari 2020 tot en met 30 juni 2020. Dat uittreksel moet aan EU-Tax worden verstrekt, en het arrest is hierover uitvoerbaar bij voorraad. Of er daadwerkelijk een overtreding is, beoordeelt het hof pas nadat partijen op de gegevens hebben gereageerd; iedere verdere beslissing in de hoofdzaak is aangehouden.