Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2015:1726Strafrecht

Hof handhaaft celstraf van 2 maanden voor drugsverkoop in Maastricht — GHSHE:2015:1726

handel in cocaïne en hasjiesj (Opiumwet)

Eiser / verzoeker

de advocaat-generaal

VS

Verweerder / gedaagde

de verdachte

Hof spreekt de man vrij van drugsinvoer en deelname aan een criminele organisatie en veroordeelt hem voor drugsverkoop tot 2 maanden gevangenisstraf

  • Hof verwerpt het verweer dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard, onder meer wegens de inzet van een IMSI catcher en de redelijke termijn
  • Hof spreekt de verdachte, net als de rechtbank, vrij van drugsinvoer en van deelname aan een criminele organisatie wegens onvoldoende bewijs
  • Een niet te ondervragen getuigenverklaring mag toch voor het bewijs worden gebruikt omdat deze voldoende steun vindt in andere bewijsmiddelen
  • Hof stelt vast dat de redelijke termijn ook in hoger beroep is overschreden, met ruim twee maanden, en vermindert de straf met 1 maand
  • De uiteindelijke straf van 2 maanden gevangenisstraf voor verkoop van cocaïne en hasjiesj blijft gelijk aan de straf die de rechtbank eerder oplegde

Samenvatting

De rechtbank Limburg sprak een Marokkaanse man in 2013 vrij van de invoer van harddrugs, van de invoer van hennep en van deelname aan een criminele organisatie die in drugs handelde. Voor het opzettelijk verkopen van cocaïne en van hasjiesj veroordeelde de rechtbank hem wel, tot een gevangenisstraf van 2 maanden. Zowel de verdachte als de officier van justitie stelde tegen dat vonnis hoger beroep in.

Bij het hof vorderde de advocaat-generaal alsnog een veroordeling voor alle feiten, inclusief de drugsinvoer en de criminele organisatie, en een gevangenisstraf van 5 jaar. De raadsvrouwe van de verdachte bepleitte primair dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk zou worden verklaard, subsidiair volledige vrijspraak.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het hof verwierp het niet-ontvankelijkheidsverweer. De raadsvrouwe had onder meer aangevoerd dat de politie te weinig onderzoek had gedaan naar andere betrokkenen, dat de start van het onderzoek onvoldoende was vastgelegd, dat een IMSI catcher onrechtmatig was ingezet en dat de rechter-commissaris niet goed was voorgelicht over de benodigde machtiging voor het aftappen van telecommunicatie. Ook zou de stemherkenning door tolken en verbalisanten ondeugdelijk zijn geweest. Volgens het hof geldt dat niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie alleen in uitzonderlijke gevallen aan de orde is, namelijk wanneer opsporingsambtenaren doelbewust of met grove veronachtzaming van de belangen van de verdachte diens recht op een eerlijk proces hebben geschonden. De raadsvrouwe had niet duidelijk gemaakt waarom de genoemde bezwaren tot dat zwaarste rechtsgevolg zouden moeten leiden, en het hof sloot zich bovendien aan bij het oordeel van de rechtbank dat deze bezwaren al eerder op juiste gronden waren verworpen.

Ook inhoudelijk kwam het hof, net als de rechtbank, tot de conclusie dat er onvoldoende bewijs was voor de invoer van drugs en voor deelname aan een criminele organisatie. Gesprekken waarin de verdachte mogelijk op de achtergrond te horen was, waren volgens het hof te veelzijdig uit te leggen om als bewijs te dienen. Wel achtte het hof, evenals de rechtbank, bewezen dat de verdachte in oktober 2006 in Maastricht ongeveer 200 gram cocaïne en ongeveer 7 kilogram hasjiesj had verkocht. Een verweer dat de verklaring van een belastende getuige niet gebruikt mocht worden omdat de verdediging hem niet had kunnen ondervragen, verwierp het hof: die verklaring vond voldoende steun in een andere getuigenverklaring, in telefoongegevens en in de aangetroffen drugs.

Het vonnis van de rechtbank werd toch vernietigd, maar alleen omdat de tenlastelegging in hoger beroep was gewijzigd. Bij de strafoplegging ging het hof uit van een gevangenisstraf van 3 maanden als uitgangspunt voor de bewezen verkoop van cocaïne en hasjiesj. De rechtbank had in eerste aanleg al vastgesteld dat de redelijke termijn met ongeveer een jaar was overschreden en de straf daarom gematigd. Het hof stelde vast dat ook de behandeling in hoger beroep niet binnen twee jaar was afgerond, een overschrijding van ruim twee maanden. Vanwege die overschrijding van de redelijke termijn verminderde het hof de straf met 1 maand.

Het hof veroordeelde de verdachte uiteindelijk, net als de rechtbank eerder deed, tot een gevangenisstraf van 2 maanden, en gelastte de teruggave van de in beslag genomen telefoons en een tas met foto's aan de rechthebbende.

Betrokken advocaten

mr. S. Splinter

verdachte

Splinter Koers Advocaten, ROTTERDAM

56 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-000755-13

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. A.J.M. van Gink
  • dhr. mr. P.M. Frielink
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht