Hof verzwaart straf voor misbruik van nichtje naar 12 maanden cel — GHSHE:2019:1880
seksueel misbruik van een minderjarige
Eiser / verzoeker
Advocaat-generaal
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Hof vernietigt het vonnis en veroordeelt verdachte tot 12 maanden gevangenisstraf waarvan 6 maanden voorwaardelijk, plus € 5.100 schadevergoeding aan het slachtoffer
- Bewezenverklaring van seksueel binnendringen bij een kind onder de twaalf en soortgelijke handelingen tussen twaalf en zestien jaar blijft in stand
- Verklaring van het slachtoffer wordt ondersteund door bekentenissen van verdachte, getuigenverklaringen van ouderlingen en schakelbewijs uit een vergelijkbaar patroon bij een ander familielid
- Hof oordeelt, anders dan de rechtbank, dat vergelding en voorkomen van herhaling ondanks het tijdsverloop nog wel te bereiken zijn met een deels onvoorwaardelijke celstraf
- Geen strafkorting wegens overschrijding van de redelijke termijn, omdat de vertraging in eerste aanleg is gecompenseerd door een voortvarende behandeling in hoger beroep
- Schadevergoeding voor immateriële schade verlaagd naar € 5.000 op basis van de Letsellijst van het Schadefonds Geweldsmisdrijven
Samenvatting
Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 24 juli 2018 een man alsnog deels onvoorwaardelijk gestraft voor jarenlang seksueel misbruik van zijn nichtje. De rechtbank had hem eerder veroordeeld tot zes maanden geheel voorwaardelijke gevangenisstraf en 240 uur taakstraf, juist om te voorkomen dat hij de gevangenis in zou moeten voor feiten die al zeven tot dertien jaar oud waren. Het hof komt tot een ander oordeel: het legt twaalf maanden gevangenisstraf op, waarvan zes maanden onvoorwaardelijk.
Het ging om hetzelfde misbruik dat ook bij de rechtbank centraal stond: seksuele handelingen die begonnen toen het slachtoffer ongeveer vier jaar oud was en die zich uitstrekten tot haar veertiende jaar, gepleegd door haar aanmerkelijk oudere neef. Het hof achtte, net als de rechtbank, bewezen dat verdachte het meisje had getongzoend, haar borsten en vagina had betast, haar vagina had gelikt, zijn penis aan haar had getoond en zich door haar had laten pijpen. De verdediging bepleitte opnieuw vrijspraak voor alle incidenten die verdachte zelf niet had erkend, met als argument dat de verklaring van het slachtoffer onvoldoende steun vond in ander bewijs. Het hof verwierp dat verweer uitgebreid: naast de eigen bekentenis van verdachte over twee incidenten, vond de verklaring van het slachtoffer steun in de emotionele reacties die haar moeder en een andere getuige bij haar hadden waargenomen, in verklaringen van twee ouderlingen van de Jehovah's Getuigen aan wie verdachte zelf had opgebiecht over meerdere incidenten, en in wat het hof aanmerkte als schakelbewijs: een herkenbaar en gelijksoortig patroon van gedrag dat verdachte in dezelfde periode ook tegenover een ander familielid vertoonde.
Het grote verschil met de rechtbank zat in de strafmaat. Waar de rechtbank vond dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zijn doel voorbij zou schieten omdat het delict al zo lang geleden was, oordeelde het hof precies andersom: ondanks het tijdsverloop waren vergelding en het voorkomen van herhaling nog wel degelijk te bereiken met een deels onvoorwaardelijke straf. Het hof woog daarbij mee dat het misbruik plaatsvond in de familiesfeer en over een lange periode, dat het slachtoffer door het grote leeftijdsverschil een makkelijke prooi was, en dat uit haar slachtofferverklaring bleek hoe ingrijpend de gevolgen voor haar waren geweest, met angsten, nachtmerries en psychosomatische klachten.
Ook over de overschrijding van de redelijke termijn dacht het hof anders dan de rechtbank. De rechtbank had de straf verlaagd omdat de procedure in eerste aanleg te lang had geduurd. Het hof stelde vast dat die vertraging inmiddels was gecompenseerd doordat de zaak in hoger beroep binnen één jaar was afgehandeld, zodat de berechting in twee instanties toch binnen de daarvoor geldende termijn van vier jaar was gebleven. Om die reden paste het hof, anders dan de rechtbank, geen strafvermindering wegens termijnoverschrijding toe.
Bij de schadevergoeding kwam het hof tot een lager bedrag dan de rechtbank. De rechtbank had € 6.100 toegewezen, maar het hof sloot voor de immateriële schade aan bij de Letsellijst van het Schadefonds Geweldsmisdrijven, waarbij voor dit type langdurig seksueel misbruik een vergoeding van € 10.000 hoort die het hof over de twee onderliggende strafzaken verdeelde. Voor deze zaak kwam het hof daardoor uit op € 5.000 immateriële en € 100 materiële schade. Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank, veroordeelde verdachte tot twaalf maanden gevangenisstraf waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en verplichte behandeling, en wees de vordering van de benadeelde partij toe tot een bedrag van € 5.100.
Parallelle uitspraken in dezelfde zaak
Gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft op dezelfde dag uitspraak gedaan in deze gerelateerde zaken:
- ECLI:NL:GHSHE:2019:188120-002536-18 / Strafrecht
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2023:3265, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 03-10-2023, 20-002525-19
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Hof verlaagt boete voor bedrijf na arbeidsongeval naar € 22.500
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2021:3040, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 06-10-2021, 20-000517-20
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2021:2609, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 25-08-2021, 20-002756-20
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-000928-19
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. J.F. Dekking
- dhr. mr. E.N. van der Spoel
- mw. mr. F.C.J.E. Meeuwis
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.