Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2020:2998Strafrecht

Hof verlaagt boete voor onvergunde export van drugsprecursor wegens traag proces — GHSHE:2020:2998

onvergunde export en handel in de drugsprecursor ergotamine tartrate

Eiser / verzoeker

verdachte

VS

Verweerder / gedaagde

openbaar ministerie

Hof matigt de geldboete tot € 2.000, subsidiair 30 dagen hechtenis, wegens overschrijding van de redelijke termijn in eerste aanleg en hoger beroep.

  • Hof verklaart verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep voor zover dit zich richt tegen de vrijspraken van de rechtbank
  • Hof bevestigt dat het openbaar ministerie mocht kiezen om verdachte als medepleger te vervolgen in plaats van als feitelijk leidinggever
  • Een betaling van € 100.000 door het bedrijf van verdachte wordt gekoppeld aan een levering van 1,5 kilogram ergotamine tartrate, ondanks zijn verklaring dat het een vooruitbetaling betrof
  • Redelijke termijn in zowel eerste aanleg als hoger beroep overschreden, in totaal met circa acht maanden
  • Geldboete wegens de termijnoverschrijding verlaagd van de anders passend geachte € 2.500 naar € 2.000, subsidiair 30 dagen hechtenis

Samenvatting

Een man kwam in hoger beroep tegen een vonnis waarin de economische kamer van de rechtbank Oost-Brabant hem had veroordeeld voor het zonder vergunning uitvoeren en verhandelen van de stof ergotamine tartrate. Deze stof wordt in de farmaceutische industrie gebruikt als geneesmiddel tegen migraine en tegen bloedingen na een bevalling, maar kan ook worden gebruikt om illegaal LSD te maken. Om die reden geldt voor het uitvoeren en verhandelen ervan een vergunningplicht op grond van de Wet voorkoming misbruik chemicaliën.

De rechtbank had de man deels vrijgesproken en deels veroordeeld tot een geldboete van € 2.500, subsidiair 35 dagen hechtenis. Tegen de vrijspraken kon de man zelf geen hoger beroep instellen: de wet staat dat een verdachte niet toe. Het hof verklaarde hem dan ook niet-ontvankelijk voor dat deel van zijn beroep en beoordeelde alleen het overgebleven deel van de zaak opnieuw.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Uit het dossier bleek dat een bedrijf uit Dubai bij een Nederlands bedrijf 1,5 kilogram ergotamine tartrate bestelde. Dat Nederlandse bedrijf haalde de stof op zijn beurt bij een Tsjechische leverancier, waarna deze via een tussenbedrijf werd geleverd en uiteindelijk in Egypte terechtkwam. De man was op dat moment directeur van een ander bedrijf, dat een bedrag van € 100.000 aan het Nederlandse bedrijf overmaakte. Hij verklaarde dat dit bedrag een vooruitbetaling was voor toekomstige bestellingen die pas zouden plaatsvinden zodra zijn bedrijf over de benodigde vergunning zou beschikken.

Het hof geloofde die verklaring niet. Uit facturen en bankgegevens bleek dat het bedrag van € 100.000 samenhing met een bestelling van 20 kilogram ergotamine tartrate, waarvan uiteindelijk maar 1,5 kilogram daadwerkelijk werd geleverd, en dat de man wist dat de betaling voor die levering bestemd was. De verdediging voerde nog aan dat de man hooguit als feitelijk leidinggever van zijn bedrijf vervolgd had mogen worden en niet als medepleger, maar het hof wees erop dat het openbaar ministerie de vrijheid heeft om zelf te kiezen tussen die twee vervolgingswijzen. Ook het argument dat zijn bijdrage te beperkt was voor medeplegen verwierp het hof: de man had zelf de afspraken over de betalingsroute gemaakt en een essentiële bijdrage geleverd aan de levering, zodat sprake was van een nauwe en bewuste samenwerking met zijn mededaders.

Bij de strafoplegging speelde de duur van de procedure een belangrijke rol. De man was op 11 januari 2016 voor het eerst als verdachte gehoord, maar de rechtbank deed pas op 23 juli 2018 uitspraak, ruim zes maanden te laat. Ook de behandeling in hoger beroep duurde langer dan de daarvoor geldende termijn van twee jaar: de man stelde op 3 augustus 2018 hoger beroep in en het hof deed pas op 16 september 2020 uitspraak, een overschrijding van ruim een maand. In totaal was de redelijke termijn daarmee met circa acht maanden overschreden, zonder dat dit aan de man was te wijten.

Zonder die overschrijding zou het hof een geldboete van € 2.500, subsidiair 35 dagen hechtenis, passend hebben gevonden, hetzelfde bedrag als de rechtbank al had opgelegd. Vanwege de schending van de redelijke termijn volstond het hof met een lagere boete. Het hof verklaarde de man niet-ontvankelijk in het hoger beroep tegen de vrijspraken, vernietigde het vonnis voor het overige, verklaarde het medeplegen van de overtreding bewezen en veroordeelde de man tot een geldboete van € 2.000, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 30 dagen hechtenis.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-002567-18

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr.drs. K.J. van Dijk
  • dhr. mr. O.M.J.J. van De Loo
  • mw. mr. O.A.J.M. Lavrijssen
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht