Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2021:1164Strafrecht

Hof spreekt man vrij van zwaar lichamelijk letsel, veroordeelt voor mishandeling — GHSHE:2021:1164

mishandeling met letsel

Eiser / verzoeker

verdachte

VS

Verweerder / gedaagde

openbaar ministerie

Hof spreekt de man vrij van het toebrengen van of pogen tot zwaar lichamelijk letsel en veroordeelt hem voor mishandeling tot 3 weken voorwaardelijke celstraf en 160 uur taakstraf.

  • Hof spreekt verdachte vrij van het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, omdat een gebroken jukboog en scheur in het oor daar niet onder vallen
  • Hof spreekt verdachte ook vrij van poging tot zwaar lichamelijk letsel, omdat vuistslagen tegen het hoofd niet zonder meer de aanmerkelijke kans daarop scheppen
  • Hof acht mishandeling bewezen op basis van de bekennende verklaring van verdachte
  • Redelijke termijn in hoger beroep met ongeveer negen maanden overschreden, taakstraf daardoor verminderd van 180 naar 160 uur
  • Schadevergoeding van € 10.786,63 aan het slachtoffer toegewezen, waaronder € 10.000 smartengeld

Samenvatting

Een man die zijn ex-partners nieuwe vriend in januari 2017 in Maastricht meerdere keren in het gezicht sloeg, is door het gerechtshof 's-Hertogenbosch veroordeeld voor mishandeling. Het hof sprak hem vrij van de zwaardere verwijten dat hij zwaar lichamelijk letsel had toegebracht of daartoe een poging had gedaan.

De man was op de bewuste dag boos, omdat zijn voormalige partner een afspraak had met het latere slachtoffer, terwijl hij zelf dacht dat hij nog een relatie met haar had. Hij gaf het slachtoffer twee harde vuistslagen in het gezicht. Het slachtoffer liep daardoor een gebroken jukboog en een scheur in zijn oor op, moest daaraan worden geopereerd en zijn oor moest worden gehecht. Hij kreeg later ook last van angstgevoelens en herbelevingen en volgde daarvoor therapie.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De tenlastelegging bevatte drie varianten: primair het opzettelijk toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, subsidiair een poging daartoe, en meer subsidiair gewone mishandeling. Zowel de advocaat-generaal als de verdediging vonden dat het letsel niet als zwaar lichamelijk letsel in de zin van de wet kon worden aangemerkt, en het hof volgde hen daarin: een gebroken jukboog en een scheur in het oor haalden die drempel niet. De man werd van dat onderdeel vrijgesproken.

Over de poging tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel dacht het hof anders dan de advocaat-generaal, die had gevorderd dat dit onderdeel wel bewezen zou worden verklaard. Het hof oordeelde dat het meermalen met kracht slaan met de vuist tegen het hoofd niet zonder meer de aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel in het leven roept, en dat uit het dossier onvoldoende bleek dat die kans er in dit geval wel was. Ook van dit onderdeel werd de man dus vrijgesproken. Het verwijt dat hij het slachtoffer ook zou hebben geschopt, kon het hof evenmin bewezen achten: een getuige die daarover bij de politie had verklaard, kon zich dat op de zitting in hoger beroep niet meer herinneren.

Wel achtte het hof de gewone mishandeling bewezen: de man had zelf bekend dat hij het slachtoffer meermaals hard in het gezicht had geslagen. Bij het bepalen van de straf hield het hof rekening met de ernstige inbreuk op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer en de impact die het incident op hem had gehad, maar ook met het gegeven dat de man niet eerder voor een soortgelijk feit was veroordeeld en dat uit een rapport bleek dat hij aan PTSS lijdt. Het hof vond in beginsel een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie weken met een proeftijd van twee jaar en een taakstraf van 180 uur passend.

Daarop bracht het hof nog een correctie aan vanwege het tijdsverloop in de procedure. Het hoger beroep was al op 26 juni 2018 ingesteld, terwijl het hof pas op 24 maart 2021 uitspraak deed: de redelijke termijn was daarmee met ongeveer negen maanden overschreden, zonder dat dit aan de man zelf te wijten was. Het hof verwerkte deze overschrijding in de straf door de taakstraf te verlagen van 180 naar 160 uur.

Het slachtoffer had zich met een vordering van € 10.793,18 aan schadevergoeding gevoegd, waaronder € 10.000 aan smartengeld. Het hof wees daarvan € 10.786,63 toe, bestaande uit € 786,63 materiële schade en € 10.000 immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente, en verplichtte de man ook tot betaling van dat bedrag aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer. Voor kleine reiskosten naar zijn advocaat, die eigenlijk als proceskosten golden, moest de man nog € 6,55 vergoeden. Het hof vernietigde het vonnis van de politierechter, sprak de man vrij van het toebrengen van of pogen tot zwaar lichamelijk letsel, en veroordeelde hem voor mishandeling tot drie weken voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van twee jaar en een taakstraf van 160 uur.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-002208-18

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. M.J.H.J. de Vries-Leemans
  • mw. mr. M.L.P. van Cruchten
  • mw. mr. E.E. van der Bijl
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht