Hof bevestigt celstraf van 8 maanden voor inbraken en diefstal — GHSHE:2021:2090
diefstal, inbraak en belediging
Eiser / verzoeker
verdachte (appellant)
Verweerder / gedaagde
openbaar ministerie
Verdachte veroordeeld tot 8 maanden gevangenisstraf; openbaar ministerie niet-ontvankelijk in de vordering tot tenuitvoerlegging van een eerdere voorwaardelijke straf
- Hof bevestigt de veroordeling tot 8 maanden gevangenisstraf voor twee gekwalificeerde diefstallen, een diefstal en belediging
- Hof stelt vast dat de redelijke termijn zowel in eerste aanleg als in hoger beroep is overschreden en matigt de straf met 1 maand, van 9 naar 8 maanden
- Hof verklaart het openbaar ministerie niet-ontvankelijk in de vordering tot tenuitvoerlegging van een eerdere voorwaardelijke straf, omdat het gerechtshof Amsterdam die tenuitvoerlegging al eerder had gelast en de straf al was uitgezeten
- Hof past de schadevergoedingsmaatregel aan van vervangende hechtenis naar gijzeling vanwege gewijzigde wetgeving
- Slachtoffer van de inbraak in de kledingwinkel krijgt € 937,50 schadevergoeding toegewezen
Samenvatting
Een man is door het gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 31 mei 2018 veroordeeld gebleven tot 8 maanden gevangenisstraf, voor twee inbraken, een diefstal en het bespugen van zijn ex-partner. De rechtbank had hem eerder al tot diezelfde straf veroordeeld voor het wegnemen van goederen bij een woninginbraak met braak, een inbraak met inklimming in een kledingwinkel, een diefstal in een café en de belediging van zijn ex-partner. Zowel de man als de officier van justitie gingen tegen dat vonnis in hoger beroep.
Het hof verenigde zich met het oordeel van de rechtbank over de bewezenverklaring en met de meeste overwegingen daarover, en vulde het bewijs op een aantal punten alleen nog aan met extra bewijsmiddelen, zoals een DNA-match op een sigarettenpeuk die bij een van de inbraken was gevonden met een matchkans van kleiner dan één op een miljard. Het hof rekende de man de gepleegde feiten aan omdat hij het eigendomsrecht van de slachtoffers had geschonden, wat naast materiële schade ook overlast, ergernis en een gevoel van onveiligheid veroorzaakt. Bij de woninginbraak kwam daar volgens het hof nog de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van het slachtoffer bij. Ook het bespugen van zijn ex-partner, in het bijzijn van hun dochtertje, rekende het hof de man zwaar aan.
Bij het bepalen van de straf hield het hof rekening met het justitiële verleden van de man, die al vaker onherroepelijk was veroordeeld voor vermogensdelicten, en met reclasseringsrapporten waaruit een hoog recidiverisico en problemen met alcoholgebruik naar voren kwamen. Het hof zag geen aanleiding voor plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders, omdat niet aan de wettelijke voorwaarden daarvoor was voldaan, maar vond gelet op de ernst van de feiten en het strafblad van de man een onvoorwaardelijke gevangenisstraf wel op zijn plaats. In beginsel achtte het hof een straf van 9 maanden passend.
Het hof stelde echter vast dat de procedure te lang had geduurd. Tussen het eerste verhoor van de man in oktober 2015 en het vonnis van de rechtbank in mei 2018 zat ruim 7 maanden meer dan de termijn die daarvoor als redelijk geldt, en tussen het instellen van hoger beroep in juni 2018 en de uitspraak van het hof in juni 2021 nog eens ruim 12 maanden meer. In totaal duurde de procedure meer dan vier jaar. Omdat geen bijzondere omstandigheden dit tijdsverloop konden verklaren, verminderde het hof de straf met één maand, tot de 8 maanden gevangenisstraf die ook de rechtbank en de advocaat-generaal voor ogen hadden.
Twee andere onderdelen van het vonnis veranderden wel. Ten eerste paste het hof, vanwege een wetswijziging, de manier aan waarop de eerder opgelegde schadevergoeding van € 937,50 aan het slachtoffer van de inbraak in de kledingwinkel wordt afgedwongen: in plaats van vervangende hechtenis kan nu gijzeling van ten hoogste 18 dagen worden toegepast als de man niet betaalt en er geen verhaal mogelijk is, zonder dat dit zijn betalingsverplichting opheft.
Ten tweede boog het hof zich over de vordering van het openbaar ministerie om een eerder voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van 2 maanden alsnog ten uitvoer te leggen. De rechtbank had die vordering toegewezen, maar het hof stelde vast dat het gerechtshof Amsterdam in een andere zaak die tenuitvoerlegging al eerder had gelast en dat de straf inmiddels ook al was uitgezeten. Om die reden verklaarde het hof het openbaar ministerie in deze vordering niet-ontvankelijk. Voor het overige bevestigde het hof het vonnis van de rechtbank.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2026:306, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 11-02-2026, 20-000995-24
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2025:3485, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 03-12-2025, 20-000635-24
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2025:1751, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 24-06-2025, 20-000411-19
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2025:1752, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 24-06-2025, 20-000469-19
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-001833-18
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. R.G.A. Beaujean
- mw. mr. M.L.P. van Cruchten
- dhr. mr. R. Lonterman
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.