Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2021:3395Strafrecht

Hof verlaagt ontnemingsbedrag drugshandelaar wegens trage procedure — GHSHE:2021:3395

ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit drugshandel en witwassen

Eiser / verzoeker

de betrokkene (appellant)

VS

Verweerder / gedaagde

het openbaar ministerie

Betrokkene moet € 63.093 aan de Staat betalen ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit drugshandel en witwassen

  • Hof vernietigt het vonnis van de rechtbank Oost-Brabant van 21 december 2018 in de ontnemingsprocedure en herberekent het wederrechtelijk verkregen voordeel
  • Het voordeel, verkregen uit drugshandel en gewoontewitwassen waarvoor betrokkene in 2017 tot 3 jaar cel is veroordeeld, wordt via een eenvoudige kasopstelling geschat op € 66.414, lager dan de € 70.850 van de rechtbank
  • Het hof wijst het beroep op onvoldoende financiële draagkracht van de bejaarde betrokkene af, omdat niet aannemelijk is dat hij nooit aan de betalingsverplichting zal kunnen voldoen
  • De redelijke termijn in hoger beroep is met meer dan vier maanden overschreden, waardoor het hof de betalingsverplichting met 5% matigt
  • Betrokkene moet uiteindelijk € 63.093 aan de Staat betalen, bij gebreke waarvan maximaal 1.080 dagen gijzeling kan worden toegepast

Samenvatting

Een man die is veroordeeld voor drugshandel en gewoontewitwassen, moet minder geld aan de Staat terugbetalen dan de rechtbank had bepaald. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch herberekende het wederrechtelijk verkregen voordeel en verlaagde het bedrag verder omdat de procedure te lang had geduurd.

De man was eerder, bij vonnis van de rechtbank Oost-Brabant van 2 juni 2017, veroordeeld tot 3 jaar gevangenisstraf voor het medeplegen van drugshandel in 2015 en 2016 en voor gewoontewitwassen in de periode van januari 2014 tot april 2016. Naar aanleiding van die veroordeling vorderde het Openbaar Ministerie dat hij het voordeel dat hij met deze misdrijven had behaald, aan de Staat zou terugbetalen. De rechtbank stelde dit voordeel vast op € 70.850 en legde hem een betalingsverplichting van datzelfde bedrag op. Tegen die uitspraak ging de man in hoger beroep.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het voordeel werd berekend met een zogenoemde eenvoudige kasopstelling: alle legale contante inkomsten van de man en zijn echtgenote, die samen een economische eenheid vormden, werden afgezet tegen hun werkelijke contante uitgaven. Was er meer uitgegeven dan er legaal binnenkwam, dan gold dat verschil als voordeel uit onbekende, wederrechtelijke bron. Het hof nam de berekening van de rechtbank grotendeels over, maar paste deze op een paar punten aan. Zo lieten zowel de advocaat-generaal als de verdediging weten dat een contante storting van € 4.346 op de zakelijke rekening van de man niet voldoende was onderbouwd, waarna het hof deze storting buiten de berekening liet. Ook een bedrag van € 90 aan stortingen op de rekening van de minderjarige dochter van de man werd geschrapt. Contante uitgaven aan onder meer een autoverhuurbedrijf en een geldtransactie voor de huur van een appartement in Spanje bleven wel meetellen. Met deze aanpassingen kwam het hof uit op een geschat voordeel van € 66.414, lager dan de € 70.850 van de rechtbank.

De verdediging voerde verder aan dat de man, gelet op zijn hoge leeftijd, zijn pensionering en zijn AOW-uitkering, geen draagkracht meer had en dat de betalingsverplichting daarom op nihil moest worden gesteld. Het hof volgde dit standpunt niet. Volgens het hof was niet aannemelijk gemaakt dat de man nooit, ook niet in de toekomst, aan zijn betalingsverplichting zou kunnen voldoen, temeer omdat het Openbaar Ministerie hem gedurende de wettelijke verjaringstermijn onbeperkt uitstel van betaling kan geven of betaling in termijnen kan toestaan, en de man bovendien later nog vermindering of kwijtschelding kan verzoeken.

Wel stelde het hof vast dat de redelijke termijn in de hoger beroepsfase was overschreden. De man had op 3 januari 2019 hoger beroep ingesteld, terwijl het hof pas op 20 mei 2021 arrest wees: meer dan vier maanden langer dan de termijn van twee jaar die daarvoor gebruikelijk wordt gehanteerd. Om die reden matigde het hof de betalingsverplichting met 5%. Het hof stelde het te betalen bedrag daarmee vast op € 63.093. Mocht de man dit bedrag niet betalen en geen verhaal bieden, dan kan de Staat gijzeling toepassen voor ten hoogste 1.080 dagen, wat de wettelijke maximumduur is; die gijzeling heft de betalingsverplichting zelf overigens niet op.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-000016-19

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. B. Stapert
  • mw. mr. V.M. van Daalen-Mannaerts
  • mw. mr. M.L.P. van Cruchten
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht