Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2021:3834Strafrecht

Hof spreekt man vrij van witwassen, veroordeelt hem voor Marktplaats-fraude — GHSHE:2021:3834

oplichting via Marktplaats en schuldwitwassen

Eiser / verzoeker

verdachte

VS

Verweerder / gedaagde

openbaar ministerie

Verdachte vrijgesproken van schuldwitwassen maar veroordeeld tot 3 weken voorwaardelijke gevangenisstraf voor oplichting; een eerder voorwaardelijke celstraf van 1 maand wordt alsnog volledig ten uitvoer gelegd.

  • Hof spreekt verdachte vrij van schuldwitwassen van een iPhone omdat niet kan worden vastgesteld dat hij wist of moest vermoeden dat de telefoon van een misdrijf afkomstig was
  • Hof acht oplichting via Marktplaats met een valse betaalapplicatie bewezen op basis van fotoherkenning, een op verdachtes telefoon aangetroffen vergelijkbare valse betaalapplicatie en een aan zijn zoon gekoppelde auto
  • Hof constateert dat de redelijke termijn in eerste aanleg met een maand is overschreden, maar volstaat daarmee gelet op de korte totale procesduur en de aan de verdediging te wijten aanhoudingen
  • Hof gelast alsnog de volledige tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van 1 maand, in plaats van de eerdere omzetting naar een taakstraf door de politierechter
  • Vordering van de benadeelde partij wordt deels toegewezen voor de niet-betaalde iPad en deels, het gevorderde smartengeld, niet-ontvankelijk verklaard

Samenvatting

Het gerechtshof 's-Hertogenbosch behandelde het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Oost-Brabant van 9 december 2020. De politierechter had een man veroordeeld voor twee gevoegde zaken: oplichting bij de verkoop van een iPad via Marktplaats, en schuldwitwassen van een iPhone.

Van het tweede feit sprak het hof de verdachte vrij. De iPhone bleek afkomstig van een andere oplichting, gepleegd door de zoon van de verdachte en een andere man, waarna de verdachte het toestel op verzoek van zijn zoon bij een tweedehandswinkel had ingeleverd omdat zijn zoon zijn legitimatiebewijs niet bij zich had. Volgens het hof kon niet worden vastgesteld dat de verdachte wist, of redelijkerwijs moest vermoeden, dat de telefoon van een misdrijf afkomstig was: hij paste niet bij het signalement van de tweede man die bij de oplichting van de telefoon betrokken was, en het dossier bevatte verder geen aanwijzingen voor zijn wetenschap.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Van de oplichting met de iPad achtte het hof de verdachte wel schuldig. Iemand had via Marktplaats gereageerd op een advertentie voor een iPad, met een verkoper afgesproken dat hij zou betalen via een bankapp, en bij de overhandiging van de iPad met een valse betaalapplicatie voorgewend het aankoopbedrag van € 375 te hebben overgemaakt. Het geld kwam nooit binnen. De verdachte werd herkend door zowel de verkoper als diens zoon bij een fotoconfrontatie, de auto waarin de koper wegreed stond op naam van verdachtes zoon, en op verdachtes eigen telefoon werd een vergelijkbare valse bankapplicatie aangetroffen. De raadsman wees erop dat een enkelvoudige fotoconfrontatie voorzichtig moet worden gewogen en dat mogelijk de zoon de telefoon van zijn vader had gebruikt, maar het hof vond voor die mogelijkheid geen steun in het dossier en achtte de oplichting bewezen.

Bij de strafoplegging hield het hof rekening met het justitiële verleden van de verdachte, die al meerdere keren voor vermogensdelicten was veroordeeld, waardoor de wettelijke taakstrafverbod-bepaling van toepassing was en een taakstraf dus niet in aanmerking kwam. Tegelijk woog het hof de persoonlijke omstandigheden van de verdachte mee: hij staat onder bewind, leeft van een bijstandsuitkering, kampt met beginnende longkanker en heeft zich vrijwillig gemeld bij een verslavingskliniek. Het hof stelde verder vast dat de redelijke termijn in de procedure bij de politierechter met een maand was overschreden, maar volstond met die constatering omdat de totale procedure toch binnen vier jaar was afgerond en de vertraging vooral was veroorzaakt door aanhoudingsverzoeken van de verdediging zelf.

Het hof legde de verdachte een voorwaardelijke gevangenisstraf van 3 weken op met een proeftijd van 2 jaar, lager dan de 4 weken die zowel de politierechter als de advocaat-generaal in hoger beroep voor ogen hadden, mede vanwege de persoonlijke omstandigheden. Daarnaast gelastte het hof, anders dan de politierechter eerder had gedaan, de volledige tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van 1 maand: de politierechter had die straf nog omgezet in een taakstraf van 60 uur, maar omdat de verdachte zich binnen de proeftijd opnieuw schuldig had gemaakt aan een strafbaar feit, moet hij die maand nu alsnog uitzitten.

Ten slotte wees het hof de vordering van de benadeelde partij toe voor het bedrag van de niet-betaalde iPad, € 300, vermeerderd met wettelijke rente, en verklaarde het de gevorderde € 200 aan smartengeld niet-ontvankelijk omdat daarvoor nader onderzoek nodig zou zijn dat het strafproces onevenredig zou belasten. Ook de in beslag genomen telefoon van de verdachte werd verbeurdverklaard.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-002793-20

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. J. Platschorre
  • dhr. mr.drs. P. Fortuin
  • dhr. mr. A.C. Bosch
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht