Hof verlaagt straf voor verkeersdelicten wegens trage procedure in hoger beroep — GHSHE:2021:554
verkeersdelicten, vernieling en tenuitvoerlegging van voorwaardelijke straffen
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 6 weken gevangenisstraf waarvan 4 weken voorwaardelijk voor verkeersdelicten en vernieling, met toewijzing van drie vorderingen tot tenuitvoerlegging van eerdere voorwaardelijke straffen
- Hof neemt de bewezenverklaring van de politierechter over voor meerdere verkeersdelicten en vernieling, aangevuld met extra bewijsmiddelen
- Straf verlaagd naar 6 weken gevangenisstraf waarvan 4 weken voorwaardelijk, in plaats van de 7 weken onvoorwaardelijk uit het vonnis van de politierechter
- Redelijke termijn in hoger beroep met ruim 3 maanden overschreden, waardoor het onvoorwaardelijke strafdeel met 1 week wordt verminderd
- Openbaar ministerie alsnog niet-ontvankelijk verklaard in een van de vier vorderingen tot tenuitvoerlegging omdat die straf al was uitgezeten
- Schadevergoeding aan een van de twee slachtoffers verlaagd van € 1.971 naar € 1.722,64 wegens verrekenbare omzetbelasting
Samenvatting
Een man die in 1988 is geboren, stond in twee gevoegde zaken terecht bij de politierechter in de rechtbank Oost-Brabant. De ene zaak ging over het besturen van een auto zonder daartoe bevoegd te zijn, het verlaten van de plaats van een ongeval zonder zich kenbaar te maken, en het weigeren van een ademanalysetest. De andere zaak ging over de vernieling van een ruit van een ander en het opnieuw weigeren om mee te werken aan een voorlopig alcoholonderzoek. De politierechter veroordeelde hem op 28 november 2018 tot zeven weken onvoorwaardelijke gevangenisstraf, wees vier vorderingen tot tenuitvoerlegging van eerder opgelegde voorwaardelijke straffen geheel of gedeeltelijk toe, en veroordeelde hem tot het vergoeden van schade aan twee slachtoffers.
De man ging op dezelfde dag in hoger beroep. In hoger beroep bestreed zijn raadsman de bewezenverklaring niet, maar voerde alleen een verweer over de hoogte van de straf, met als argument dat de man na een periode van dakloosheid inmiddels een eigen woning had die hij bij detentie zou kunnen kwijtraken.
Het hof nam de bewijsvoering van de politierechter over, aangevuld met een verklaring van de eigenaar van de auto en met de eigen verklaring van de man, en achtte alle tenlastegelegde feiten bewezen. Bij de strafoplegging woog het hof mee dat de man de verkeersveiligheid in gevaar had gebracht door zonder rijbevoegdheid te rijden, dat hij na het ongeval was doorgereden zonder zich bekend te maken zodat het slachtoffer hem niet aansprakelijk kon stellen, en dat hij tot twee keer toe had geweigerd mee te werken aan een ademanalyse. Ook zijn justitiële documentatie, met eerdere veroordelingen voor verkeersdelicten en vernieling, telde mee. Zijn persoonlijke omstandigheden, waaronder een eigen woning en een Wajong-uitkering, stonden er naar het oordeel van het hof niet aan in de weg dat alsnog een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf werd opgelegd.
Het hof besteedde uitgebreid aandacht aan de redelijke termijn. De behandeling in eerste aanleg, gerekend vanaf het verhoor van de man op 22 oktober 2017 tot het vonnis van 28 november 2018, bleef met een jaar en een maand binnen de toegestane termijn van twee jaar. In hoger beroep liep dit anders: tussen het instellen van het hoger beroep op 28 november 2018 en dit arrest van 17 februari 2021 zaten twee jaar en drie maanden, drie maanden meer dan de termijn van twee jaar die het hof voor de afhandeling van een hoger beroep aanhoudt. Het hof stelde vast dat de redelijke termijn daardoor was geschonden en verbond daaraan gevolgen voor de strafoplegging. Zonder die overschrijding zou een gevangenisstraf van zes weken, waarvan drie weken voorwaardelijk, passend zijn geweest. Vanwege de overschrijding legde het hof in plaats daarvan zes weken gevangenisstraf op, waarvan vier weken voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, zodat de man per saldo een week minder hoeft uit te zitten.
Ook wijzigde het hof de beslissing over een van de vier vorderingen tot tenuitvoerlegging: omdat bleek dat de man de betreffende twee weken gevangenisstraf uit een eerdere zaak al had uitgezeten, verklaarde het hof het openbaar ministerie in die vordering niet-ontvankelijk. De drie andere vorderingen, waaronder twee weken gevangenisstraf, 44 uur taakstraf en het resterende deel van een eerdere voorwaardelijke week gevangenisstraf, bleven wel toegewezen.
Tot slot verlaagde het hof de toegewezen schadevergoeding aan het eerste slachtoffer van € 1.971,- naar € 1.722,64, omdat de omzetbelasting voor deze ondernemer verrekenbaar bleek. De schadevergoeding van € 246,- aan het tweede slachtoffer bleef in stand. Het hof veroordeelde de man uiteindelijk tot zes weken gevangenisstraf waarvan vier weken voorwaardelijk, gelastte de tenuitvoerlegging van drie eerder voorwaardelijk opgelegde straffen en bevestigde het vonnis van de politierechter voor het overige.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2023:3265, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 03-10-2023, 20-002525-19
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Hof verlaagt boete voor bedrijf na arbeidsongeval naar € 22.500
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2021:3040, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 06-10-2021, 20-000517-20
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2021:2609, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 25-08-2021, 20-002756-20
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-003759-18
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. J.F. Dekking
- dhr. mr. E.N. van der Spoel
- mw. mr. F.C.J.E. Meeuwis
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.