Hof veroordeelt man alsnog voor poging tot afpersing met vuurwapen in Terneuzen — GHSHE:2022:2038
poging tot afpersing met vuurwapen
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 210 dagen gevangenisstraf, waarvan 73 dagen voorwaardelijk, wegens poging tot afpersing met een vuurwapen door twee of meer personen.
- Vrijspraak van medeplegen van diefstal met geweld blijft in stand
- Poging tot afpersing in vereniging alsnog bewezenverklaard, anders dan de rechtbank
- Verdachte hield medeslachtoffer vast in plaats van haar te beschermen, en leverde daarmee een substantiële bijdrage aan het delict
- Latere verklaring van een mededader die de lezing van de verdachte ondersteunde, als ongeloofwaardig terzijde geschoven
- Redelijke termijn in hoger beroep overschreden met bijna drie maanden, onvoorwaardelijk strafdeel met 30 dagen verminderd
Samenvatting
Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft een man alsnog veroordeeld voor een poging tot afpersing met een vuurwapen, nadat de rechtbank hem daarvan eerder had vrijgesproken. Het Openbaar Ministerie ging tegen die vrijspraak in hoger beroep.
De zaak draaide om een incident op 1 juli 2018 in Terneuzen. Die avond had de man eerder al een ontmoeting gehad met drie andere jongeren, onder wie de latere aangever. Daarbij zag hij dat deze een flinke bundel geld bij zich had. Later die avond sprak de man met hen af elkaar weer te treffen bij een Jumbo-supermarkt. Terwijl de drie in hun auto op hem zaten te wachten, kwamen ineens vier personen op de auto afrennen, onder wie de verdachte en twee mededaders. Een van de mededaders trok het portier open en sommeerde de aangever naar buiten te komen. Een andere mededader trok vervolgens een pistool en riep herhaaldelijk dat de aangever zijn geld, portemonnee en telefoon moest afgeven. Toen de aangever weigerde, werd hij uit de auto getrokken, ontstond een worsteling en werd hij op de motorkap geduwd. Uiteindelijk schoot de mededader met het vuurwapen, waarbij de aangever een schotverwonding aan twee vingers van zijn hand opliep. Gedurende het hele incident had de verdachte de derde aanwezige, een vriendin van de aangever, vastgehouden en naar achteren geduwd, zodat zij niet kon ingrijpen.
De rechtbank had geoordeeld dat niet bewezen kon worden dat de man wist van het plan van zijn mededaders en sprak hem vrij, zowel van het primair tenlastegelegde medeplegen van diefstal met geweld als van de subsidiair tenlastegelegde poging tot afpersing. De verdediging hield ook in hoger beroep vol dat de man juist beschermend tegenover de vriendin had willen optreden en zich van het geweld had gedistantieerd.
Het hof volgde de rechtbank wel in de vrijspraak van diefstal met geweld, maar oordeelde anders over de poging tot afpersing. Volgens het hof was de gang van zaken juist gepland: de groep rende gezamenlijk op de auto af, en de man was degene die eerder op de avond het geld bij de aangever had gezien en die het latere afspraakje had geregeld. Toen hij het vuurwapen van zijn mededader zag, distantieerde hij zich niet, maar hield hij juist de vriendin tegen zodat zij niet kon ingrijpen. Daarmee had hij naar het oordeel van het hof niet beschermend maar juist meewerkend gehandeld, en een wezenlijke bijdrage geleverd aan de poging tot afpersing. Een latere, afwijkende verklaring van een van de mededaders die de lezing van de verdachte leek te ondersteunen, achtte het hof ongeloofwaardig en op punten in strijd met andere bewijsmiddelen.
Bij de strafoplegging vond het hof de door de advocaat-generaal geëiste straf van 180 dagen, waarvan 43 dagen voorwaardelijk, onvoldoende recht doen aan de ernst van het gebeurde. Er was immers gedreigd en geschoten met een vuurwapen op straat, wat niet alleen voor de aangever fysieke en psychische gevolgen had, met onder meer slaapproblemen en angst om 's avonds naar buiten te gaan, maar ook het veiligheidsgevoel in de buurt aantastte. Het hof kwam daarom in beginsel uit op 240 dagen gevangenisstraf, waarvan 73 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.
Wel stelde het hof vast dat de redelijke termijn in hoger beroep was overschreden. Het Openbaar Ministerie had op 22 oktober 2019 hoger beroep ingesteld, terwijl de zaak binnen twee jaar met een eindarrest afgerond had moeten zijn. Met de uitspraak op 12 januari 2022 was de procedure in hoger beroep twee jaar en bijna drie maanden onderweg, een overschrijding van bijna drie maanden waarvoor geen bijzondere rechtvaardiging bestond. Het hof verrekende dit in de straftoemeting door het onvoorwaardelijke deel van de straf met 30 dagen te verminderen.
Uiteindelijk veroordeelde het hof de man tot 210 dagen gevangenisstraf, waarvan 73 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met aftrek van de tijd die hij al in voorarrest had doorgebracht. De in beslag genomen telefoons kreeg hij terug en het geld dat bij hem in beslag was genomen, ging naar de aangever als rechthebbende. Ook hief het hof het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2025:1230, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 29-04-2025, 20-001100-24
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2022:3846, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 09-11-2022, 20-000950-21
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2022:1680, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 25-05-2022, 20-002315-20
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2018:2220, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 23-05-2018, 20-003375-16
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-003246-19
Procedure
Hoger beroep
Vermoedelijke eerste aanleg
Rechtspraak.nl legt bij deze uitspraak geen verwijzing naar de eerste aanleg. Juristi heeft die gezocht op het parketnummer dat in de uitspraak zelf staat. Dat klopt vrijwel altijd, maar is niet door de Rechtspraak bevestigd.
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. O.M.J.J. van De Loo
- dhr. mr.drs. K.J. van Dijk
- dhr. mr. J.W.E. Luiten
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.