Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2022:2415Strafrecht

Hof veroordeelt Terneuzenaar na cassatie tot 285 dagen cel voor inbraken — GHSHE:2022:2415

woninginbraak en bedrijfsinbraak in vereniging

Eiser / verzoeker

de advocaat-generaal

VS

Verweerder / gedaagde

de verdachte

Hof veroordeelt de man, na gedeeltelijke vrijspraak van inbraken in een bedrijfspand, tot een gevangenisstraf van 285 dagen

  • Hof verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep voor zover dat is gericht tegen zijn eigen vrijspraak van een van de feiten
  • Hof spreekt de verdachte, anders dan de rechtbank en de advocaat-generaal, vrij van twee van de vier tenlastegelegde inbraken in het bedrijfspand wegens onvoldoende bewijs
  • Aangetroffen DNA bij een raam is onvoldoende om diefstal bewezen te achten wanneer niet vaststaat dat er goederen zijn weggenomen
  • Hof houdt bij de strafmaat rekening met de eerdere onherroepelijke veroordelingen van de verdachte voor soortgelijke feiten en de oriëntatiepunten voor recidive
  • Hof vermindert de straf van 300 naar 285 dagen wegens overschrijding van de redelijke termijn tijdens de cassatiefase bij de Hoge Raad

Samenvatting

Een man uit Terneuzen werd verdacht van een reeks inbraken in 2017. Zo zou hij samen met een ander zijn ingebroken in de woning van een vriend van zijn moeder, die hem kort daarvoor nog had geholpen met geld lenen, en zou hij in een periode van enkele weken meermalen hebben ingebroken in een pand waar ook zijn moeder woonde. De politierechter in de rechtbank Zeeland-West-Brabant veroordeelde hem in 2017 tot 12 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. De man ging in hoger beroep, waarna het gerechtshof Den Bosch hem in 2019 veroordeelde tot 10 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Tegen die uitspraak stelde hij beroep in cassatie in. De Hoge Raad vernietigde het arrest van het hof in 2021 en verwees de zaak terug naar het hof, dat de zaak daarom opnieuw moest beoordelen.

Bij de rechtbank was de man ook vrijgesproken van een van de tenlastegelegde feiten. Omdat hij tegen zijn eigen vrijspraak geen hoger beroep kan instellen, verklaarde het hof hem niet-ontvankelijk voor dat onderdeel van zijn beroep: die vrijspraak stond dus al vast.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Voor de overige feiten kwam het hof gedeeltelijk tot een ander oordeel dan de rechtbank en de advocaat-generaal. Bewezen werd geacht dat de man had ingebroken in de woning van de vriend van zijn moeder en daar een TomTom, twee kratten bier en flessen cola had weggenomen. Ook werd bewezen dat hij op 25 juni 2017 met een ander had geprobeerd in te breken in het pand waar zijn moeder woonde, waarbij zij een slot hadden geforceerd zonder dat de inbraak lukte, en dat hij daar later, op of omstreeks 25 juni en 13 juli 2017, daadwerkelijk geld had weggenomen. Van twee andere, soortgelijke voorvallen in dat pand, op 3 of 4 juli en op 9 juli, sprak het hof hem echter vrij: voor het ene voorval was er geen rechtstreeks bewijs en schoot het zogenoemde schakelbewijs tekort, en voor het andere voorval was weliswaar DNA van de man aangetroffen bij een raam, maar bleek onvoldoende dat daadwerkelijk iets was weggenomen.

Bij het bepalen van de straf hield het hof rekening met de ernst van de feiten: de man had misbruik gemaakt van het vertrouwen van een vriend van zijn moeder en herhaaldelijk ingebroken in het gebouw waar zijn moeder zelf woonde. Ook telde mee dat hij al vaak eerder onherroepelijk was veroordeeld voor soortgelijke feiten. Aan de hand van de landelijke oriëntatiepunten voor woninginbraak en bedrijfsinbraak bij recidive, en gelet op de overige persoonlijke omstandigheden van de man en de ouderdom van de feiten, kwam het hof uit op een gevangenisstraf van 300 dagen als uitgangspunt.

Het hof stelde echter vast dat de redelijke termijn was geschonden in de periode dat de zaak bij de Hoge Raad lag: tussen het instellen van het cassatieberoep op 26 februari 2019 en het arrest van de Hoge Raad van 6 april 2021 was de redelijke termijn met iets minder dan zes weken overschreden. Om die reden verminderde het hof de straf tot een gevangenisstraf van 285 dagen.

Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank voor zover dat nog aan zijn oordeel onderworpen was en veroordeelde de man tot een gevangenisstraf van 285 dagen, met aftrek van de tijd die hij al in voorarrest had doorgebracht. Van de gevorderde schadevergoeding van de bestolen vriend van zijn moeder wees het hof € 139,80 toe voor de gestolen spullen, vermeerderd met wettelijke rente; de gevorderde vergoeding voor immateriële schade en voor niet ten laste gelegde goederen wees het hof af.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-000857-21

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. M.L.P. van Cruchten
  • dhr. mr. F.P.E. Wiemans
  • dhr. mr. R.G.A. Beaujean
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht