Hof veroordeelt hennepkweker opnieuw tot taakstraf en voorwaardelijke celstraf — GHSHE:2022:408
hennepkwekerij en diefstal van stroom en water
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 1 maand en een taakstraf van 120 uur wegens hennepteelt en diefstal van stroom en water.
- Vonnis van de politierechter vernietigd wegens een vormfout: het proces-verbaal van het mondelinge vonnis was niet correct ondertekend
- Verweer dat de schuur was onderverhuurd verworpen: de opgegeven onderhuurder herkende het huurcontract niet en kwam niet overeen met het signalement
- Bewezen: telen van 447 hennepplanten en diefstal van stroom en water via gemanipuleerde meters
- Eerdere onherroepelijke veroordelingen voor Opiumwetdelicten wegen mee in het nadeel van de verdachte
- Redelijke termijn in hoger beroep met ongeveer acht maanden overschreden, taakstraf met 20 uur verminderd
Samenvatting
Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft een man opnieuw veroordeeld voor het telen van hennep en het stelen van stroom en water, nadat het vonnis van de politierechter om een formele reden moest worden vernietigd.
De zaak gaat over een hennepkwekerij die op 28 juni 2017 werd aangetroffen in een schuur bij een woning in Heeswijk-Dinther. Agenten vonden er vier kweekruimtes met in totaal 447 hennepplanten. Onderzoek wees uit dat de stroom voor de kwekerij illegaal werd afgetapt via een aansluiting buiten de elektriciteitsmeter om, waarbij de verzegeling van de aansluitkast was verbroken. Ook het water voor de kwekerij bleek illegaal te zijn afgenomen doordat de watermeter was gemanipuleerd.
De politierechter had de man in 2019 veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van een maand met een proeftijd van twee jaar en een taakstraf van 120 uur. Ook moest hij de netbeheerder een schadevergoeding van € 3.779,17 betalen voor de gestolen stroom. De man ging tegen dat vonnis in hoger beroep en bepleitte vrijspraak.
Het hof moest het vonnis van de politierechter vernietigen, maar niet omdat het inhoudelijk anders oordeelde: het proces-verbaal van de zitting waarin het mondelinge vonnis was vastgelegd, bleek niet op de juiste manier ondertekend en miste daardoor rechtskracht.
Inhoudelijk kwam het hof tot dezelfde conclusie als de politierechter. De verdediging voerde aan dat de man de schuur had onderverhuurd aan een derde en dat hij zelf overdag altijd aan het werk en 's avonds laat pas thuis was, zodat hij niet verantwoordelijk kon worden gehouden voor de kwekerij. Het hof verwierp dat verweer. De persoon die volgens het huurcontract de onderhuurder was, verklaarde tegenover de politie niets van dat contract te weten, en zijn uiterlijk kwam bovendien niet overeen met het signalement dat de man van zijn onderhuurder had gegeven. Bovendien bleek uit een verklaring van een buurvrouw dat de schuur al werd verduisterd vanaf het moment dat de man er eind 2016 kwam wonen, terwijl het huurcontract pas op 31 maart 2017 was gedateerd. Ook de elektriciteits- en watermeter, die waren gemanipuleerd, bevonden zich niet in de schuur maar in de hal van de woning waar de man zelf woonde. Op grond hiervan achtte het hof niet aannemelijk dat een ander dan de man verantwoordelijk was voor de kwekerij en de diefstal van stroom en water, en bleven alle drie de feiten bewezen.
Bij de strafoplegging hield het hof rekening met de risico's van een illegale stroomaansluiting, de schade aan het drinkwaternet en het gevaar dat hennepteelt vaak gepaard gaat met andere criminaliteit. Ook telde mee dat de man al eerder onherroepelijk was veroordeeld voor Opiumwetdelicten, zonder dat dit hem had weerhouden opnieuw in de fout te gaan. Het hof kwam daarom in beginsel uit op een voorwaardelijke gevangenisstraf van een maand met een proeftijd van twee jaar en een taakstraf van 140 uur, hoger dan de 100 uur die de advocaat-generaal had geëist.
Het hof stelde echter ook vast dat de redelijke termijn in hoger beroep met ongeveer acht maanden was overschreden, zonder dat daarvoor een bijzondere reden bestond. Om die overschrijding te compenseren, verminderde het hof de taakstraf met 20 uur. Per saldo kwam de man daarmee uit op dezelfde straf als de politierechter eerder had opgelegd: een voorwaardelijke gevangenisstraf van een maand met een proeftijd van twee jaar en een taakstraf van 120 uur, subsidiair 60 dagen hechtenis. Daarnaast moet hij de netbeheerder € 3.779,17 aan schadevergoeding betalen, vermeerderd met wettelijke rente, en draait hij op voor de proceskosten van de benadeelde partij.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2022:3846, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 09-11-2022, 20-000950-21
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2018:2220, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 23-05-2018, 20-003375-16
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2018:664, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 16-02-2018, 20-000171-17
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:RBLIM:2016:10389, Rechtbank Limburg, 01-12-2016, 03/661133-15
Rechtbank Limburg · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-001691-19
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. O.M.J.J. van De Loo
- dhr. mr. F.P.E. Wiemans
- mw. mr.drs. S.V. Pelsser
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.