Hof verlaagt ontnemingsbedrag voor illegale handel in exotische vogels — GHSHE:2023:1765
ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel uit illegale vogelhandel
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
betrokkene
Betrokkene moet € 12.000 aan de Staat betalen ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit illegale vogelhandel, aanzienlijk minder dan de rechtbank oorspronkelijk vaststelde.
- Percentage niet of onjuist geringde vogels bijgesteld naar 68,6 procent, in lijn met rechtbank, advocaat-generaal en verdediging
- Dubbeltelling wegens verkoop via meerdere kanalen naar redelijkheid geschat op 50 procent bij gebrek aan een sluitende administratie
- Beroep op legaal bezit via CITES-papieren verworpen wegens ontbreken van onderbouwende documenten
- Wederrechtelijk verkregen voordeel definitief vastgesteld op € 13.667,14, aanzienlijk lager dan het door de rechtbank geschatte bedrag
- Betalingsverplichting verder gematigd naar € 12.000 wegens overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep met 2 jaar en ruim 2 maanden
Samenvatting
Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft in een ontnemingszaak het bedrag dat een man moet terugbetalen wegens illegale handel in exotische vogels fors verlaagd, zowel omdat het geschatte voordeel lager uitviel dan aangenomen als wegens een trage behandeling van de zaak. Het hoger beroep was namens de man ingesteld tegen het vonnis van de economische kamer van de rechtbank Oost-Brabant van 12 februari 2019.
De onderliggende veroordeling ging over opzetheling en overtreding van de Flora- en faunawet: de man had roofvogels en uilen verhandeld zonder de vereiste ringen of documenten, en had ook vogels geheeld. De rechtbank had het daarmee behaalde wederrechtelijk verkregen voordeel geschat op ruim € 19.970 en de man verplicht dat bedrag aan de Staat terug te betalen.
In hoger beroep werd uitvoerig gestreden over de juiste berekening van dat voordeel. Het hof volgde de rechtbank, de advocaat-generaal en de verdediging in de conclusie dat het percentage vogels dat niet of onjuist geringd was, moest worden bijgesteld naar 68,6 procent. Ook was het hof het eens met de verdediging dat sprake was van dubbeltellingen, omdat dezelfde vogels via meerdere kanalen waren aangeboden; omdat de man zijn administratie niet op orde had en het precieze percentage niet kon worden vastgesteld, schatte het hof deze dubbeltelling naar redelijkheid op 50 procent. Verder liet het hof twee soorten vogels buiten de berekening omdat niet vaststond dat deze ooit in het bezit van de man waren geweest, en verwierp het de stelling dat hij over de juiste CITES-papieren beschikte, omdat hij dit niet met documenten had onderbouwd. Ook de door de man opgegeven prijzen voor bepaalde papegaaiensoorten werden niet gevolgd, omdat deze laat en zonder onderbouwing waren genoemd terwijl andere verklaringen op hogere bedragen wezen.
Met al deze correcties kwam het hof uit op een aanmerkelijk lager wederrechtelijk verkregen voordeel dan de rechtbank had vastgesteld, namelijk € 13.667,14.
Daarnaast beoordeelde het hof het verweer dat de redelijke termijn van berechting was geschonden. Het hof stelde vast dat de behandeling in hoger beroep veel te lang had geduurd: de man had op 14 februari 2019 hoger beroep ingesteld, terwijl het hof pas op 26 april 2023 arrest wees, een overschrijding van 2 jaar en ruim 2 maanden die niet aan de verdediging was te wijten. Het hof verwierp wel het meest verstrekkende standpunt van de verdediging, dat de ontnemingsvordering daarom zou moeten worden afgewezen of op nihil gesteld, maar honoreerde het argument wel door de betalingsverplichting verder te matigen. Het hof stelde het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 13.667,14 en legde de man de verplichting op om € 12.000 aan de Staat te betalen.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2025:1417, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 22-05-2025, 20-002673-23
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2025:608, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 07-03-2025, 20-001420-22
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2024:2986, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 20-09-2024, 20-001811-23
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2023:3694, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 08-11-2023, 20-001040-22
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-000451-19
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. A.J. Henzen
- dhr. mr. A.R. Hartmann
- dhr. mr. W.F. Koolen
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.