Hof legt zwaardere celstraf op voor uitkeringsfraude dan geëist — GHSHE:2023:2547
uitkeringsfraude met de Ziektewet
Eiser / verzoeker
de advocaat-generaal
Verweerder / gedaagde
de verdachte
Hof spreekt de man vrij van het gebruikmaken van valse stukken en veroordeelt hem voor uitkeringsfraude tot 5 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf
- Hof spreekt de verdachte vrij van het gebruikmaken van een valse arbeidsovereenkomst en salarisspecificatie omdat niet buiten redelijke twijfel vaststaat dat deze vals zijn opgemaakt
- De verdachte bekent het opzettelijk niet melden bij het UWV van werkzaamheden en inkomsten uit een eigen hotel tijdens het ontvangen van een Ziektewetuitkering
- Door de fraude ontving de verdachte ten onrechte € 74.481,94 aan uitkering gedurende bijna twee jaar
- Hof legt, ondanks de vrijspraak van een van de twee feiten, een zwaardere straf op dan de advocaat-generaal vorderde omdat een taakstraf onvoldoende recht doet aan de ernst van de fraude
- Hof oordeelt dat de redelijke termijn, anders dan de verdediging betoogde, niet is overschreden
Samenvatting
Een man vroeg begin 2016 een Ziektewetuitkering aan bij het UWV, nadat hij naar eigen zeggen ziek was geworden kort na indiensttreding bij een bedrijf. Het UWV kende de uitkering toe en beëindigde deze pas op 26 februari 2018, toen de maximale uitkeringsduur was bereikt. Uit onderzoek bleek echter dat de man in de tussentijd eigenaar was van een hotel, waarvoor hij volgens zijn eigen belastingaangifte werkzaamheden verrichtte en waaruit hij inkomsten van ruim € 14.000 ontving. Hij had dit nooit aan het UWV gemeld, terwijl hij daar wel herhaaldelijk op was gewezen. Zo ontving hij ten onrechte een bedrag van € 74.481,94 aan uitkering. De politierechter in de rechtbank Limburg veroordeelde hem hiervoor, en voor het gebruikmaken van een vervalste arbeidsovereenkomst en salarisspecificatie bij de aanvraag, tot 4 maanden gevangenisstraf, waarvan 2 maanden voorwaardelijk. De man stelde tegen dat vonnis hoger beroep in.
Bij het hof bepleitte de verdediging vrijspraak van het gebruikmaken van de valse arbeidsovereenkomst en salarisspecificatie. Volgens de man had hij in februari 2016 wel degelijk gewerkt en salaris ontvangen, via een tussenpersoon, ook al bleek uit onderzoek dat er geen salaris op zijn bankrekening was bijgeschreven. Het hof volgde dit verweer: het achtte niet buiten redelijke twijfel bewezen dat de arbeidsovereenkomst en salarisspecificatie daadwerkelijk vals waren opgemaakt, en sprak de man daarom vrij van dit onderdeel.
Van het tweede feit, het opzettelijk niet melden van zijn werkzaamheden en inkomsten bij het UWV, had de man ter zitting een bekennende verklaring afgelegd. Het hof achtte dit bewezen: de man had, ondanks herhaalde waarschuwingen dat hij wijzigingen direct moest doorgeven, jarenlang verzwegen dat hij naast zijn uitkering ook een hotel exploiteerde. Daarmee had hij misbruik gemaakt van het sociale zekerheidsstelsel, dat is bedoeld voor mensen die door ziekte echt niet in hun eigen onderhoud kunnen voorzien en dat op solidariteit berust.
Bij de strafmaat sloot het hof aan bij de landelijke oriëntatiepunten voor fraude, die bij een benadelingsbedrag tussen € 70.000 en € 125.000 uitgaan van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 5 tot 9 maanden, of van een taakstraf gecombineerd met een voorwaardelijke celstraf. Het hof achtte verschillende factoren strafverzwarend: de fraude had bijna twee jaar geduurd, de man had een aanzienlijk bedrag onterecht ontvangen, hij had het geld niet terugbetaald, hij was jarenlang onbereikbaar en onvindbaar geweest voor het onderzoek en pas na ruim zeven jaar, tijdens de zitting in hoger beroep, een verklaring afgelegd.
De advocaat-generaal had, ondanks deze omstandigheden, om een deels voorwaardelijke taakstraf van 200 uur gevraagd. Het hof vond dat onvoldoende recht doen aan de ernst van het bewezenverklaarde feit, ook al was de man van het eerste feit vrijgesproken, en achtte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 5 maanden passend. Het hof merkte daarbij nog op dat de redelijke termijn, anders dan de verdediging had betoogd, niet was overschreden: vanaf de uitreiking van de dagvaarding op 23 februari 2021 tot het arrest van 10 juli 2023 was de termijn van twee jaar per instantie niet overschreden.
Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank, sprak de man vrij van het gebruikmaken van valse stukken en veroordeelde hem voor het verzwijgen van zijn werkzaamheden en inkomsten tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 5 maanden.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2025:418, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 19-02-2025, 20-000219-24
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2024:1385, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 22-04-2024, 20-002312-22
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2024:1387, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 22-04-2024, 20-002465-23
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2023:1949, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 14-06-2023, 20-002663-20
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-002821-21
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. N.I.B.M. Buljevic
- dhr. mr.drs. K.J. van Dijk
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.