Hof handhaaft ontnemingsbedrag na mensenhandel, verlaagt gijzelingsduur — GHSHE:2023:331
ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit mensenhandel
Eiser / verzoeker
betrokkene
Verweerder / gedaagde
openbaar ministerie
Betrokkene moet € 28.126 aan de Staat betalen ter ontneming van uit mensenhandel verkregen voordeel; de maximale gijzelingsduur wordt verlaagd van 1.080 naar 562 dagen.
- Hof baseert de ontnemingsbeslissing op het gelijktijdig gewezen arrest waarin betrokkene opnieuw is veroordeeld voor mensenhandel, zodat het verweer over een bepleite vrijspraak geen bespreking behoeft
- Hof bevestigt het vastgestelde wederrechtelijk verkregen voordeel van € 28.126 en de betalingsverplichting aan de Staat
- Hof stelt vast dat de redelijke termijn in eerste aanleg niet, maar in hoger beroep wel is overschreden, en volstaat daarmee omdat in de gelijktijdig behandelde strafzaak al rekening is gehouden met de termijnoverschrijding
- Hof verlaagt, anders dan de rechtbank, de maximale duur van de gijzeling van 1.080 naar 562 dagen op basis van de landelijke oriëntatiepunten straftoemeting
Samenvatting
Het gerechtshof 's-Hertogenbosch behandelde het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Oost-Brabant van 19 mei 2020 in een ontnemingszaak. De rechtbank had het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel van de betrokkene werd geschat, vastgesteld op € 28.126 en hem hoofdelijk de verplichting opgelegd dat bedrag aan de Staat te betalen.
De maatregel van artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht staat los van de straf zelf: zij dient ertoe te voorkomen dat iemand voordeel overhoudt aan een strafbaar feit. De ontnemingsvordering in deze zaak hangt samen met een strafzaak waarin de betrokkene is veroordeeld voor het in vereniging plegen van mensenhandel, in de periode van 1 januari 2015 tot en met 13 september 2016. Het hof wees op dezelfde dag als deze ontnemingsuitspraak ook arrest in die strafzaak: het vernietigde het eerdere vonnis daarin, maar veroordeelde de betrokkene opnieuw voor mensenhandel.
Namens de betrokkene was primair bepleit dat de ontnemingsvordering moest worden afgewezen, omdat hij in de hoofdzaak zou moeten worden vrijgesproken, en subsidiair dat het te ontnemen bedrag verminderd zou moeten worden als het hof minder bewezen zou achten dan de rechtbank. Omdat de ontneming van voordeel kon worden gebaseerd op de vernieuwde veroordeling voor mensenhandel, hoefde het hof op deze verweren niet meer in te gaan.
Het hof stelde vast dat de redelijke termijn bij de behandeling in eerste aanleg niet was overschreden, maar dat de behandeling in hoger beroep, die van 19 mei 2020 tot dit arrest van 24 januari 2023 duurde, de daarvoor gebruikelijke termijn van twee jaar met meer dan negen maanden had overschreden. Omdat het hof in de gelijktijdig behandelde strafzaak al rekening had gehouden met diezelfde termijnoverschrijding bij het bepalen van de straf, volstond het hof in deze ontnemingszaak met de enkele constatering van de overschrijding, zonder het te betalen bedrag verder te verlagen.
Wel bracht het hof een wijziging aan in de manier waarop de rechtbank de maximale duur van de gijzeling had berekend, het dwangmiddel dat kan worden toegepast als de betrokkene niet betaalt en geen verhaal mogelijk is. De rechtbank was uitgegaan van 1.080 dagen. Het hof paste in plaats daarvan de landelijke oriëntatiepunten voor de straftoemeting toe, waarin voor elke volle € 50 van het te betalen bedrag ten hoogste één dag gijzeling wordt gerekend. Op basis daarvan bepaalde het hof de maximale duur van de gijzeling op 562 dagen.
Het hof bevestigde het vonnis van de rechtbank voor het overige, zodat de betrokkene € 28.126 aan de Staat moet betalen ter ontneming van het uit de mensenhandel verkregen voordeel, met dien verstande dat de gijzeling die bij niet-betaling ten hoogste kan worden toegepast, is teruggebracht van 1.080 naar 562 dagen.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2025:3568, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 12-12-2025, 20-001029-24
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2025:1752, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 24-06-2025, 20-000469-19
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2025:1725, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 20-06-2025, 20-003017-21
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
ECLI:NL:GHSHE:2025:557, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 25-02-2025, 20-001061-23
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-001089-20
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. A.J.M. van Gink
- mw. mr. S. Riemens
- dhr. mr. A.C. Bosch
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.