Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2023:426Strafrecht

Hof verlaagt ontnemingsmaatregel drugshandel naar € 24.434,12 — GHSHE:2023:426

ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit drugshandel

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

betrokkene

Wederrechtelijk verkregen voordeel vastgesteld op € 24.434,12, betrokkene moet dat bedrag aan de Staat betalen.

  • Ontnemingsvordering hangt samen met een veroordeling wegens cocaïnehandel in de periode 2014-2015
  • Contant geld aangetroffen bij betrokkene en zijn vriendin telt mee in de berekening, geld bij zijn moeder aangetroffen niet
  • Kosten van een hennepkwekerij blijven buiten de berekening omdat betrokkene daarvan is vrijgesproken
  • Wederrechtelijk verkregen voordeel verlaagd van € 55.244,12 naar € 24.434,12
  • Redelijke termijn in hoger beroep met bijna drie jaar overschreden, hof volstaat met constatering omdat dit al is verdisconteerd in de samenhangende strafzaak

Samenvatting

Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft het bedrag dat een man moet terugbetalen aan de Staat wegens crimineel verkregen voordeel fors verlaagd, van € 55.244,12 naar € 24.434,12. De ontnemingsvordering hangt samen met een veroordeling van de man wegens de handel in cocaïne in de periode van juni 2014 tot juni 2015.

Om te berekenen hoeveel voordeel de man met zijn criminele activiteiten had behaald, gebruikte justitie een kasopstelling: een vergelijking tussen wat de man en zijn toenmalige vriendin aan legale inkomsten hadden en wat zij daadwerkelijk hebben uitgegeven. Volgens de oorspronkelijke berekening bleef daarbij een gat van bijna € 60.000 over, dat niet uit legale bron kon worden verklaard.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De verdediging bestreed verschillende onderdelen van die berekening. Zo zou een deel van het contante geld dat bij een doorzoeking was aangetroffen, niet van de man maar van zijn moeder zijn geweest. Bij de man en zijn vriendin thuis was in totaal € 16.250 gevonden, deels verstopt achter een schilderijlijst en deels in een theepot, en bij een fouillering van de man zelf nog eens € 370. Bij zijn moeder thuis was daarnaast een bedrag van in totaal € 30.810 aangetroffen. Volgens de raadsman ging het bij dat laatste bedrag om spaargeld van de moeder, en zou zelfs het geld bij de man thuis eigenlijk van haar zijn.

Het hof geloofde dat verhaal niet voor het geld dat in de woning van de man en zijn vriendin was gevonden. Het achtte niet aannemelijk dat iemand anders dan zij zulke bedragen achter een schilderij of in een theepot in hun eigen huis zou bewaren, en een onderbouwing voor die stelling ontbrak. Datzelfde gold voor het geld dat bij de fouillering van de man was aangetroffen. Deze bedragen, in totaal € 16.620, telden dan ook mee in de berekening. Het bij de moeder aangetroffen geld van € 30.810 liet het hof wel buiten beschouwing. Verzoeken van de verdediging om nader onderzoek te doen naar de financiële situatie van de moeder en haar opnieuw als getuige te horen, wees het hof af: die informatie was al eerder verzameld en zou aan het oordeel over het geld bij de man thuis niets veranderen.

Ook over de overige posten in de kasopstelling boog het hof zich. Kosten van een hennepkwekerij, waarvan de man was vrijgesproken, lieten zowel de rechtbank als het hof buiten de berekening. Het verweer dat bepaalde contante stortingen van vóór de periode van de cocaïnehandel niet mochten meetellen, verwierp het hof: de wet staat toe om ook ouder vermogen te betrekken bij de vaststelling van wederrechtelijk verkregen voordeel. Bonnen die op naam van de vriendin van de man stonden, telden wel mee, omdat zij en de man al jaren een gezamenlijke huishouding voerden. Voor onverklaarde uitgaven aan voeding werd, op basis van Nibud-normen, een bedrag van ruim € 6.700 aangehouden.

Met al deze correcties kwam het hof uiteindelijk uit op een wederrechtelijk verkregen voordeel van € 24.434,12, ruim minder dan de helft van het bedrag dat de rechtbank in 2018 had vastgesteld. Het hof stelde verder vast dat de redelijke termijn in hoger beroep flink was overschreden: de man had op 9 april 2018 hoger beroep ingesteld, terwijl het hof pas op 31 januari 2023 arrest wees, bijna drie jaar later dan de termijn van twee jaar die daarvoor geldt. Omdat deze overschrijding al was verrekend in de straf die de man kreeg in de samenhangende strafzaak, volstond het hof in deze ontnemingszaak met de enkele constatering van de overschrijding, zonder het te betalen bedrag daarvoor nog verder te verlagen.

Het hof legde de man uiteindelijk de verplichting op om € 24.434,12 aan de Staat te betalen ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-001205-18 (OWV)

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. J. Platschorre
  • mw. mr.dr. D.V.E.M. van der Wiel-Rammeloo
  • mw. mr. S. Taalman
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht