Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2024:123Strafrecht

Hof houdt drugsverdachte langer vast ondanks lopend hoger beroep — GHSHE:2024:123

verzoek tot opheffing of schorsing van de voorlopige hechtenis

Eiser / verzoeker

verdachte

VS

Verweerder / gedaagde

openbaar ministerie

Hof wijst zowel het verzoek tot opheffing als het verzoek tot schorsing van de voorlopige hechtenis af.

  • Hof wijst het verzoek tot opheffing van de voorlopige hechtenis af omdat het veroordelend vonnis van 5 jaar gevangenisstraf en het gevaar voor herhaling voldoende grond opleveren
  • Hof overweegt dat na een veroordelend vonnis alleen bijzondere, zwaarwegende persoonlijke omstandigheden nog tot schorsing kunnen leiden, en dat een lopend hoger beroep daaraan niet afdoet
  • Hof ziet in het hebben van een eigen bedrijf geen aanwijzing dat verdachte de verleiding tot herhaling kan weerstaan, ook al was de voorlopige hechtenis in eerste aanleg nog wel geschorst geweest
  • Hof oordeelt dat de gestelde overschrijding van de redelijke termijn, gelet op de opgelegde straf van vijf jaar, nog niet leidt tot de situatie van artikel 67a lid 3 Sv
  • Hof wijst ook het verzoek tot schorsing af, omdat het ontbreken van zicht op een inhoudelijke behandeling geen bijzondere omstandigheid oplevert die schorsing rechtvaardigt

Samenvatting

Het gerechtshof 's-Hertogenbosch behandelde een verzoek van een man die door de rechtbank op 1 februari 2022 was veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf wegens betrokkenheid bij de grootschalige productie van en handel in synthetische drugs. Tegen dat vonnis had hij hoger beroep ingesteld, dat nog niet was afgerond. Terwijl hij zijn voorlopige hechtenis onderging, verzocht hij het hof bij verzoekschrift van 22 december 2023 om die hechtenis op te heffen, of subsidiair te schorsen.

Het hof stelde voorop dat na een veroordelend vonnis van een bevoegde rechter, dat niet feitelijk of juridisch evident onjuist is, de vrijheidsbeneming een andere grondslag krijgt: die van artikel 5, eerste lid, onder a, van het EVRM. Een verdachte heeft dan niet zonder meer nog het recht om zijn berechting in vrijheid af te wachten. Schorsing van de voorlopige hechtenis komt in die fase alleen nog in beeld bij bijzondere, zwaarwegende omstandigheden die de persoon van de verdachte betreffen, en die zwaarder wegen dan het belang van de samenleving bij voortzetting van de detentie. Dat er nog hoger beroep loopt tegen het vonnis, maakt dit volgens vaste rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens niet anders.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het hof zag in deze zaak twee zelfstandige gronden voor voortzetting van de voorlopige hechtenis: het veroordelend vonnis zelf, en het gevaar voor herhaling. Dat herhalingsgevaar leidde het hof af uit de aard en de intensiteit van wat de man werd verweten en uit zijn mentaliteit: hij had zich, kennelijk enkel uit persoonlijk gewin, ingelaten met grootschalige drugsproductie, ondanks de risico's daarvan voor de volksgezondheid, het milieu en de openbare orde, waaronder witwassen en geweld. Dat hij over een eigen bedrijf beschikt, overtuigde het hof er niet van dat hij de verleiding om opnieuw in de fout te gaan zou kunnen weerstaan.

Zijn voorlopige hechtenis had eerder, tussen februari 2021 en de uitspraak van het vonnis, al enige tijd geschorst gestaan, onder voorwaarden waarmee het toen al aangenomen gevaar voor herhaling tot een aanvaardbaar niveau was teruggebracht. Dat deed volgens het hof nu niet meer ter zake: sinds de veroordeling geldt een aanvullende maatstaf, namelijk het veroordelend vonnis zelf, die er destijds nog niet was.

Voor de subsidiaire schorsingsvraag beoordeelde het hof ook het beroep van de man op overschrijding van de redelijke termijn en op het ontbreken van zicht op een inhoudelijke behandeling van zijn hoger beroep, mede vanwege door hem ingediende onderzoekswensen. Het hof oordeelde dat een eventuele termijnoverschrijding, gelet op de opgelegde gevangenisstraf van vijf jaar, nog niet de situatie oplevert waarin de wet dwingt tot schorsing. Ook het ontbreken van zicht op een spoedige inhoudelijke behandeling was, gelet op de aard en de ernst van de veroordeling, geen bijzondere omstandigheid die schorsing rechtvaardigde.

Het hof wees zowel het verzoek tot opheffing als het verzoek tot schorsing van de voorlopige hechtenis af, zodat de man gedetineerd bleef in afwachting van de verdere behandeling van zijn hoger beroep.

Betrokken advocaten

mr. R.B.M. Poppelaars

verdachte

Poppelaars Strafrechtadvocaten, BREDA

96 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

386-22

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. E.A.A.M. Pfeil
  • dhr. mr. R. Lonterman
  • dhr. mr. G.P.M.F. Mols
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht