ECLI:NL:GHSHE:2024:3092, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 03-10-2024, 200.342.800_01 — GHSHE:2024:3092
Samenvatting
Principaal hoger beroep tegen toewijzing ontbindingsverzoek op de g-grond en afwijzing van verzoek om toekenning van een billijke vergoeding en van verzoek op grond van artikel 843a Rv om inzage in boekhoudsysteem ter onderbouwing van vordering tot betaling van overuren. Incidenteel hoger beroep tegen toewijzing van de transitievergoeding. Bekrachtiging. Arbeidsrecht WWZ.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHDHA:2025:2585, Gerechtshof Den Haag, 16-12-2025, 200.339.389/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:GHDHA:2025:352, Gerechtshof Den Haag, 18-03-2025, 200.338.414/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:1187, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 03-03-2025, 200.346.805
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:RBAMS:2024:8749, Rechtbank Amsterdam, 22-11-2024, 10923620 \ CV EXPL 24-1448
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
200.342.800_01
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. M. van der Schoor
- mw. mr. M. van Ham
- mw. mr. E.L. Traag
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een Poolse vrouw die seizoensarbeid verrichtte voor een aardappelsorteerbedrijf in Zeeland-West-Brabant raakte in april 2024 arbeidsongeschikt na een bedrijfsongeval: ze werd aangereden door een heftruck en brak haar been. In oktober 2024 meldde ze zich opnieuw ziek, ditmaal vanwege een arbeidsconflict met een Roemeense collega. Kort daarna vertrok ze naar Polen. Eind november 2024 zegde de werkgever aan dat het tijdelijke contract per 31 december 2024 niet zou worden verlengd. De vrouw stapte naar de kantonrechter. Ze stelde dat er door de opeenvolging van jaarcontracten al een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd was ontstaan. De kantonrechter gaf haar op dat punt gelijk: omdat partijen drie opeenvolgende tijdelijke contracten hadden gesloten, was op grond van de zogenoemde ketenregeling automatisch een vast dienstverband ontstaan. De opzegging per brief was daarmee ongeldig. Maar het verzoek om loon door te betalen over de periode na 31 december 2024 wees de kantonrechter af, omdat de vrouw zich niet beschikbaar had gehouden voor werk. In hoger beroep stond de loondoorbetaling bij ziekte centraal. De werkgever berustte inmiddels in het oordeel over het vaste dienstverband. De vrouw vroeg het hof om alsnog loon toe te kennen over de maanden januari tot en met oktober 2025, een bedrag van ruim € 26.168 bruto, omdat ze door haar ziekte niet kon werken. Het hof wees dat verzoek af op formele gronden. De wet schrijft voor dat wie loondoorbetaling bij ziekte vordert, een verklaring van een door het UWV benoemde deskundige, ook wel een deskundigenoordeel genoemd, bij de vordering moet voegen. Dat oordeel dient als bewijs dat de werknemer daadwerkelijk arbeidsongeschikt is. De vrouw had dat stuk niet overgelegd, noch bij de kantonrechter, noch in hoger beroep. De wet kent een uitzondering op die verplichting: als de werkgever de arbeidsongeschiktheid niet betwist, is het deskundigenoordeel niet nodig. De vrouw beriep zich hierop. Het hof volgde haar daarin niet. De bedrijfsarts van de werkgever had haar per 31 december 2024 hersteld verklaard, en de werkgever had gedurende de hele procedure uitdrukkelijk betwist dat zij arbeidsongeschikt was als gevolg van ziekte. Al bij de zitting in eerste aanleg had de advocaat van de werkgever gezegd dat de arbeidsongeschiktheid werd betwist en dat een deskundigenoordeel had moeten worden overgelegd. Van een onbetwiste arbeidsongeschiktheid was dus geen sprake. Het hof bekrachtigde de beschikking van de kantonrechter, zij het op een andere grond dan de kantonrechter had gebruikt. De vrouw werd veroordeeld in de proceskosten van het hoger beroep, vastgesteld op € 3.596, te betalen binnen veertien dagen.