Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2024:3522Strafrecht

Hof veroordeelt man tot celstraf voor poging tot vriend-in-noodfraude — GHSHE:2024:3522

poging tot oplichting (vriend-in-noodfraude)

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf waarvan 2 maanden voorwaardelijk wegens een poging tot vriend-in-noodfraude.

  • Bewezen: poging tot oplichting (vriend-in-noodfraude) via WhatsApp, waarbij verdachte als bijrijder naar de afgesproken overdrachtsplek in Middelburg reed
  • Beroep op vrijwillige terugtred verworpen: verdachte reed weg omdat er geen contact tot stand kwam, niet uit eigen inkeer
  • Wisselende verklaringen van verdachte over de aangetroffen PostNL-jas als ongeloofwaardig terzijde geschoven
  • Hof legt hogere straf op dan de advocaat-generaal eiste, mede vanwege aanwijzingen voor grootschaligere oplichtingspraktijken en eerdere veroordeling
  • Redelijke termijn in hoger beroep met ruim negen maanden overschreden, voorwaardelijk strafdeel daardoor verhoogd van 1 naar 2 maanden

Samenvatting

Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft een man veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf, waarvan twee maanden voorwaardelijk, voor zijn rol bij een poging tot vriend-in-noodfraude in Middelburg. Het hof ging daarmee verder dan de advocaat-generaal had geëist.

De zaak draait om een WhatsAppbericht dat een man op 29 augustus 2021 ontving, waarin iemand zich voordeed als zijn dochter met een nieuw telefoonnummer. Die persoon vroeg hem een schuld van € 5.000 te betalen, het liefst via internetbankieren. Toen de man liet weten dat hij vanwege betaalproblemen alleen contant kon betalen, werd voorgesteld het geld in een envelop te doen en dit op een parkeerplaats in Middelburg te overhandigen aan een medewerker van PostNL, die het geld voor de schuldeiser zou ophalen. De man belde echter de politie, die het contact overnam.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De volgende dag zagen agenten op de afgesproken parkeerplaats een auto met twee inzittenden meerdere rondjes rijden, waarbij de inzittenden om zich heen leken te kijken en de auto herhaaldelijk verplaatsten. Toen zij het terrein probeerden te verlaten, werden zij aangehouden. De verdachte zat als bijrijder in de auto. Bij een doorzoeking werd op de vloer bij zijn voeten een jas met het PostNL-logo gevonden, en in het dashboardkastje een telefoon met bijna 50.000 contacten, waaruit berichten waren verstuurd met exact dezelfde openingszin als het bericht aan het slachtoffer.

De verdediging voerde aan dat de verdachte alleen op verzoek van een kennis geld zou ophalen, dat hij niets van de fraude wist en dat hij, toen het niet pluis leek, bewust niet was uitgestapt. Het hof geloofde dit niet. De verdachte had tegenover de politie eerst verklaard dat de PostNL-jas van hemzelf was, om dat later tegenover het hof te ontkennen en na confrontatie weer terug te nemen. Gelet op deze wisselende verklaringen, zijn aanwezigheid op het exacte tijdstip en de exacte plek van de afgesproken overdracht, en de telefoon met duizenden contacten en identieke fraudeteksten, achtte het hof bewezen dat de verdachte willens en wetens aan de poging tot oplichting had meegewerkt. Ook het beroep op vrijwillige terugtred, het argument dat hij zelf op tijd was gestopt, verwierp het hof: de verdachte reed alleen weg omdat er geen contactpersoon voor de geldoverdracht was verschenen, niet omdat hij tot inkeer was gekomen.

Bij de strafoplegging woog het hof zwaar mee dat dit soort fraude het vertrouwen tussen familieleden ondermijnt en dat het slachtoffer had aangegeven alle plezier in sociale media te zijn kwijtgeraakt. Ook wees de telefoon met tienduizenden contacten en talloze identieke fraudeberichten er volgens het hof op dat de verdachte op veel grotere schaal bij oplichting betrokken was dan hij wilde doen voorkomen. Verder telde mee dat de verdachte in 2020 al was veroordeeld voor een vergelijkbaar delict.

Het hof stelde vast dat de redelijke termijn in hoger beroep met ruim negen maanden was overschreden: het hoger beroep was op 24 februari 2022 ingesteld, terwijl het hof pas op 6 november 2024 arrest wees. Zonder die overschrijding zou het hof zijn uitgekomen op zes maanden gevangenisstraf waarvan één maand voorwaardelijk. Om de vertraging te compenseren, verhoogde het hof het voorwaardelijke deel naar twee maanden. Daarmee kwam de straf nog altijd hoger uit dan de twee maanden die de advocaat-generaal had geëist, omdat die eis naar het oordeel van het hof onvoldoende recht deed aan de ernst van het feit. Uiteindelijk veroordeelde het hof de man tot zes maanden gevangenisstraf, waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, met aftrek van de tijd die hij al in voorarrest had doorgebracht.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-000473-22

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. A.J. Henzen
  • mw. mr.dr. Y.G.M. Baaijens-van Geloven
  • dhr. mr. A.R. Hartmann
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht