Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2024:811Civiel Recht

ECLI:NL:GHSHE:2024:811, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 12-03-2024, 200.327.797_01 — GHSHE:2024:811

Samenvatting

Onrechtmatige publicatie op social media (Facebook) Beoordelingsmaatstaf: Art. 6:196c BW ziet op de aansprakelijkheid van een hostingprovider. Deze bepaling dient ter implementatie van artikel 14 van Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 (‘Richtlijn inzake elektronische handel’, PbEG L 178). Artikel 6:196c lid 4 BW bepaalt dat een serviceprovider niet aansprakelijk is voor de opgeslagen informatie, indien hij niet weet van de activiteit of informatie met een onrechtmatig karakter of daarvan niet redelijkerwijs behoort te weten, dan wel, zodra hij daarvan weet of redelijkerwijs behoort te weten prompt de informatie verwijdert of de toegang daartoe onmogelijk maakt. Vereist is dat moet worden geoordeeld dat de gepubliceerde informatie onmiskenbaar onrechtmatig is. Pas indien op deze grond tot aansprakelijkheid van de serviceprovider voor de opgeslagen informatie geconcludeerd kan worden, is een op die onrechtmatige daad gebaseerde vordering jegens de serviceprovider tot verwijderen of ontoegankelijk maken van de informatie toewijsbaar. (Zie inmiddels ook de Digitale Dienstenverordening EU/2022/2065). Bij de beoordeling of de gepubliceerde informatie onmiskenbaar onrechtmatig is dient in aanmerking te worden genomen dat het hier gaat om een botsing tussen enerzijds het door artikel 7 Gw en artikel 10 EVRM gewaarborgde recht op vrijheid van meningsuiting van de gebruiker van Facebook en anderzijds het door artikel 10 Gw en artikel 8 EVRM beschermde recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van de klager, waaronder het door haar ingeroepen recht op bescherming van de goede naam/reputatie is begrepen. In zo’n geval moet het antwoord op de vraag welk van deze beide rechten in het concrete geval zwaarder weegt, worden gevonden door een afweging van alle ter zake dienende omstandigheden van het geval. Deze toetsing moet in één keer gebeuren, waarbij het oordeel dat een van beide rechten, gelet op alle relevante omstandigheden, zwaarder weegt dan het andere recht, meebrengt dat de inbreuk op het andere recht voldoet aan de noodzakelijkheidstoets van artikel 8 lid 2 EVRM. In deze (kort geding) zaak oordeelt het hof dat de publicatie niet onmiskenbaar onrechtmatig is.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. J.J. van der Goen

appellant

Van der Goen Advocaten, HILVERSUM

58 uitspraken
mr. R. van der Zaal

appellant

Kennedy Van der Laan, AMSTERDAM

22 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

200.327.797_01

Procedure

Hoger beroep kort geding

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. P.W.A. van Geloven
  • dhr. mr. R.R.M. De Moor
  • dhr. mr. M.E. Bruning
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Veiling van vakantieparken Oostappen gaat door: hof weigert ook in spoedappel schorsing tegen M2R

De Oostappen Groep, bekend van vakantieparken als Prinsenmeer en Brugse Heide en van Stadsresort Valkenburg, staat bij geldschieter M2R Invest voor meer dan € 27 miljoen in het krijt. Sinds januari 2025 betaalt Oostappen geen rente en lost het niets meer af, terwijl de rente met € 70.000 per maand oploopt. M2R heeft een hypotheekrecht op de parken en kondigde in augustus 2025 aan dat zij de onderpanden zelf wilde laten veilen, wat een hypotheekhouder zonder tussenkomst van de rechter mag. De executieveiling stond gepland voor 1 oktober 2026. Oostappen, drie vakantieparkvennootschappen, Stadsresort Valkenburg en een privépersoon wilden dat de veiling drie maanden werd uitgesteld. Volgens hen waren de taxatierapporten waarop M2R zich baseerde evident ondeugdelijk en veel te laag, zodat veilen nu onrechtmatig zou zijn. De voorzieningenrechter van de rechtbank Oost-Brabant in 's-Hertogenbosch wees die vordering op 29 september 2026 af. Nog dezelfde dag kreeg Oostappen toestemming om M2R op zeer korte termijn te dagvaarden in hoger beroep, en betekende het de appeldagvaarding. In hoger beroep tegen het vonnis van de voorzieningenrechter van de rechtbank Oost-Brabant van 29 september 2026 kwam de zaak een dag later, aan de vooravond van de veiling, voor bij het gerechtshof 's-Hertogenbosch. Oostappen vroeg ook om een voorlopige voorziening tijdens het hoger beroep, maar het hof besliste meteen op de hoofdzaak. Na twee schorsingen deed het hof op de zitting mondeling uitspraak. Partijen waren het eens over de maatstaf voor het schorsen van een executieveiling; het ging om de afweging van hun belangen. Net als de voorzieningenrechter vindt het hof dat M2R een zwaarwegend belang heeft bij snelle executie: de vordering is groot en opeisbaar, de rente loopt op, en de parken worden deels niet geëxploiteerd of goed onderhouden, waardoor ze in waarde dalen. De kritiek op de taxaties volgt het hof niet. De rapporten spelen formeel geen rol bij de veiling en worden ook niet aan gegadigden verstrekt. Ze zijn opgesteld door erkende, gecertificeerde taxateurs, en Oostappen voerde onvoldoende concrete feiten aan waaruit blijkt dat ze ondeugdelijk of te laag zijn. De taxateurs kregen de bezwaren voorgelegd en zagen geen reden hun waardering aan te passen. Dat hun reactie op de rapporten over Brugse Heide en Stadsresort Valkenburg niet bij Oostappen terechtkwam, verandert dat niet. Daarmee is niet aannemelijk dat Oostappen of andere schuldeisers worden benadeeld. Het hof rekent het Oostappen ook aan dat het zelf nooit een tegentaxatie liet maken, terwijl de advocaat van M2R daar in maart 2026 schriftelijk op had gewezen en Oostappen al sinds augustus 2025 met een veiling rekening kon houden. Dat partijen nog in overleg waren, maakt dat niet anders. Bovendien bood Oostappen geen enkele zekerheid voor de kosten die uitstel met zich meebrengt. M2R handelt dus niet onzorgvuldig, en haar recht om nu te veilen weegt zwaarder dan het belang van Oostappen bij uitstel. Voor nader bewijs leent een kort geding zich niet. Tegen de afwijzing van de subsidiaire vordering had Oostappen geen duidelijke grief gericht, en bij een beslissing over de voorlopige voorziening was geen belang meer. Het hof wijst de vorderingen af en bekrachtigt het vonnis van de voorzieningenrechter. De executieveiling van 1 oktober 2026 kan dus doorgaan. Oostappen moet de proceskosten van M2R in hoger beroep betalen: € 851 griffierecht en € 2.580 advocaatsalaris.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht
GHSHE:2026:2476
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht
GHSHE:2026:2324
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht
GHSHE:2026:1966
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht
GHSHE:2026:1578
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht