Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2025:2895Civiel Recht

Provincie Gelderland aansprakelijk voor onrechtmatige last tegen lakkerij Nannoka, maar slechts voor 36 dagen — GHSHE:2025:2895

onrechtmatige last onder dwangsom en overheidsaansprakelijkheid

Eiser / verzoeker

Curator in het faillissement van Nannoka Vulcanus Industries B.V.

VS

Verweerder / gedaagde

Provincie Gelderland

Provincie handelde onrechtmatig en moet schade vergoeden over 6 juni tot 12 juli 2011 (nader op te maken bij staat); kosten gecompenseerd

  • Hof komt niet terug op eerdere bindende eindbeslissingen: in de hypothetische situatie een begunstigingstermijn van vijf maanden en afwijzing van het verzoek om extra tijd
  • Verweer van de provincie over het hypothetische besluit mocht na verwijzing worden aangevuld; geen strijd met de twee-conclusieregel
  • Hypothetisch tijdpad: afwijzing op 10 februari 2011, last onder dwangsom op 11 februari 2011, begunstigingstermijn tot 12 juli 2011 in plaats van 6 juni 2011
  • Schadevergoeding beperkt tot de periode 6 juni tot 12 juli 2011, nader op te maken bij staat

Samenvatting

Het lakbedrijf Nannoka Vulcanus Industries kreeg in 2010 van de provincie Gelderland een last onder dwangsom opgelegd, omdat het te veel oplosmiddelen (VOS) uitstootte. Dat besluit bleek onrechtmatig, maar de schade die het bedrijf vroeg ging jaren verder dan het hof nu toekent. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch oordeelt dat de provincie alleen aansprakelijk is voor de schade over de periode van 6 juni tot 12 juli 2011.

De curator in het faillissement van Nannoka stelde de provincie aansprakelijk. Volgens hem had het bedrijf extra tijd moeten krijgen om aan de uitstootnormen te voldoen. Door het onrechtmatige besluit moest het zijn lakwerk uitbesteden. De curator vorderde in hoger beroep onder meer € 1.017.926 en € 15.376,85 schadevergoeding met rente, voor de periode tot en met 2016. De rechtbank Gelderland, locatie Arnhem, had de vordering in het vonnis van 25 oktober 2017 afgewezen. Het hof vernietigt dat vonnis. De zaak lag hier na verwijzing door de Hoge Raad bij arrest van 30 september 2022.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het hof moest vooral beoordelen wat er was gebeurd als de provincie wel rechtmatig had besloten. Het keek eerst naar de eerdere vaststelling dat de provincie ook dan een begunstigingstermijn van vijf maanden zou hebben gegeven. De provincie wilde daar vanaf, maar kon niet uitleggen welke norm zij in 2011 had toegepast, en het hof zag geen reden om op die beslissing terug te komen. Ook de curator vroeg het hof terug te komen op de uitkomst dat de provincie het verzoek om extra tijd zou hebben afgewezen. Dat deed het hof evenmin. Volgens het hof was de enige werkelijke oplossing voor Nannoka uitwijken naar een andere productielocatie: een naverbrander of VOS-arme lak was in 2011 niet geschikt, en zo'n lak kwam pas in 2013 beschikbaar. Uitstel tot 2013 paste niet bij de Europese norm dat uitstoot na 31 oktober 2007 zo beperkt mogelijk moest zijn, in hoeveelheid en in tijd.

De curator maakte bezwaar tegen het nieuwe verweer van de provincie, omdat dat zou botsen met de regel dat partijen maar twee keer mogen concluderen. Het hof wees dat af: na verwijzing moest het debat over dit punt heropend worden, en de benodigde gegevens lagen in het domein van de provincie. Ook de bewijslast keerde het hof niet om.

Het hof stelde vervolgens het tijdpad vast voor de hypothetische situatie. Op 7 oktober 2010 zou de provincie om aanvullende informatie hebben gevraagd, die zes weken later zou zijn binnengekomen. Voor de beoordeling nam het hof twaalf weken, zodat het afwijzende besluit op 10 februari 2011 zou zijn verstuurd en de last onder dwangsom op 11 februari 2011, met een begunstigingstermijn van vijf maanden tot 12 juli 2011. In werkelijkheid verliep die termijn op 6 juni 2011. De schade door het onrechtmatige besluit is daarom beperkt tot de periode van 6 juni tot 12 juli 2011.

Omdat beide partijen deels verloren, zijn de proceskosten van beide instanties gecompenseerd. Het hof vernietigt het vonnis van 25 oktober 2017, verklaart voor recht dat de provincie onrechtmatig handelde door het dwangsombesluit van 7 oktober 2010 en veroordeelt haar tot vergoeding van de schade in de periode van 6 juni 2011 tot 12 juli 2011, op te maken bij staat. Ook moet de provincie terugbetalen wat Nannoka op grond van het vernietigde vonnis heeft betaald, met wettelijke rente. Elke partij draagt de eigen kosten.

Betrokken advocaten

mr. M.H.M. Deppenbroek

appellant

Bax advocaten en mediators LLP, DOETINCHEM

109 uitspraken
mr. R.T. Wiegerink

geïntimeerde

Van der Feltz advocaten, 'S-GRAVENHAGE

174 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

200.330.694_01

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Veiling van vakantieparken Oostappen gaat door: hof weigert ook in spoedappel schorsing tegen M2R

De Oostappen Groep, bekend van vakantieparken als Prinsenmeer en Brugse Heide en van Stadsresort Valkenburg, staat bij geldschieter M2R Invest voor meer dan € 27 miljoen in het krijt. Sinds januari 2025 betaalt Oostappen geen rente en lost het niets meer af, terwijl de rente met € 70.000 per maand oploopt. M2R heeft een hypotheekrecht op de parken en kondigde in augustus 2025 aan dat zij de onderpanden zelf wilde laten veilen, wat een hypotheekhouder zonder tussenkomst van de rechter mag. De executieveiling stond gepland voor 1 oktober 2026. Oostappen, drie vakantieparkvennootschappen, Stadsresort Valkenburg en een privépersoon wilden dat de veiling drie maanden werd uitgesteld. Volgens hen waren de taxatierapporten waarop M2R zich baseerde evident ondeugdelijk en veel te laag, zodat veilen nu onrechtmatig zou zijn. De voorzieningenrechter van de rechtbank Oost-Brabant in 's-Hertogenbosch wees die vordering op 29 september 2026 af. Nog dezelfde dag kreeg Oostappen toestemming om M2R op zeer korte termijn te dagvaarden in hoger beroep, en betekende het de appeldagvaarding. In hoger beroep tegen het vonnis van de voorzieningenrechter van de rechtbank Oost-Brabant van 29 september 2026 kwam de zaak een dag later, aan de vooravond van de veiling, voor bij het gerechtshof 's-Hertogenbosch. Oostappen vroeg ook om een voorlopige voorziening tijdens het hoger beroep, maar het hof besliste meteen op de hoofdzaak. Na twee schorsingen deed het hof op de zitting mondeling uitspraak. Partijen waren het eens over de maatstaf voor het schorsen van een executieveiling; het ging om de afweging van hun belangen. Net als de voorzieningenrechter vindt het hof dat M2R een zwaarwegend belang heeft bij snelle executie: de vordering is groot en opeisbaar, de rente loopt op, en de parken worden deels niet geëxploiteerd of goed onderhouden, waardoor ze in waarde dalen. De kritiek op de taxaties volgt het hof niet. De rapporten spelen formeel geen rol bij de veiling en worden ook niet aan gegadigden verstrekt. Ze zijn opgesteld door erkende, gecertificeerde taxateurs, en Oostappen voerde onvoldoende concrete feiten aan waaruit blijkt dat ze ondeugdelijk of te laag zijn. De taxateurs kregen de bezwaren voorgelegd en zagen geen reden hun waardering aan te passen. Dat hun reactie op de rapporten over Brugse Heide en Stadsresort Valkenburg niet bij Oostappen terechtkwam, verandert dat niet. Daarmee is niet aannemelijk dat Oostappen of andere schuldeisers worden benadeeld. Het hof rekent het Oostappen ook aan dat het zelf nooit een tegentaxatie liet maken, terwijl de advocaat van M2R daar in maart 2026 schriftelijk op had gewezen en Oostappen al sinds augustus 2025 met een veiling rekening kon houden. Dat partijen nog in overleg waren, maakt dat niet anders. Bovendien bood Oostappen geen enkele zekerheid voor de kosten die uitstel met zich meebrengt. M2R handelt dus niet onzorgvuldig, en haar recht om nu te veilen weegt zwaarder dan het belang van Oostappen bij uitstel. Voor nader bewijs leent een kort geding zich niet. Tegen de afwijzing van de subsidiaire vordering had Oostappen geen duidelijke grief gericht, en bij een beslissing over de voorlopige voorziening was geen belang meer. Het hof wijst de vorderingen af en bekrachtigt het vonnis van de voorzieningenrechter. De executieveiling van 1 oktober 2026 kan dus doorgaan. Oostappen moet de proceskosten van M2R in hoger beroep betalen: € 851 griffierecht en € 2.580 advocaatsalaris.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht
GHSHE:2026:2476
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht
GHSHE:2026:2324
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht
GHSHE:2026:1966
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht
GHSHE:2026:1578
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht